O‘zbekistonda 2020 yilda 6982 ta YTH sodir bo‘lgani qayd etildi. YTHlar oqibatida vafot etganlar soni esa 1962 nafar kishini tashkil etdi.
1962 nafar yurtdoshimiz o‘zgalar yoki o‘zining xatosi qurboni bo‘lgan.
Yo‘l harakati qoidalarini kiprik qoqmay yoki qoqib buzish oddiy hol bo‘lib qoldi. Nega qoida buzamiz? Qayerga shoshamiz?
To‘g‘ri, yo‘llarning sifati qoniqarsiz, «yamalar» ko‘p, chiziqlar yaxshi chizilmagan, yo‘l belgilari noto‘g‘ri o‘rnatilgan... Bular «avariya»larga sabab bo‘ladi, biroq doim emas. Tezlikni oshirish, harakatning qarama-qarshi yo‘nalishiga chiqish yoki svetoforning qizil chirog‘iga o‘tishga sizni hech kim va hech narsa majbur qilolmaydi.
«Xotinimni tug‘uruqxonaga olib ketayotgandim». «Bolam kasal edi...» Ha, bunaqa paytlar ham bo‘ladi – insonmiz, tezlikni oshiramiz. Biroq hech bir sababsiz tezlikni oshirishimizni nima bilan izohlaymiz? Xotin har oyda tug‘maydi, bola har hafta kasal bo‘lmaydi! Oyog‘imiz gaz pedalini bosayotganda o‘zgalarning hayoti, sog‘ligi yodimizga tushadimi?
Kabinamiz tashqarisidagi yosh-u qarining o‘rniga o‘z jigarlarimizni qo‘yib ko‘ramizmi? Har gal shunday qilganimizda, gazni o‘ylabroq bosar edik.
Biz haydovchilar temir mashina ichidamiz – himoyalanganmiz, piyoda esa...
Shuni doim hisobga olaylik. Piyodaga «prava» berilmaydi – har kim piyoda bo‘lishi mumkin: keksayib qolganlar ham, nogironlar ham, yosh bolalar ham. Biz haydovchilarga esa «prava» – huquq beriladi, avval sinab, keyin beriladi, «Mana, senga huquq berildi, o‘zgalarning umriga, sog‘ligiga ehtiyot bo‘l» degandek.
Huquqni suiiste'mol qilmaylik!
Shikast yetgan mulkini-ku tiklab yo qoplab berarsiz, salomatligini-chi? Umrini-chi? Uzr so‘rash yo tazarru qilish tanadagi yaralarga, qalbdagi jarohatlarga malham bo‘la olarmikan?
Qolaversa, qoidabuzarning ham mulki va hayoti xavf ostida qolishi mumkin!
