Ибтидо

Кўпчиликка маълум эмас, Владимир Жириновскийнинг отаси яҳудий бўлган. Лекин у ўзини рус ҳисоблаб яшади ва онасининг фамилиясини олди. Кейинчалик ҳам миллатига оид саволларга мавҳум жавоб бериб келди.

1946 йилнинг 25 апрелида Қозоғистоннинг Олмаота шаҳрида Вольф Исаакович Эйдельштейн ва Александра Павловна Жириновская оиласида чақалоқ дунёга келади ва унга Владимир деб исм қўйишади.

Гап шундаки, Жириновскийнинг бобоси Исаак Эйдельштейн Польша (айни пайтда Украина) ҳудудида жойлашган ёғочни қайта ишлаш фабрикаси эгаси бўлиб, унинг қўлида 200 нафардан ортиқ ишчи ишларди. 1939 йилда бу ҳудудлар иттифоққа қўшиб олинади, фабрика эса давлат тасарруфига ўтказилади. 1941 йилда немислар босқинидан кейин ундаги барча дастгоҳлар Германияга олиб кетилади. Вольф Исаакович Эйдельштейн ва унинг акаси Аарон 1940-йилларда Қозоғистонга сургун қилинган.

Унинг онаси Александра Павловнанинг қизлик фамилияси Макарова бўлган. Жириновская фамилияси унинг биринчи эри – Андрей Жириновскийга тегишли. Александра ва Андрей 5 нафар фарзанд кўришган. Эрининг сил касаллиги туфайли ўлимидан сўнг Александра Жириновская Вольф Эйдельштейнга турмушга чиқади ва бу оилада кичкинтой Владимир туғилади.

Аммо ота-болага бирга яшаш насиб қилмаган. Вольф Исаакович 1946 йилнинг апрелида Польшага кетади. 1949 йилда у Исроилдан қўним топади ва етакчи «Ликуд» партияси фаолига айланади. 1983 йилда автобус остида қолиб ҳалок бўлади.

Қизиғи, Владимир 1964 йилга қадар ҳам Эйдельштейн фамилиясида бўлган. Аммо институтга кириш олдидан онасининг биринчи эри фамилиясига ўтади. Лекин унга қадар ҳам аксарият тенгқурлари уни «Жирик» лақаби билан чақирганлари маълум қилинган ва лақаб уни умри охиригача тарк этмаган.

Дастлабки қадамлар

 

Жириновский илк дипломи бўйича «Турк тили ва адабиёти» мутахассислигига эга. У МДУ қошидаги тиллар институтини тамомлаган. Турк тилидан ташқари француз инглиз ва немис тилларини ҳам дурустгина билган