Bu haqda Oliy Majlis Qonunchilik palatasining Ekologiya va atrof muhitni muhofaza qilish masalalari qo‘mitasi tomonidan davlat rahbarining 2018 yil 30 noyabrdagi “O‘zbekiston Respublikasida ichimlik suvi ta'minoti va kanalizatsiya tizimlarini rivojlantirish bo‘yicha qo‘shimcha chora-tadbirlar to‘g‘risida”gi qarorining ijrosi holatini Farg‘ona, Qashqadaryo, Xorazm va Toshkent viloyatlari misolida nazorat-tahlil tartibida o‘rganish yakunlariga bag‘ishlangan yig‘ilishda to‘xtalib o‘tildi.
Ma'muriy hududlar bo‘yicha 2019 yilda Davlat budjeti doirasida markazlashtirilgan kapital qo‘yilmalar limitlari hisobidan amalga oshiriladigan suv ta'minoti va kanalizatsiya obektlarini qurish hamda rekonstruksiya qilishning manzilli dasturlari tasdiqlangan. Unga asosan o‘tgan yilda Toshkent viloyatida 25 ta, Farg‘ona viloyatida 23 ta, Qashqadaryo viloyatida 40 ta, Xorazm viloyatida esa 8 ta ushbu yo‘nalishdagi loyihalarni ro‘yobga chiqarish borasida tegishli chora-tadbirlar ko‘rilgan.
O‘rganilgan har to‘rtala viloyatlarda tasdiqlangan tarmoq jadvallaridagi loyihalarni amalga oshirishda ayrim kamchiliklarga yo‘l qo‘yilgani aniqlandi. Xususan, moliyalashtirishdagi muammolar tufayli Toshkent viloyatida belgilangan loyihalarning 17 tasi, Farg‘ona viloyatida 20 tasi hamda Qashqadaryo viloyatida 14 tasi to‘liq yakunlanmagan va shu sababli yildan yilga o‘tuvchi loyihalar turkumiga o‘tkazilgan.
Ishchi guruhi tomonidan Chirchiq shahrida o‘tkazilgan o‘rganishlar shuni ko‘rsatmoqdaki, suv quvuri o‘tkazish jarayonida pudratchilar tomonidan tabiiy ravishda yo‘l infratuzilmasiga zarar yetkazilgan. Pudratchiga yo‘l ta'miri uchun mablag‘ ajratilmaganligi sababli yo‘llar yaroqsiz holga kelib qolmoqda. Deputatlarning qayd etishicha, bu aholining e'tiroziga sabab bo‘lyapti.
Har to‘rtala hududning ayrim tumanlarida, ayniqsa, Xorazm va Qashqadaryo viloyatlarining ko‘plab aholi punktlariga yer osti ichimlik suvi manbasi yo‘qligi sababli aholiga ichimlik suvi tashib berish yo‘li bilan yetkaziladi. Ichimlik suvi tashuvchi transport vositalarining aksariyat qismi sanitariya talablariga javob bermaydi. Aholi ichimlik suvini sanitariya talablariga zid ravishda oylab davomida maxsus idishlarda yoki hovuzlarda saqlaydi. Bu esa aholi salomatligiga jiddiy ta'sir ko‘rsatmasdan qolmaydi.
Yig‘ilishda o‘rganilgan viloyatlardagi tizimli kamchiliklarga ham e'tibor qaratildi. Xususan, ichimlik suvi iste'molini hisobga olish asboblari, shuningdek, suv ta'minoti va kanalizatsiya tizimi obektlariga oid zarur barcha axborotni “onlayn” rejimida kiritish, saqlash, muntazam yangilash hamda monitoring qilishni ta'minlaydigan yagona tizimning yo‘qligi suvni isrof qilish va ishlab chiqarish bilan bog‘liq bo‘lmagan xarajatlar oshib ketayotganiga sabab bo‘lmoqda.
