«Bolang rak bölib ölsin». Bekhemning «dahşatli tuşi» haqida
|19:56 / 06.05.201933 64913 min
Futbolning eng yorqin yulduzlaridan biri Devid Bekhem kuni-keça 44 yoşni qarşi oldi. Uning futboldagi yutuqlari, körsatgan öyinlari va hayoti haqida şundoq ham köp narsa bilamiz. U doim futbol jamoatçiligi köz öngida, aşaddiy muxlis va muxlisalar qurşovida yaşagan, doim xalqning muhabbatini his qilib kelgan. Ammo şunday davr borki, Bekhem bu yölda juda yolğiz qolgandi. Balki aynan öşa davr Devidga muhabbat va nafratning masofasi bir qadam ekanini, obro‘ va e'tibor har qança yuksaklarga çiqmasin, doim haqiqiy inson bölib qoliş muhim ekanini örgatgandir. E'tiboringizga spors.ru portalida e'lon qilingan materialni havola qilamiz.
Uni butun Angliya yomon körib qolgandi.
Sent-Etendagi stadion yonidagi avtoturargohda Bekhem otasining köksiga boşini qöyib yiğlar, şu atrofdan ötib ketayotgan Argentina terma jamoasi avtobusidagilar esa, futbolkalari bilan ğalabani nişonlab, ota-öğil Bekhemlarning ustidan kulib ötib ketişdi. Ikki soat oldin Ouenning öşa supergoli va Devidning qizil kartoçkasi bilan esda qolgan nimçorak final uçraşuvi tugagan - Angliya penaltilar seriyasida mağlubiyatga uçragandi.
Avvaliga hammasi yaxşi boşlandi. Aynan Bekhem Mayklning goliga töp uzatmani amalga oşirdi, ammo keyin Diyego Simeone bilan töqnaşuv yuz berdi. Çimda yotgan Devid raqibini tepib yubordi va Simeone vaziyatdan unumli foydalanib, artistlik qobiliyatini işga soldi. Inglizlar oyoq tegmaganini isbotlaşga urinişdi, lekin Kim Milton Nilsen öz qarorini berib bölgandi.
«Bekhemning oyoği unga tegmagan bölsa-da, u özini juda yomon tutdi. Raqibni urişga urinişning özi ham xuddi urgandek gap va buning uçun maydondan çetlaştiriladi» - deb keyinçalik qarorini izohladi daniyalik hakam.
Uçraşuvning qolgan qismini Devid tunnel oldida kuzatdi. U Ins va Bettining omadsiz penaltilarini ham öşa yerdan tomoşa qildi. Albatta, agar uni maydondan çetlatişmaganda, birinçilardan bölib, seriyada qatnaşgan bölardi. Balki töliq tarkib bilan inglizlar vaziyatni durangga ham olib bormas edilar balki...
Keyingi kun yanada oğir ötdi. Rasvo kayfiyat va Angliyaga qaytiş. Yölda Bekhem biratöla Nyu-Yorkka ketişga qaror qildi - u yerda rafiqasi Viktoriya Bekhem farzand kutayotgandi. Şuningdek, u yerda şafqatsiz ingliz jurnalistlari yöq - bunday paytda Angliyadan uzoqroq bölib turiş ham foydali.
Ammo Devid adaşgandi, uning xatosi hatto AQŞga ham yetib borgan, Jon Kennedi aeroportidayoq Bekhemni yuzlab fotomuxbirlar-u jurnalistlar kutib olişdi. U ta'qibdan qoçib taksining orqa örindiğiga özini otdi, eşikni yopmoqçi böldi, ammo maşinani örab olgan jurnalistlar bunga izn bermasdilar. Bir neça soniya Bekhem va «raqiblar» maşina eşigini talaşişar, şu onda narigi tomondan bir ayol kirib, futbolçini rasmga ola boşladi. Bu dahşat edi. Taksist katta qiyinçiliklar bilan u yerdan maşinani olib çiqib ketdi.
Mavzuga oid
Nyu-Yorkda Bekhem mundialni öylamaslikka urindi - Spice Girls konsertiga taşrif buyurdi, asosiy vaqtini Viktoriya bilan ötkazdi, hatto Madonna bilan röpara kelişga töğri keldi.
«Öğlim, xavotir olma. Sen «MYu» futbolçisisan. Hammasi yaxşi böladi, biz yoningdamiz», - Aleks Fergyusondan uşbu «sms»gina Bekhemni sal xotirjam qildi. Lekin muammolar endi boşlanayotgandi. Çempionatdan oldin butun Angliya Bekhemni yaxşi körar, endi esa. Xuddi şu «muhabbat» bilan uni «kömiş»ga tayyor edi.
