Bugungi kunda qog‘oz shaklidagi mehnat daftarchalari amaliyoti faqatgina MDH davlatlarida saqlanib qolgan. Mehnat daftarchalari Rossiyada 1918 yildan tajriba tariqasida joriy etilgan, 1939 yildan majburiy qilib qo‘yilgandi. Mehnat daftarchasi bo‘lmagan fuqarolarga oziq-ovqat mahsulotlariga kartochka va boshqa imtiyozlar taqdim etilmaganligi uchun barcha sobiq SSSR fuqarolari o‘tgan asrda ommaviy tarzda mehnat daftarchalariga o‘tishgan. Shuning uchun ham barcha MDH davlatlarida hanuzgacha mehnat daftarchalaridan foydalanish odat tusiga kirgan.

Ko‘plab g‘arb davlatlarida jumladan, AQShda mehnat faoliyatining hisobini yuritadigan maxsus elektron tizimlar mavjud emas. Ish beruvchilar nomzodlardan buning o‘rniga rezyume, diplom, oldingi ish joyidan tavsiyanoma talab qilishadi. Agar taqdim etilgan hujjatlardan shubhalanishsa nomzod hujjatlari bilan korxonaning ichki xavfsizlik xizmati xodimlari shug‘ullanishadi. Germaniya, Italiya, Avstriya va Fransiya davlatlarida mehnat daftarchasining analogi mehnat kartochkalari ishlatiladi. Buning mehnat daftarchasidan farqi shuki kartochkani nomzod ish beruvchiga o‘z xohishiga ko‘ra taqdim etadi.

Yaqin tarixda ko‘plab G‘arbiy Yevropa davlatlarida ham mehnat daftarchasi amaliyoti mavjud bo‘lgan va majburiy bo‘lgan. Mazkur daftarchalarga birinchi bo‘lib Napoleon davrida, xususan Fransiyada XIX asr boshlarida asos solingan. Keyinchalik 1832 yildan Daniyada, 1892 yildan Germanida qo‘llanila boshlangan. Mehnat daftarchalari ishchi qatlamni burjua qatlamiga qaramligini kuchaytirib yubordi va va mehnat daftarchalarini bekor qilish XIX oxirlariga kelib G‘arbiy Yevropa davlatlaridagi burjua inqilobining asosiy shiorlaridan biriga aylandi.

Ispaniyada barcha xodimlarning ishga yollanishi va bo‘shatilishi, shuningdek soliq to‘lovlarining hisobini yuritish imkonini beradigan Vida Laboral (mehnat faoliyati) deb nomlangan elektron tizim mavjud. Bunda barcha ma'lumotlar Mehnat vazirligi va Ijtimoiy sug‘urtalash fondi tomonidan