Bu ayol hozirgi kunga yetib kelguncha sohaning eng kichik, eng og‘ir yo‘llarini bosib o‘tgan. Yigirma yil avval bozorda changga belanib yashikda gul ko‘chatlarini sotgan. Oilada ko‘p farzand bo‘lgan, kambag‘allik qiynagan. Aka-ukalariga kambag‘al ekan, deb kelin topilmagan. Bu endi eski hikoya...
Sharof Rashidov tumanida “Gulchi opa tomorqa xizmati” klasteriga asos solgan Sharofat Noriyeva bugun yirik tadbirkor. U yoshligida ota-onasi bilan eng og‘ir ishlarni qilgan, bu oila tabiatan yerga mehr qo‘ygan, dehqonchilik qilgan.
1996 yil, Noriyeva hali turmush ham qurmagan. O‘sha vaqtlarda oilaviy yetishtirgan gul ko‘chatlarini bozorga olib chiqib sotgan. Bir kuni hamma o‘ziga tegishli mahsulotni olib bozordagi joyini tashlab qochadi. Bozorga viloyat rahbari kelayotgan ekan. Yosh Sharofat gullarini tashlab yoki olib qochishga ulgurmaydi. Aynan o‘sha paytda Jizzax viloyati hokimi bo‘lgan Shavkat Mirziyoyev uning qarshisiga kelib to‘xtaydi.
Viloyat hokimi yoshgina Sharofat bilan suhbatlashadi. Qizning oilaviy bo‘lib gulchilik bilan shug‘ullanishi, shu orqali ro‘zg‘or tebratishidan xabar topadi. “Qizim, sen gullaringni ko‘paytir, vaqti kelib bunday joylarda gul sotib o‘tirmaysan. Gullaringni o‘zimiz olamiz”, deydi Mirziyoyev.
Gulchi qiz bo‘lgan voqeani ota-onasiga aytib beradi. Shu tariqa ular o‘zlari yashab turgan uylardan birining tom qismini ochib, issiqxona tashkil qilishadi. Bir necha oydan so‘ng gullar sotishga tayyor bo‘ladi. Endi gullarimni hokim sotib oladi, degan xayol bilan hokimiyatga boradi. Avvaliga uni hokimiyatga kiritishmaydi. Yosh qiz dadil turib “Menga gullaringni ko‘paytir deb hokim aytgan. Sotib olamiz deganlari uchun bu gullarni yetishtirdik”, deydi. Bu shiddat hokimiyatdagilarga yaxshi ta’sir qiladi. O‘zini hokim o‘rinbosariman deb tanishtirgan odam gullarni sotib oladi.
“Biz shu tariqa kambag‘allikdan chiqdik. O‘sha mablag‘ga kattagina issiqxona qildik. Yildan yilga faoliyatimiz kengayib bordi”, deydi Noriyeva.
