НАТО қандай ташкилот? У кимни кимдан ҳимоя қилади?
|11:381 05814 мин
Сўнгги ойларда медиамаконда НАТО ҳақида кўп гапирилмоқда. Қуйида ушбу ташкилотнинг тарихи ва бугуни ҳақида маълумот берамиз.
Фото: nato.intФото: nato.int
НАТО нима дегани?
НАТО қисқартмаси инглиз тилидаги North Atlantic Treaty Organization номининг бош ҳарфларидан олинган бўлиб, «Шимолий Атлантика шартномаси ташкилоти» деб таржима қилинади.
НАТО 1949 йилда ташкил этилган ҳарбий-сиёсий иттифоқ бўлиб, ҳозирда 32 та мустақил давлат унинг аъзоси ҳисобланади. Уларнинг 30 таси Европада, яна иккитаси — Канада ва АҚШ Шимолий Америкада жойлашган. Дунёнинг ушбу икки қисмини Атлантика океанининг шимолий қисми ажратиб тургани сабабли 1949 йилда НАТОга асос бўлган шартнома «Шимолий Атлантика шартномаси» деб номланган. Қуйидагилар шартнома мазмунидан келиб чиқадиган асосий мақсадлар ҳисобланади:
- демократияни, халқларнинг шахсий эркинлик ва қонун устуворлиги тамойилларига асосланган эркинлигини, умумий мероси ва цивилизациясини ҳимоя қилиш;
- Шимолий Атлантика минтақасида барқарорликни мустаҳкамлаш ва фаровонликни ошириш;
- жамоавий мудофаани ташкил этиш ҳамда тинчлик ва хавфсизликни сақлаш;
- тинчлик ва дўстликка асосланган халқаро муносабатларни янада ривожлантиришга кўмаклашиш;
- ўз давлатларининг халқаро иқтисодий сиёсатидаги зиддиятларни бартараф этишга интилиш;
- қуролли ҳужумга қарши курашиш бўйича якка тартибдаги ва жамоавий салоҳиятни ошириш.
Шартноманинг асосий таянч нуқтаси унинг бешинчи моддасидир. Унга кўра, Европа ёки Шимолий Америкадаги бир ёки бир нечта аъзо давлатга қарши қуролли ҳужум бутун иттифоққа қарши ҳужум сифатида баҳоланади. Бундай ҳолатда ҳар бир аъзо давлат ҳужумга учраган давлатга ёрдам кўрсатади ва бунинг учун ўзи зарур деб ҳисоблаган чораларни кўради. Ушбу чоралар қуролли куч ишлатишни ҳам ўз ичига олиши мумкин.
НАТОнинг расмий тили иккита: инглиз ва француз тиллари. Ташкилот байроғи кўк рангда бўлиб, марказида доира ичида шамол йўналишларини кўрсатувчи оқ рангли компас тасвири бор. Тўқ кўк фон Атлантика океанини, доира аъзо давлатлар ўртасидаги бирликни, компас эса тинчлик сари йўлни англатади. НАТО алянсининг штаб-квартираси Белгия пойтахти Брюссел шаҳрида жойлашган.
