Kun.uz muxbiri o‘zbek tiliga davlat tili maqomi berilishi tarixi, ziyolilar ko‘nglidagi til bilan bog‘liq bugungi g‘ashlik va o‘zbek tilining xorijda o‘qitilishi ahvoli mavzularida suhbat o‘tkazdi.

Suhbat mehmonlari: tilshunos, turkolog olim Baxtiyor Isabek, tilshunos, yozuvchi Orif Tolib va jurnalist, tilshunos Eldor Asanov bo‘ldi.

— Baxtiyor aka, sizni katta bir tilshunos, turkolog olim sifatida bilamiz, yoshingiz ulug‘ va siz 1989 yilda o‘zbek tiliga davlat tili maqomi berilgan kun, jarayonlar va ungacha bo‘lgan kurashlarni ko‘rgan insonsiz.

Endi ochig‘ini aytish kerak, hammasi demaylig-u, yoshlarning katta qatlami bugungi kunning asl mazmunini to‘la tushunmaydi. Keling, siz bir xotiralaringiz bilan bo‘lishingki, o‘zi qanday kun bu, biz tilimizni o‘sha paytda kimdan, qanday himoya qilgandig-u, uning uchun kim bilan kimlar kurashgandi? Biz qanday qilib o‘z tilimizni rasmiy til qildik? Qanday tahdid, qanday muammo bor edi?

Baxtiyor Isabek:

— O‘zbek tilini davlat tiliga aylantirishga bo‘lgan ilk harakatlar 1988 yili 9 fevralda talabalar shaharchasida boshlangan edi. Masalani asosiy ko‘tarib chiqqanlar talabalar bo‘lgan. Tashkilotchilari o‘sha paytdagi 5-kurs filologiya va jurnalistika fakulteti talabalari edi. O‘sha paytda men til va adabiyot o‘qituvchisi edim. Rasmiy ishlarda meni yetakchi sifatida ko‘rsatishgan, lekin boshlab bergan talabalar edi, yo‘l-yo‘riq ko‘rsatib turganman. O‘sha talabalardan bir nechtasini bugun intervyuga ham olib kelmoqchi edim, lekin qanaqadir cho‘chishdi shekilli, kelishmadi.

9 fevral kuni umumiy tilshunoslik fanidan darsim bor edi. Talabalar kelib, sizning darsingizda til bayrami o‘tkazsak bo‘ladimi, deyishdi. Agar o‘zbek tili davlat tili bo‘lishi uchun miting qilsangiz, darsdan ozod qilib, o‘zim olib chiqaman, dedim. Bungacha darslarda shu tilning ijtimoiy tomonlarini o‘rganib, ikki tillilik masalasini muhokama qilib yurganmiz talabalar bilan, o‘zi o‘sha payt ikki tillilik masalasi ancha ko‘tarilib qolgandi. Rus tilining obro‘si baland edi unda.

Yaxshi eslayman, Gulnoza (adashmasam, shunaqa edi ismi) degan bir olov qizimiz bor edi... Bir qarasam, talabalar shaharchasida oqib kelyapti talabalar, boshqa institutlarning talabalari ham kelibdi. Bu narsa juda hayajonga solgan meni, ko‘zimga yosh quyilib kelib, hech o‘zimni to‘xtatolmaganman. Gulnoza qizimiz shunaqangi baland ovoz bilan talabalarga murojaat qildi, rejalar haqida gapirdi. Navbat-navbat boshqalar gapirdi. Juda bir boshqacha kun bo‘lgan o‘sha 9 fevral. Tom ma’noda o‘sha kuni til bayrami bo‘lgan, ham Navoiy tug‘ilgan kun edi.