1776 yildan beri dunyo qança uruşlarni kördi, yangi imperiyalar qad kötardi va quladi, davlatlar yuksaldi, inqirozga uçradi, yana hammasini qayta boşlaşiga töğri keldi. Ammo şunça vaqtdan beri bir narsa özgarmaydi: AQŞ. U uruş-u inqirozlardan keyin ham qudratli va maftunkor.

Ammo bu özgarmaslik qonuniyati qaçongaça amal qiladi? AQŞ nima uçun har tomonlama superderjavaga aylangan? «Amerika orzusi» nega bunçalik ommalaşib ketdi? Xalqaro munosabatlar böyiça ekspert, siyosiy tahlilçi Farid Rafiq Zakariya özining «Postamerika dunyosi» (The PostAmerican World) kitobida AQŞning buguni va ertasi bilan boğliq bir qator savollarga javob izlaydi.

AQŞ qanday qilib xalqaro siyosat maydonida regulyatorga aylanib qoldi va bundan keyin ham hozirgi maqomini saqlab qoladimi, boşqa davlatlar qanday qilib AQŞdan özib ketmoqda – muallifning bu böyiça tahlil va prognozlari ham kitobda bayon etilgan.

Şarq nega Ğarbdan ortda qoldi?

Zakariya dunyo sahnasida AQŞ kabi qudratli davlatning paydo bölişini boşqa mamlakatlarning rivojlaniş yölidagi xatoliklar va ulardan çiqarilgan xulosalar bilan boğlaydi. Axir 16-asrlarga qadar sivilizatsiyaning barça yönalişlarida Şarq peşqadam edi. Keyinçalik Ğarbiy Yevropa Renessans va Reformatsiyaga yuz tutdi va rivojlanişda özib ketdi. 18-asrga kelib esa Atlantikaning narigi sohilida Şarq va Ğarbning şu nuqtaga qadar qilgan xatoliklardan çiqarilgan töğri xulosalar asosida Amerika bunyod böldi.

Xitoy, Hindiston, Yaqin Şarq davlatlari ğarb tamaddunidan ança avvalroq gullab-yaşnaşni boşlagan. Gap şundaki, aksariyat Şarq davlatlarida davlat boşqaruvi tiraniya, markazlaşuv, xalqni soliqlar bilan qiynaşga asoslangan edi. Hukmdorlar özlariga haşamatli saroylar qurib oliş bilan band bölişgan, infratuzilmani yaxşilaş, savdo va fanni rivojlantiriş haqida boş qotirişmagan. Odamlar şaxsiy boyişdan manfaatdor emasdi, çunki davlat baribir uning pulini tortib olardi.

Şarq mamlakatlarida fuqarolik jamiyati sust rivojlangan, köp jihatdan davlatga boğliq bölib qolgan. Misol uçun, Hindistonda savdogarlar kasta iyerarxiyasining quyi böğiniga mansub bölgan, saroyning injiqliklari bilan hisoblaşib iş körişga majbur bölgan. Xitoyda esa savdogarlar imperator saroyiga manzur keliş uçungina istalgan daqiqada savdoni yiğiştirib qöyib, konfutsiylikni örganişga berilib ketişi mumkin edi. (AQŞ esa tadbirkorlar rivojlanişning asosiy riçagi ekanligini ança erta tuşunib yetdi).

Yevropada esa qirol hokimiyati bu darajada markazlaşgan va qudratli emasdi. Birinçidan, qirollar har doim çerkovlar bilan raqobatlaşişga majbur bölgan. Ikkinçidan, yerga egalik şakli aniq belgilab qöyilgan va bu qirolning hokimiyatini çeklab qöyar edi. 1215 yildayoq qabul qilingan Erkinliklar xartiyasi ğarb dunyosining huquq haqidagi eng birinçi hujjati böldi.