Dastlab, oila jabr kördi. Devid Amerikada dam olayotganda muxbirlar uning ota-onasi istiqomat qiladigan Londondagi uyni qurşab oldilar. Eşik oçilişi bilan bir guruh jurnalistlar kamera va mikrofonlar bilan bostirib kelişar, hatto ba'zilar stol-stul olib kelib, hovlida kofe içib ötirişar, uy egalarining taşqariga çiqişini kutişardi. Keyingi zarbani esa gazetalar berdi. The Mirror asosiy sahifada «Ön şer va bir ahmoq bolakay» sarlavhasi bilan çiqdi. The Sun esa dars nişoni ostiga Bekhemning rasmini qöyib, yozdi: «Hali ham jahlingizdan tuşmadingizmi? Nişondagi Bekhem bilan alamingizni çiqaring!».
Devid Londonga qaytganida, aeroportda uni politsiyaçilar kutib oldi.
- Tinçlikmi, meni hibsga olmoqçimisiz?
- Yöq, ser, sizni qöriqlaş uçun keldik.
Futbolçi bir guruh politsiyaçilar qurşovida aeroportdan çiqdi. Avvaliga kulgili tuyulgan bu holat taşqarida 50dan ortiq muxbirlar bilan tabiiyga aylandi. Ularning hammasi Bekhemga taşlanişdi: «Devid sen butun jamoaga pand berding, bilasanmi? Butun mamlakatga pand berding! Nima qilganingni tuşunyapsanmi, Devid?».
Bu faqat boşlanişi edi. London janubidagi pivoxona mijozlari Bekhemning aşaddiy muxlisi sifatida, mundial oldidan uning katta manekenini yasatişgandi. Endi esa, hammasi özgardi, 400 funtlik manekenni yöl çetidagi simyoğoçga osib qöyişdi. «Ular şunçaki, butun Angliya xohlayotgan işni qilişdi, xolos», - deya oqladi pab xöjayini.
Mançesterdagi baptistlar çerkoviga kiraverişdagi peştoqqa yozib qöyişdi: «Xudo hammani, hatto Devid Bekhemni ham keçiradi». Turli tazyiqlar, noma'lum raqamlardan qönğiroqlar har kuni oddiy holga aylangandi. Hatto bir kuni Bekhem bir konvert oldi va uning içida pistolet öqi bor edi.
Avgustda, maşğulotlardan söng, Devid özining yaqin örtoği Deyv Gardner bilan Mançesterdagi Living Room kafesiga kirişdi. Ilgari bu joyni Devid juda yoqtirardi, çunki kafening doimiy mijozlari uni tanişsa-da, bezovta qilişmasdi. Xotirjam ötiriş mumkin edi. Endi hammasi özgargandi. Futbolçilar kirişi bilan butun zal jim bölib qoldi va xuddi kinolardagidek nafratli nigoh bilan Devidni ta'qib qila boşlaşdi. Döstlar panaroq joy topib ötirişdi, lekin odamlar ularga şunday qarab turişardiki, natijada u yerni butunlay tark etişga töğri keldi.
Şundan keyin, endi köçaga bronjilet va kaska taqib çiqiş lozimligi haqida hazillaşib yurişdi. «Men bu voqealarni kulgi bilan qarşi olişga urinar, şuning yordamida özimni xotirjam tutişga urinardim, xolos», - deb eslaydi futbolçi.
Bir kuni Devid yarim keçasi ğalati ovozdan uyğonib ketdi. Politsiyada unga tezkor çaqiruv telefonini berişgandi, ammo avvaliga uning özi nima bölayotganini bilmoqçi böldi. Pastga tuşib qaraganda, devor ustida bir odam qimirlamay ötirar va Bekhemdan közini uzmasdi. Dahşat edi. Bir neça vaqt ular şu tariqa bir-birlariga qarab turişdi va keyin Devid politsiya çaqirgani içkariga kirib ketdi. Qaytadan kelib, oynaga qaraganida, u odam ketib bölgandi Bunday vaqtlarda Devid faqat bir narsadan xursand bölardi: yaxşiyamki, Viktoriya Nyu-Yorkda va bunday voqealarning guvohi bölmayapti.
Endigina 23 yoşga tölgan futbolçi uçun bu katta sinov edi. Matbuot bilan gaplaşmay qöydi, ota-onasini Mançesterdagi uyga köçirib olib keldi, Viktoriyaga Angliyaga kelişni taqiqladi. Uydan köçaga çiqmas, klub unga qöriqçilar tayinlagandi ham. Bunday hayotdan Italiya yoki Ispaniyaga ketiş haqida ham öylay boşladi, lekin «Yunayted» muxlislari va jamoadoşlarining qöllab-quvvatlaşi unga madad berardi.
«Har xil odamlar sen haqingda nima deyişlarini öylama. Bu yerda seni sevişadi va quvvatlaşadi. Qolganlarga esa, mavsum boşlanganida javob berişing mumkin», - derdi ser Aleks. «Çempionatdan söng menda yangi mavsum oldidan ikki yöl qolgandi: yo hammasi yoki heç narsa. Men buni öz öyinim bilan isbotlaşim kerak» - şu tariqa Bekhem yangi mavsum u uçun eng muhim va muvaffaqiyatli bölişi kerakligi haqida qaror berdi.
