World Visualized infografikasiga ko‘ra, dunyodagi eng baland doimiy aholi yashash maskani Peruning janubi-sharqida joylashgan La-Rinkonada shahri hisoblanadi. U dengiz sathidan taxminan 5 100 metr balandlikda, And tog‘laridagi Ananea oltin koni yaqinida joylashgan.

Shaharda kommunal xizmatlar yetarli darajada rivojlanmagan bo‘lsa-da, noqonuniy va xususiy oltin qazib olishning kengayishi tufayli aholi soni tez o‘sgan. Ilmiy tadqiqotlarga ko‘ra, bu yerda havodagi kislorod miqdori dengiz sathidagiga nisbatan qariyb ikki baravar kam bo‘lib, La-Rinkonada Yer yuzida yashash eng qiyin bo‘lgan shaharlardan biri sanaladi.

Dunyodagi eng baland joylashgan o‘nta aholi punktining uchtasi Boliviya hududida joylashgan.

Shulardan biri — dengiz sathidan 4 150 metr balandlikda joylashgan El-Alto shahri bo‘lib, u sayyoradagi eng baland yirik shahar sifatida e’tirof etiladi. So‘nggi o‘n yilliklarda shahar Boliviyaning eng tez rivojlanayotgan iqtisodiy markazlaridan biriga aylangan. U qo‘shni La-Pas shahri bilan avtomobil yo‘llari va dunyodagi eng baland shahar kanat yo‘llaridan biri orqali bog‘langan.

Yaqin atrofda joylashgan Potosi shahri ham dengiz sathidan taxminan 4 050 metr balandlikda joylashgan. XVI asrda Serro-Riko tog‘idagi boy kumush konlari ochilganidan keyin Potosi dunyodagi eng boy shaharlardan biriga aylangan. Ispaniya imperiyasi davrida bu yerdan olingan kumush Yevropaga katta hajmda olib ketilgan va Ispaniyaning jahon miqyosidagi ekspansiyasini moliyalashtirishda muhim o‘rin tutgan.

Foto: World Visualized



Ko‘pchilik Boliviya poytaxti deb hisoblaydigan La-Pas rasman mamlakatning ma’muriy poytaxti hisoblanadi. Shaharning turli hududlari dengiz sathidan 3 650–3 870 metr balandlikda joylashgan. Bu yerda hukumat va asosiy davlat idoralari faoliyat yuritadi, mamlakatning konstitutsiyaviy poytaxti esa Sukre shahri hisoblanadi.

Mutaxassislarning ta’kidlashicha, dengiz sathidan 2 500 metrdan yuqori balandlikda doimiy yashash inson organizmiga jiddiy yuklama beradi. Jahon iqtisodiy forumi ma’lumotlariga ko‘ra, bunday hududlarda kislorod yetishmasligi u yerga yangi kelgan odamlarning jismoniy imkoniyatlarini keskin pasaytiradi.