Темур Дашдамиров қарийб 20 йилдан бери Тошкент шаҳри Янгиҳаёт туманидаги “Махсустранс” чиқиндихонасида яшайди. Кўрган киши у яшаётган ерни чиқиндихона эмас, боғ ёки гул дўкони деб ўйлайди. Энг қизиғи, кунига минглаб одамлар чиқинди олиб келиб ташлайдиган бу жойда ҳеч қандай нохуш ҳид, пашша йўқ.
Темур Дашдамиров 1969 йилда Қашқадарёнинг Шаҳрисабз туманида туғилган. Отаси 1963 йил Озарбойжондан ишлаш учун Қашқадарёга келади. Қурилишда 2 йил ишлаган отасига Шаҳрисабз ёқиб қолиб, оиласини ҳам шу ерга олиб келади. Шундай қилиб миллати лезгин бўлган Темур қашқадарёликка айланади. Мактаб, кейин техникумни битириб, 1996 йилда Тошкентга келади. Савдо соҳасида ишлаб, турли давлатларини кезиб чиқади. Ўзининг айтишича, бормаган жойи қолмаган.
«Болгария, Руминия, Молдова, Украина, Кавказорти давлатлари, Тожикистан, Туркманистон, Қозоғистон давлатларида бўлганман. Мактаб, кейин армия, кейин техникумни битирдим. Кейин уйландим. Уйланганимдан кейин эса саёҳатлар тугади», – деб кулади у.
Унинг 28 ёшли бир нафар ўғли бор. Ҳозир Москвада яшайди. Отасини кўришга йилда бир марта келиб туради.
2004 йилда бир дўстининг таклифи билан Янгиҳаёт туманидаги чиқиндихонага келган, ўшандан бери шу ерда истиқомат қилади.
«Биринчи келганимда бу ер жуда абгор аҳволда эди. Секин-секин шароит қилиб, боғ яратяпмиз», – дейди у.
У кун давомида контейнер ювади, одамлар олиб келган чиқиндиларни саралайди. «Баклажка», целлофан, пўчоқни алоҳида ажратади.
«Контейнерларни ҳар куни юваман. 4 кун идиш-товоқ гели, 3 кун кир ювиш содаси билан, 10 кундан кейин сода ва хлор билан юваман. Шунинг учун ҳиди йўқ. Дезинфекция ҳам қиламан», – дейди у.
Темур ака чиқиндихонани боғ қилиш фикри нега ва қандай пайдо бўлгани ҳақида шундай дейди.