Фото: wikipedia.org
НАТО байроғи
НАТО тарихи
СССР парчалангунига қадар
Иккинчи жаҳон урушидан сўнг Европа вайронага айланган, уйсизлар ва қашшоқлар сони ниҳоятда кўп эди. АҚШ олий раҳбарияти умумий қашшоқлик шароитида Европа мамлакатлари ҳукуматлари социалистик мафкураларга тобора кўпроқ мойил бўлиб, СССР таъсири остига тушиб қолишини англаб турарди. Шу боис Ғарбий Европа давлатларига ёрдам кўрсатиш АҚШ учун устувор вазифага айланди. Бир томондан, Европа иқтисодиётини тиклаш орқали АҚШ учун маҳсулотларини сотиш бозори яратилиши, иккинчи томондан эса бу мамлакатларда коммунистларнинг ҳокимиятга келишига йўл қўйилмаслиги кўзда тутилганди. Бунинг учун «Маршалл режаси» — АҚШнинг Ғарбий Европа мамлакатларига иқтисодий ёрдам кўрсатиш чоралари қабул қилинди. У 1948 йилда конгресс томонидан маъқулланди ва АҚШ президенти Ҳарри Трумэн томонидан имзоланди. Ёрдамнинг умумий ҳажми 13,3 миллиард долларни ташкил этди ва маблағлар асосан қайтарилмайдиган грантлар ва кредитлар шаклида ажратилди. Бироқ иқтисодий чораларнинг ўзи етарли эмасди, ҳарбий қарорлар қабул қилиш ҳам талаб этиларди. Бу зарурат 1948–1949 йилларда Ғарбий Берлиннинг Совет Иттифоқи томонидан қамал қилиниши ортидан янада кучайди.
1949 йил 4 апрелда 12 давлат Шимолий Атлантика шартномасини имзолади ва НАТО ташкил этилди. Булар АҚШ, Канада, Исландия, Буюк Британия, Франция, Белгия, Нидерландия, Люксембург, Норвегия, Дания, Италия ва Португалия эди. Кейинги йилларда Ғарбий Европа иқтисодий жиҳатдан тиклана бошлади. Шу билан бирга, НАТОга янги давлатлар қўшилди: 1952 йилда Греция ва Туркия, 1955 йилда эса ГФР (Германия Федератив Республикаси). Бунга жавобан СССР 1955 йилда Шарқий Европа мамлакатлари билан Дўстлик, ҳамкорлик ва ўзаро ёрдам тўғрисидаги шартномани имзолади. У шартнома имзоланган шаҳар номи билан Варшава шартномаси деб ҳам аталди. Шу тариқа НАТОнинг кенгайишига СССРнинг тўғридан-тўғри жавоби сифатида Варшава шартномаси ташкилоти тузилди. Ҳужжатда аъзо давлатлардан бирига ҳужум қилинган тақдирда, бошқа аъзо давлатлар унга ҳарбий ёрдам кўрсатиши ҳақидаги банд мавжуд эди. Шу зайлда дунё икки қутбли тизимга бўлинди.
СССР парчаланганидан кейин
1982 йилда НАТОга Испания қўшилди. 1989 йил ноябрда НАТО ва Варшава шартномаси ташкилоти ўртасидаги қарама-қаршилик ҳамда бўлинган дунёнинг рамзи бўлган Берлин девори қулади. СССР 1956 йилда Венгрияда ва 1968 йилда Чехословакиядаги ислоҳотчи ҳаракатларни ҳарбий куч билан бостирган бўлса, 1989 йилда ГДРдаги сиёсий ўзгаришларга нисбатан бундай ҳарбий аралашувни амалга оширмади.
1991 йили СССР тарқалиб кетди. Шундан сўнг мустақил Россиянинг биринчи президенти Борис Елцин НАТОга мактуб йўллаб, Россиянинг келажакда НАТОга аъзо бўлиш имкониятини истисно қилмаслигини билдирди. 1990-йилларнинг биринчи ярмида дипломатик доираларда бу масала бўйича фаол муҳокамалар олиб борилди. 1994 йилда ташкилот «Тинчлик йўлидаги ҳамкорлик» дастурини ишга туширди. Ушбу дастур доирасида НАТО Шарқий Европа мамлакатлари, жумладан, Россия билан ҳам ҳамкорлик ўрнатди. Дастурнинг мақсадлари қуйидагилардан иборат эди:
- ҳамкор давлатларнинг ҳарбий режалаштириш ва мудофаа бюджетларини шакллантириш жараёнларида шаффофликка эришишига ёрдам бериш;
- сиёсий ва ҳарбий ҳамкорликни кенгайтириш ва фаоллаштириш, халқаро барқарорликни ошириш;
- илмий ва экологик лойиҳалар устида ҳамкорликда ишлаш;
- давлатлар ўртасидаги муносабатларни мустаҳкамлаш.
