16 mart kuni AOKAda xalq ta'limi tizimida malakali kadrlar tayyorlash masalalariga bag‘ishlangan matbuot anjumani o‘tkazildi. Kun.uz muxbiri tadbir spikerlaridan biri, O‘zbekistondagi maktablar uchun yangi avlod o‘qituvchilari va boshqaruv kadrlarni tayyorlashga ixtisoslashgan Toshkent xalqaro universiteti rektori Ulug‘bek Qosimxo‘jayev bilan intervyu uyushtirdi.
Sobiq «umidchi» intervyu davomida xalq ta'limi tizimi, unga kerakli kadrlar tayyorlash masalalari hamda «umidchilar» faoliyati haqida gapirdi.
— O‘zbek jamiyatida ta'lim tizimida qilingan xatolar, ta'lim berishdagi past sifat va bilimsiz kadrlar haqida ko‘p gapiriladi. Siz zamonaviy kadrlar tayyorlaydigan yangi universitet rektori, bu borada xorij tajribasini ko‘rgan kishi sifatida o‘sha xatoliklarni nimada ko‘rasiz?
— So‘rayotganingiz birgina bo‘g‘inda qilingan xatolar emas, bu tizimli muammolar. Xalq ta'limi tizimidagi muammolar natijasida jamiyatda yillar davomida o‘qituvchining hurmati tushib bordi. Endi bunga eltgan sabablar ham bor.
Bilasiz, kadr qayerda ishlash qulay bo‘lsa, shu yerga intiladi. U ishlash uchun noqulay, byurokratiya rivojlangan, tekshir-tekshirlar avjida, obodonlashtirish ishlariga tinimsiz jalb etiladigan ish joyidan, albatta, qochadi.
O‘qituvchi avvalo, tarbiyalovchi. Lekin tarbiyalovchining o‘ziga sharoit yaratilmas ekan, yaxshi kadrlar u yerga bormaydi. Ishlar oxir-oqibatda shu darajaga borib yetdiki, odamlar farzandining o‘qishi, bilim olishiga e'tiborsiz qaray boshladi.
Rivojlangan davlatlarda ham bolani tarbiya qilish, bilimli kadr sifatida yetishtirishda ota-onaning o‘rni katta. Ishni hech qachon maktabning o‘zi va o‘qituvchiga tashlab qo‘yish kerak emas. Uzluksiz ta'lim shu – uyda ham davom etishi kerak.
Hozir O‘zbekistonda katta lavozimlarda ishlaydigan insonlarni oling, Sherzod Shermatov, Ruslan Davletov, Sardor Umurzoqov... hammasi oddiy oiladan chiqqan. Bularni jipslashtiruvchi bitta omil bor. Ular o‘zlari ilmga, bilimga intilgan. Ilm topish uchun tanlovlar, «Umid» kabi jamg‘armalar orqali chet elda o‘qib kelgan.
Qish kunlaridan birida Pop tumanidan o‘tayotgandim. Tog‘ yo‘li. Hamma joy qor. Shu havoda bo‘yi 1 metrli yosh bolalar yelkasiga katta sumka ortvolib, taxminan 4-5 km masofadagi maktabga piyoda ketyapti. Ya'ni bu bolalardagi bilimga ishtiyoq. Ularda harakat bor. Lekin biz bu ishtiyoq so‘nib qolmasligi uchun ularga sharoit yaratib berishimiz kerak.