Birinçi öyin «Lester»ga qarşi «Old Trafford»da keçdi va muxlislar uni ajoyib qarşi olişdi.
«Har safar burçak töpi tepiş uçun borganimda, minglab muxlislar örnilaridan turib meni olqişlardilar. Şu orqali ular men bilan ekanliklarini körsatişar, bu men uçun juda ahamiyatli edi. Orqangda «Yunayted»ning oltmiş ming muxlisi tursa, dunyoning qolgan qismiga qarşi bemalol kuraşa olasan», - degandi Devid Bekhem.
«Old Trafford» uni sevar, ammo boşqa stadionlarda undan nafratlanişardi.
Ikkinçi tur «Vest Hem»ga qarşi safarda edi. Stadion yonidagi avtoturargohda yuzlab mahalliy muxlislar Bekhemga hujum qilişdi. U faqat politsiyaçilar yordamida içkariga kirib oldi. Butun öyin davomida tribunalarda uning şa'niga qiçqiriqlar tinmasdi: «Angliyadan yöqol, haromi», «Öğling rak bölib ölsin, iloyim!».
Bunday munosabat hatto uçraşuv hakami Jevid Ellereyni ham hayron qoldirgandi.
«Men unga yaxşi gaplar aytib, könglini kötarişga harakat qildim», - deb eslaydi Ellerey, - «hakamlar ham ba'zida xato qilişlarini va bu holatda eng yaxşisi hammasini unutiş kerakligini aytdim. Men şunçaki, fanatlarning harakatlari uni quyuşqondan çiqarişi mumkinligidan qörqardim. Ammo unga qoyil, jilmaygança, futbol öynaşda davom etdi».
Boşqa stadionlarda ham Bekhem deyarli şunday qarşi olindi. Mavsum boşida u ajoyib öyinlar körsatdi, lekin vaziyat yumşamas, nafrat davom etardi. Devid biror marta ham provakatsiyalarga uçmadi. Uning eng yaxşi öyinlaridan biri Yevropa Çempionlar Ligasida «Inter»ga qarşi keçdi. Uning ikki aniq töp uzatmasidan söng, inglizlar 2:0 hisobida ğalaba qozonişdi. Ayniqsa, Bekhem uçun bu ğalaba juda muhim edi, zero italiyaliklar tarkibida öşa Diyego Simeone töp surardi. Öyindan keyin raqiblar bahslaşib ham ötirişmadi, aksinça, liboslarni almaşişgaç, Simeone Bekhemning peşonasidan öpib qöydi ham.
Şu öyindan söng barça şubhalar tarqab ketdi. Keyin qatorasiga ğalabalar: Avvaliga Angliya çempionligi (6 gol, 10 assist) va Angliya Kubogi («Arsenal» bilan muhim öyinda gol). «Bavariya»ga qarşi tarixiy ğalabada ham Devidning hizmatlari katta - gollarga sabab bölgan har ikki burçak töpini ham aynan u ijro etgandi. Ğalaba golidan keyin Devid şeriklari bilan golni nişonlaş uçun yugurmadi. Burçakdagi bayroqça oldida tentaklik bilan sakrardi.
«Şu paytda men Argentinaga qarşi öyinni eslaşga urindim, ammo negadir, u voqea şunçaki, dahşatli tuşga öxşardi, xolos», - deydi Devid Bekhem.
Mavsum oxirida u UYeFAdan bir qator şaxsiy sovrinlarni ham oldi. U eng yaxşi futbolçi, eng yaxşi yarim himoyaçi va eng qadrli futbolçi sifatida e'tirof etildi, yil oxirida bölib ötgan FIFA va «Frans Futbol» sörovnomalarida Rivaldodan keyin ikkinçi örinni oldi. Hammasi iziga tuşib ketdi.
Odamlar Bekhemdan qanday nafratlanganliklarini unutib ham yuborişdi, lekin Devid esdan çiqarmadi.
Uning özi ham keyinçalik tan olişiça, matbuot anjumanlarida savol berayotgan jurnalistlarga qarab, ularning yuzlarini eslaşga urinar va öşa zamonlarda u haqida yomon gaplarni yozganlarni tanişga harakat qilardi. Vaqt ötib, ba'zi jurnalistlar puşaymonliklarini oçiq bayon qilişdi. The Sun muharriri Pirs Morgan esa öşa dars bilan boğliq suratni eslar ekan, xodimlari ança oşirib yuborişganini tan oldi.
Devid lekin haligaça bir narsani tuşunmaydi, şunça nafrat qayerdan?
«Meni eng hayron qoldirgani, hatto hozir ham, özim ulğayib, ota bölgaç, yanada köproq hayratlanganim, öşa öziga ğalati ğalati laqablar qöyib olgan, közlari nafratga tölgan otalar, beş-olti yaşar öğillarini yetaklab olib, meni haqoratlarga kömişardi. Axir öşa bolakay köz oldida bunday örnakni qanday qabul qiladi?
Ularning nafratiga futbolning aloqasi yöq. Şunçaki ular nafratlanişni yoqtiradilar».
