Бола асраб олувчиларнинг кўпчилиги ўзига тўқ инсонлар ёки фарзандсизлар бўлади. Лекин мен қизимни олиб келганимда икки ўғлим бор эди. Ўзимнинг уйим йўқ, рўзғорга ҳам қийналган кунларимда бемор чақалоқни қарамоғимга олдим. Ҳозир қизим суянчиғим менинг, ўзининг ҳам қизи бор, дея сўз бошлади “Ҳаётий ҳикоялар” рукнининг навбатдаги қаҳрамони.

Нега буни сўзлаб беряпман?

Ҳаётий ҳикояларни ўқирканман, менинг тақдиримдаги ўзига хос жиҳат бошқаларга ибрат бўлиши мумкин, деб ўйладим. Сизга нафақат қисматимни айтиб беряпман, балки шу пайтгача ўзим ва яқинларимдан бошқалар билмайдиган, ҳатто қизимнинг ўзи ҳам бехабар сирни ҳам очяпман.

Ҳар бир инсон ҳаётда қандайдир эзгулик қилиши, жасорат кўрсатиши керак. Мен балки бошқалар учун кичик, лекин ўзим учун улкан жасоратни қилганман. Балки инсон таниқли ёки пули кўп бўлганида бировнинг боласини боқиб олиши осондир. Лекин мен эндигина 31 ёшга кирган, ўзининг уй-жойи бўлмаган, ҳаётда мустаҳкам ўрнини топа олмаган пайтим эди.

Кутилмаган учрашув

Ҳаммасига битта туртки сабаб бўлган ва ҳалигача ўша турткини ҳаётимнинг бурилиш нуқтаси деб ҳисоблайман. Менда фарзанд асраб олиш нияти бўлмаган. Эндигина рўзғори бўлак бўлган, ижарада яшаётган келин эдим. Икки ўғлим бор эди.

Бир куни дугонам билан шунчаки тасодиф туфайли “Гўдаклар уйи”га бориб қолдик. Директор бизни айлантирди ва хоналардан биридаги қизалоқни кўрсатди. Онаси вафот этган, отаси парваришлай олишига кўзи етмай шу ерга топширган экан. Эндигина 4 ойлик бўлган, оғир касалликка чалинган қизалоқни кўриб, кўзим ёшларга тўлди.

Бу ердан чиққанимда қатъий қарорга келиб бўлгандим. Қаршиликлар, тушунмовчиликлар бўлди. Лекин йиғлаб туриб олдим. Хуллас 2,5 кило ҳам чиқмайдиган бир парча этни амаллаб уйимга олиб келдим ва парваришлай бошладим.

Оёққа қўйиш

Қизимни даволатиш, тенгдошларига етказиб олиш, энг муҳими – бу сирни сақлаб улғайтиришдаги қийинчиликларни ўзим билан Аллоҳ билади. Тилла тақинчоқларимни сотиб, болага егуликлар олгандим. Уйимдаги охирги мебелни пуллаб, қизимни даволатиш учун ишлатганман. Чунки у 2 ёшигача юрмаган, гапирмаган. Фақат бошини буриб қараш ва эмишни биларди. Яқинларим бу қарордан ҳайрон бўлишар, айримлари чидай олмай таъна ҳам қилишарди. “Бола асраб оларкансан, ҳеч бўлмаса соғломини олсанг бўлмасмиди?!” дея очиқ айтганлари ҳам бўлган.