Yaxshilikda ma'no ko‘p. U tavbadan keyin gunohlarni yuvishda, inson hayotini barakali qilishda, savob yig‘ishda, eng muhimi, o‘ziga ham ming marta ko‘p yaxshilik qaytishiga sababchi bo‘ladi. Yaxshilik qilgan inson jaydari tilda tushuntirganda, bir o‘q bilan ikki quyonni uradi: dunyoviy hayotini nurga to‘ldiradi, oxirat saodatiga erishadi. Ammo bu tushunchani ikkinchi darajali hisoblovchi, shundoq ham oqibatsiz dunyoda bir-biriga yanada mehrsizlik qilayotgan, beparvo kishilar hayot yo‘llarida uchrab turadiki, ularning borligi emas, ko‘payayotganligi kishini o‘yga toldiradi.
KUN.UZ tahririyatining ijodiy jamoasi ma'lum murojaatlarni o‘rganish maqsadida vodiyga yo‘l olganidan xabaringiz bor. Safar tugab, poytaxtga qaytayotganda bir hodisaga guvoh bo‘ldik.
Gap shundaki, yo‘lda ketayotganimizda birdan qor yog‘ishni boshladi. Ikkita tunnel oralig‘ida qor yog‘ishi avjiga chiqdi. Shunda yo‘l chetida “Jiguli” mashinasi to‘xtab qolgani, uni yoshi ulug‘ o‘zbek ayollari itarib, yurdirishga urinishayotganining guvohi bo‘ldik. Ularning soni uch nafar edi. Shoshilgancha yordamga tushdim, ustimdagi kurtkam mashinada qoldi. Ikki marta tepadan pastga qarab harakat qilib ko‘rdik, bo‘lmadi: chunki yer qor bilan qoplangan, bu sharoitda mashinani o‘t oldirish amri-mahol edi. Xullas, bu muammoni hal qilish uchun yoki evakuator, yoki tross kerak edi.
Bir payt qarasam, o‘zimiz ham qor ostida qoladigan. Jamoamizdagilar bilan nima qilishni bilmay qoldik. Shunda tunnel oldidagi askarlarda ratsiya bo‘ladi, ular yordam chaqirishlari mumkin, degan xayolga bordik va ular tomonga yo‘lga tushdik. Yetib borgach, mashinadan tushib, askarlardan biri tomon yugurib ketdim. Bosh kiyimimni bostirib kiyib olganim uchunmi, askar mendan xavfsiradi (o‘zining ishida) va qo‘lidagi qurolini mahkam ushlagancha, maqsadimni so‘radi. Vaziyatni anglagach, “bo‘ldi, boravering, rahmat”, dedi va yordam chaqirishga ketdi.
