Paxta Özbekiston hududida asosiy ekin maqomini egallaganiga bir asrdan oşdi. Daromadi va strategik ahamiyati jihatdan heç bir ekin paxtaga yeta olmagani bois sobiq ittifoq davrida uni yetiştiriş uzoq yillar davlat siyosati, milliy mafkura darajasiga kötarildi. Hozir-çi, vaziyat özgarganmi?

Özbekiston hududida azaldan paxta yetiştirib kelingan. Faqat unga tijorat va daromad imkonini beruvçi ekin sifatida qaralgan. Badavlat insonlar bozor tamoyillari asosida yerlarni xarid qilganlar yoki ijaraga olganlar, özlari mablağ tikib işçi yollaganlar va hosilni ham öz istaklariga köra tasarruf etganlar. Davlat bu örinda asosan yerdan yoki hosildan soliq oluvçi maqomida bölgan. Buxoro amirligi, Qöqon xonligi xorijga, xususan Rossiyaga katta miqdorda paxta eksport qilgan va hudud paxtasi vositaçilar orqali Yevropa manufakturasida işlatilgan. Öşa yillardayoq Özbekiston paxtasi tola sifati jihatdan yetakçilardan bölgan.

Hozirgi hududiy şaklda sobiq ittifoq tarkibida bölgan Özbekistonda 1933 yildan boşlab paxta rasman respublikaning asosiy ekini darajasiga kötarilgandi. Bu ekinni yetiştiriş tartibi, hosil miqdori, narxi va boşqa muhim jihatlari markazdan aniq körsatmalar hamda rejalar asosida belgilab berildi.  

Ikkinçi jahon uruşi yillarida paxtaning strategik ahamiyati keskin ortdi. Undan xalq xöjaligi va mudofaa maqsadlarida ellikdan ortiq mahsulot olinardi. Uruşdan keyingi yillarda ham paxtaning ahamiyati kamaymadi, aksinça yil sayin orta bordi.

Respublikaning butun salohiyati ulkan xirmon yaratişga safarbar qilindi, odamlar ongiga bu ekin muqaddas ekani töğrisidagi mafkura singdirildi, xalqning butun mehnati, deyarli barça sohalar hosildorlikni oşirişga xizmat qildi. Dunyoda öxşaşi bölmagan paxtaçilik institutlari, ilmiy-tadqiqot markazlari iş boşladi, adabiyot, san'atda paxta uluğlandi, butun jamiyat yagona maqsad bilan harakat qildi. Respublika madhiyasi va gerbida paxta alohida bandni egallagani bejiz emasdi.

Bu harakatlar besamar ketmadi albatta. Özbekistonda paxta yetiştiriş ulkan maşaqqat evaziga san'at darajasiga kötarildi va paxtakorlar (garçi aksariyati örtamiyona kun keçirsa-da) eng şarafli kasb egalariga aylanişdi. Özbekiston tajribasi xorijning qator davlatlarida qöllanila boşlandi. Özbek paxtasi umumiy hosil miqdori jihatdan AQŞ, Hindiston kabi yirik davlatlar bilan, tola sifati jihatdan yetakçi bölgan Misr paxtasi bilan bellaşişga kirişdi. Hosildorlik yildan-yilga ortib borib, oxir-oqibat 6 mln tonnalik marra közlana boşlandi.

Şu bilan birga, paxta siyosati aholining turmuş darajasiga, respublika resurslariga salbiy ta'sirini ötkazmay qolmadi. Ertayu-keç oğir mehnat xalqni ezib qöydi, paxtaga qarşi fikr aytiş ham mumkin bölmay qoldi, yetiştiriş jarayoniga xalal beruvçi har qanday inson şafqatsizlarça jazolandi.