2014 йил мартида Россия ва НАТО ўртасидаги муносабатлар ёмонлашди. Украина шарқида қуролли можаро бошланганидан сўнг ҳамкорлик амалда тўхтатилди. Алянс Москвани ҳарбий аралашув ва тажовузкор ҳаракатларда, шунингдек, Қримни ноқонуний аннексия қилишда айблади. Апрел ойида алянс Россия миссиясининг доимий вакили, унинг ўринбосари ва ёрдамчисидан ташқари барча ходимларига штаб-квартирага киришни тақиқлади. Россиянинг «Тинчлик йўлидаги ҳамкорлик» дастуридаги фаолияти тўхтатилди.
НАТОнинг асосий ҳарбий операциялари
1994 йил 28 февралда Босния ва Герцеговина ҳудудида НАТО тарихидаги биринчи бевосита ҳарбий тўқнашув содир бўлди. 1995 йилда эса «Deliberate Force» операцияси доирасида Боснияда йирик ҳаво ҳарбий кампанияси ўтказилди.
2001 йил 11 сентябрда АҚШда содир этилган террорчилик ҳаракатларидан сўнг НАТО ўз тарихида биринчи ва ягона марта Шимолий Атлантика шартномасининг бешинчи моддасини қўллади. 2001 йил октябрида иккита операция бошланди: «Бургутга ёрдам» ва «Фаол саъй-ҳаракатлар». Ушбу операциялар доирасида ҳаво ва денгизда терроризмга қарши чоралар кўрилди. Шунингдек, Афғонистонга «Хавфсизликка кўмаклашиш халқаро кучлари» деб номланган ҳарбий контингент киритилди. НАТО унинг бошқарувини 2003 йил 11 августда ўз зиммасига олди. Бу кучлар 2014 йилгача Афғонистонда бўлди.
2008–2016 йилларда НАТО Африканинг Шарқий соҳилларида қароқчиларга қарши қатор операцияларни амалга оширди. Улар орасида энг йириги «Океан қалқони» кампанияси бўлди. Алянс қароқчилар фаоллигини камайтиришга эришди, бироқ муаммони тўлиқ бартараф эта олмади. 2011 йилда ташкилот Ливияда БМТ Хавфсизлик Кенгаши резолюцияси асосида тинч аҳолини ҳимоя қилишга қаратилган ҳарбий операцияни амалга оширди.
Фото: wikipedia.org
НАТО кемаси ва қароқчиларнинг йўқ қилинган кемаси
НАТОга қандай аъзо бўлиш мумкин?
Шимолий Атлантика шартномасининг ўнинчи моддаси қуйидагича: «Аҳдлашувчи томонлар умумий розилик асосида мазкур Шартнома тамойилларини ривожлантира оладиган ва Шимолий Атлантика минтақаси хавфсизлигини таъминлашга ўз ҳиссасини қўша оладиган Европанинг ҳар қандай бошқа давлатини ушбу Шартномага қўшилишга таклиф этишлари мумкин».
Бироқ бунинг учун унинг аризаси ташкилотга аъзо бўлган барча 32 давлат томонидан маъқулланиши керак. Агар улардан биттаси қарши бўлса ҳам, таклиф рад этилади. Бунда НАТОга аъзо бўлишга номзод давлат қуйидаги «асосий талаблар»га жавоб бериши лозим:
- Шимолий Атлантика шартномаси қадриятларини ҳурмат қилиш;
- бозор иқтисодиётига асосланган, фаолият кўрсатаётган демократик сиёсий тизимга эга бўлиш;
- миллий озчилик вакилларига адолатли муносабатда бўлиш;
- низоларни тинч йўл билан ҳал этишга тайёр бўлиш;
- НАТОнинг умумий хавфсизлиги ва операцияларига ҳисса қўшиш имкониятига эга ва бунга тайёр бўлиш;
- демократик фуқаролик-ҳарбий муносабатлар ва институтларга содиқликни намоён этиш.
