Samarqand viloyati, Qo‘shrabot tumanida istiqomat qiluvchi S.G‘.dan tahririyatimizga xat keldi. Hikoyadan ma'lum bo‘lishicha, 32 yoshli S.G‘. 2018 yilning dekabrida 35 yoshli B.Q.ga turmushga chiqadi.
«Turmushim uzoqqa cho‘zilmadi: go‘zal va chiroyli oila quraman deb turmushga chiqqandim, afsuski, aldandim. Turmushimdan uch kun o‘tib, har kuni spirtli ichimlik ichib kelib ura boshladi, lekin hammasiga chidadim. Uydagilarga, ya'ni ota-onamga gap yetkazmaslikka harakat qilib keldim.
Bir kuni yaqin qarindoshlarim — ota-onam mehmon bo‘lib kelishdi. Shunda mening ko‘zlarim ko‘kargan, erim ancha tan jarohat yetkazgan edi. Keyin ular mendan ko‘zlarimga nima bo‘lganini so‘rashdi. Men esa hech nima bo‘lmaganini aytdim va oilamni dedim: erim vaqt o‘tib ichishdan voz kechib, yaxshi bo‘ladi degan umidda edim. Ota-onam «yaxshi yashanglar, urishmanglar», deb nasihat qilib ketishdi.
Men yaqin qarindoshlarim bilan telefon orqali gaplasha olmasdim. Sababi — telefon yo‘q, svet yo‘q, qishloq aholisidan ancha olisda yashardik, bayramlarda tabriklab qo‘yay, desam iloji yo‘q: hech qayerga chiqarilmasdan yashadim. Jonimdan qattiq o‘tkazib xo‘rlashlar davom etar edi.
Tug‘ilgan kunimga ota-onam, yaqinlarim kelishdi. Hammamiz onam pishirib kelgan non-kulchalarga to‘lib toshgan dasturxon atrofida o‘tirdik.
Mehmonlar ketishgach, keyin yana katta janjal boshlandi: «uydagilaring yotib ketishmadi», «ko‘p ovqat yeyishmadi», «sening onang yomon, otang yomon», deb menga «tilingdan tilxat yozasan: o‘z-o‘zimni o‘ldirdim, mening hech kimdan da'voim yo‘q», deb, bir qo‘lida pichoq bilan bo‘ynimga niqtadi. Keyin «seni o‘ldiraman, mana buni ich!» — deb aroqni og‘zimdan majburlab quydi. So‘ng dasturxonda turgan non-kulchalarni oyog‘i bilan tepib, «onang yopgan nonga tupurdim», deb idish-tovoqlarni sindirib, shisha sinig‘i bilan tanamga qattiq jarohat yetkazdi. Badanim qonga belandi.
Uydan qochib chiqishni o‘ylardim: bu qo‘li qon inson bilan yashash qiyinligi aniq edi. Shu kecha turmush o‘rtog‘im bir qo‘lida pichoq, bir qo‘lida aroq bilan uxlab qoldi. Bundan foydalanib, derazadan qochib chiqib, qorong‘i tunda tog‘ma-tog‘ oshib, tuman tibbiyot markaziga yetib keldim. Shifokorlar yordami bilan uydagilarimga xabar berildi, meni ko‘rib ota-onam qo‘rqib ketishdi.
Keyin Qo‘shrobot tuman IIBga xabar berishdi. Hozirgacha surishtiruv ishlari davom etmoqda. Endi bu inson bilan yarashish niyatim yo‘q».
* * *
Biz mazkur xatni yo‘llagan juvon bilan telefon orqali suhbatlashdik. So‘ngra oilada yuz bergan bunday zo‘ravonlikka qanday chora ko‘rilgani bilan qiziqdik.
