2 ноябрь куни ижтимоий тармоқларда «Абдуллоҳ қаерда?» сарлавҳаси остидаги пост тарқалди. Унда Андижон вилоятининг Жалақудуқ туманида яшовчи фуқаро Дилмурод Тоҳировнинг 20 яшар ўғли Абдуллоҳни ИИБ ходимлари олиб кетиб, бир ҳафтадан буён дарагини бермаётганига оид фикрлар баён этилган.

Kun.uz мазкур ҳолатга аниқлик киритиш мақсадида йўқолиб қолган йигитнинг отаси, оила ёллаган адвокат ва вилоят ИИБ расмийси билан суҳбатлашди. 

Ота: «Фарзандим ҳозир қандай аҳволда, билмайман» 

Таҳририятга келган андижонлик Дилмурод Тоҳировнинг айтишича, ўғли Абдуллоҳ Тоҳировни оила аъзолари 26 октябрдан буён кўришмаган. Ҳатто фарзандининг айни пайтдаги аҳволи ва қаердалиги ҳам уларга ошкор этилмаяпти. Бу эса қариндош-уруғлар, маҳалла-кўйни ваҳимага солган.

«Жалақудуқ туманининг «Юқори чигитр» маҳалласида яшаймиз. Деҳқончилик билан шуғулланиб, тирикчилик қиламиз. Ўғлим Абдуллоҳ бу йил 20 ёшга тўлди. 2018 йил ноябрида маҳалладаги таниш-билишлар билан бирга Россияга ишлагани кетиб, шу йил май ойида қайтиб келди. Шу кунгача ўғлимнинг ортидан бирор ёмон гап эшитмаганман. Унинг хатти-ҳаракати ҳамиша назоратимда бўлган.

Жорий йил 26 октябрь куни эрталаб соат чамаси 7:00ларда ўғлим Қўрғонтепа ҳудудида Андижон-Қўрғонтепа йўналишидаги катта кўчада йўл-транспорт ҳодисаси содир этади. У қариндошимизнинг «Lacetti» русумли автомобилини ишончнома асосида бошқариб юрганди. Ҳодиса юз бергач, Абдуллоҳ тоғаси Исломбекка телефон қилиб, юз берган ҳодиса ҳақида маълум қилади. Кўнгилсиз воқеа содир этилишида ўғлим айбдорлиги боис тоғаси Исломбек «Nexia-2»га етказилган зарарни қоплаб, шикастланган жойларини таъмирлатиб беришини айтади. 

Боғишамол даҳасидаги эски машина бозорга яқин жойдаги устахонада «Nexia-2»нинг орқа багажи очиқлиги учун унинг ичига ҳам бир назар солдим ва у ерда «VSF» категориядаги давлат рақам белгиси борлигига кўзим тушди. Автомашинани таъмирлаш учун зарур бўлган эҳтиёт қисмлари ва маблағни устахонага ташлаб, уйга қайтдик.

Эндигина йўлга чиққан пайтимиз укам Элмурод қўнғироқ қилиб, «Жалақудуқ туман ИИБдагилар ўғлингни олиб боришимизни сўрашяпти», деди. Андижон шаҳардан то хонадонимга боргунимча, укам 4-5 марта сим қоқиб, шу гапни такрорлади. Уйга етганимдан сўнг аччиқ устида ўғлимнинг телефонини синдириб ташладим. Чунки у бир неча ой олдин телефони туфайли йўл-транспорт ҳодисасини содир этган эди. Бу сафар ҳам яна шу матоҳи сабаб бўлгандир, деган фикр миямда айланаверди.