НАТОга аъзо бўлиш жараёни бир нечта босқичдан иборат:
НАТО раҳбарияти билан аъзолик бўйича музокаралар олиб бориш. Музокаралар алянснинг Брюсселдаги штаб-квартирасида унинг экспертлари ва номзод давлат вакиллари иштирокида ўтказилади. Мақсад — давлатнинг ташкилот стандартларига мувофиқлигини текшириш.
Музокаралар икки босқичга бўлинади: биринчи босқичда аъзоликнинг сиёсий ва ҳарбий жиҳатлари, иккинчи - техник босқичда эса ресурслар, молиявий ва ҳуқуқий масалалар муҳокама қилинади. Шунингдек, номзод давлат НАТОнинг махфий маълумотлари хавфсизлигини таъминлай олиш-олмаслиги ҳам текширилади. Музокаралар якунида номзод давлатнинг НАТОга аъзо бўлиши учун амалга ошириши зарур бўлган ислоҳотлар рўйхати шакллантирилиши мумкин.
Мақсадлар ва ислоҳотларни амалга ошириш муддатлари тўғрисидаги хатларни юбориш. Бу расмий босқич бўлиб, унда номзод давлатлар алянсга қўшилиш истагини ва бунинг учун зарур ўзгаришларни амалга оширишга тайёрлигини расман тасдиқлайдилар.
НАТОга аъзо давлатлар томонидан қўшилиш протоколларини имзолаш. Алянс ҳар бир янги давлат учун алоҳида ҳужжатлар тайёрлайди. Улар ташкилотнинг барча аъзолари томонидан имзоланиши керак.
Қўшилиш тўғрисидаги протоколларни ратификация қилиш. Аъзо давлатлар ҳукуматлари ушбу ҳужжатларни тасдиқлашлари лозим. Жараёнлар давлатларга қараб фарқ қилади. Масалан, АҚШда овоз беришда қатнашган сенаторларнинг камида учдан икки қисми ҳужжатни қўллаб-қувватлаши керак, Буюк Британияда эса бунинг учун парламентда алоҳида овоз бериш жараёнини ўтказиш талаб этилмайди.
Бош котибнинг алянсга қўшилиш ҳақидаги таклифи. НАТО бош котиби аъзо давлатлар номидан номзод давлатга қўшилиш таклифини расман етказади.
Давлатнинг НАТОга аъзолик тўғрисидаги ҳужжати АҚШ ҳукуматига топширилади.
1999 йилда Венгрия, Полша ва Чехия НАТОга қабул қилинди. 2004 йилда эса алянсга Болгария, Латвия, Литва, Руминия, Словакия, Словения ва Эстония қўшилди. 2009 йилда Албания ва Хорватия, 2017 йилда Черногория, 2020 йилда Шимолий Македония, 2023 йилда Финландия ва 2024 йилда Швеция алянс аъзоларига айланди.
НАТОга аъзо барча давлатлар алянс бюджетига маблағ ажратади. Бадаллар икки турга бўлинади: тўғридан-тўғри ва билвосита.
Тўғридан-тўғри бадаллар - НАТОнинг умумий бюджетлари ва дастурларини молиялаштиради. Аъзо давлатлар ҳар йили ялпи миллий даромадга асосланган формула бўйича маблағ ажратадилар. Ушбу кўрсаткич қанчалик юқори бўлса, давлат тўлайдиган маблағ ҳам шунчалик кўп бўлади.
Билвосита ҳиссалар - давлатларнинг ўз миллий мудофаа бюджетлари, қуролли кучлари, ҳарбий техникаси ва НАТО операцияларига тақдим этадиган имкониятларидан иборат. НАТО сайтида таъкидланишича, улар «масалан, аъзо давлат ҳарбий операцияда иштирок этиш учун ўз салоҳияти ва (ёки) қўшинларини ажратганида ҳамда бундай қарор билан боғлиқ харажатларни ўз зиммасига олганида» шаклланади.
Фото: wikipedia.org
НАТОнинг Брюсселдаги штаб-квартираси
НАТО тузилмалари
НАТО мураккаб фуқаролик ва ҳарбий бошқарув тизимига эга. Фуқаролик тузилмаларига қуйидагилар киради:
Шимолий Атлантика кенгаши (ШАК) — НАТОнинг асосий сиёсий раҳбарлик органи. Ҳар бир аъзо давлат Шимолий Атлантика кенгашида ўз ўрнига эга. Кенгаш турли даражаларда ҳафтасига камида бир марта ёки зарурат туғилганда йиғилади. Шимолий Атлантика кенгашига бош котиб раислик қилади. У аъзоларга муҳим масалалар бўйича келишувга эришишда ёрдам беради.
Ядровий режалаштириш гуруҳи. У ядровий тийиб туриш ва ядровий сиёсат масалалари бўйича маслаҳатлашув ва қарор қабул қилиш органи бўлиб, Франция ушбу гуруҳда иштирок этмайди.
Қўмиталар тармоғи. Улар сиёсий масалалардан тортиб техник масалаларгача бўлган вазифалар билан шуғулланади. Уларда НАТОга аъзо давлатлар вакиллари ҳамда экспертлари мунтазам равишда йиғилиш ўтказадилар.
Ҳарбий тузилмаларга қуйидагилар киради:
Ҳарбий қўмита. НАТОнинг олий ҳарбий маслаҳат органи ҳисобланади. У аъзо давлатлар мудофаа штаблари бошлиқларидан ёки уларнинг ҳарбий вакилларидан ташкил топади. У НАТОнинг сиёсий раҳбариятига ҳарбий масалалар бўйича маслаҳат беради. У аъзо давлатларнинг миллий армияларига бевосита раҳбарлик қилмайди.
Иттифоқдошлар операциялари қўмондонлиги. Бу уч даражада — стратегик, оператив ва тактик даражаларда раҳбарликни амалга оширувчи Иттифоқчилар бирлашган штаби ҳисобланади.
Иттифоқдошлар трансформацияси қўмондонлиги. НАТОнинг ҳарбий салоҳияти, технологиялари, доктринаси ва имкониятларини замонавий талабларга мослаштириш билан шуғулланади.
Алянс раҳбари «бош котиб» деб аталади. У НАТОнинг барча йирик қўмиталарига раҳбарлик қилади, муҳокамаларни бошқаради ва қабул қилинган қарорларнинг бажарилишини назорат қилади. Шунингдек, ташкилотнинг расмий вакили сифатида ҳам фаолият юритади. Бош котибнинг бевосита ҳарбий қўмондонлик ваколати мавжуд эмас. НАТОнинг сиёсий қарорлари аъзо давлатлар томонидан консенсус асосида қабул қилинади, ҳарбий операциялар эса тегишли ҳарбий қўмондонлик тузилмалари орқали амалга оширилади.
Одатда бош котиб лавозимига номзодни аъзо давлатлар ҳукуматлари ўзаро келишув асосида Европанинг юқори мартабали сиёсий арбоблари орасидан танлайди. Унинг ваколат муддати 4 йилни ташкил этади ва бу муддат узайтирилиши мумкин. Ташкилотга раҳбарлик қилган 13 нафар бош котибдан уч нафари Буюк Британия ва Нидерландия, икки нафари Белгия, бир нафардан Германия, Дания, Италия, Испания ва Норвегия вакиллари бўлган. НАТОнинг ҳозирги 14-бош котиби — Нидерландия собиқ бош вазири Марк Рютте. У 2024 йил 1 октябрда бош котиб вазифасига киришган.