Bugun navbatdagi jahon chempionatiga saralash o‘yinlari uchun eng muhim o‘yinda maydonga tushamiz. Yangi terma jamoamiz dastlabki haqiqiy sinovga duch keladi. O‘yinning muhimligi shundaki, gap faqat ochkolar yoki turnir jadvalida emas, aynan shu o‘yin, uning natijasi nafaqat bu, balki keyingi bosqich uchun ham katta ahamiyat kasb etadi. Sababi, kuchli jamoalarga qarshi qanday o‘ynashimiz keyingi bosqichdagi raqiblarimizga qarshi o‘yinlar uchun o‘ziga xos poydevor, ishonch vazifasini bajaradi.
JCh-2014 saralash o‘yinlarida biz tariximizdagi eng ko‘p ochkoni to‘plaganmiz va yo‘llanma uchun juda yaqin kelgandik. Esingizda bo‘lsa, o‘shanda saralashning dastlabki bosqichlarida Yaponiya bizga raqib bo‘lgan, ularga qarshi ikki o‘yinda 4 ochko olishga muvaffaq bo‘lgandik. O‘sha o‘yinlar futbolchilarimizga har qanday raqibga qarshi o‘ynay olishimizni, har qanday kuchli jamoani yengishga qodir ekanimizni ko‘rsatgan. Mana shu jihatdan Saudiya Arabistoniga qarshi o‘yindagi g‘alaba, asosiysi, bu o‘yinda biz tashabbuskor taraf sifatida bo‘lishimiz, o‘yinni nazorat qilishimiz futbolchilarimiz uchun juda ham muhim. O‘ziga va belgilangan vazifani bajarilishiga ishongan futbolchilar bilan keyin bosh murabbiyga ham osonroq bo‘ladi.
Odatda o‘yin oldidan, barcha tayyorgarliklar amalga oshirilib, endi qo‘shimcha kuch olish kerak bo‘lganda, murabbiylar motivatsion nutq qilishadi. Bu futbolning ajralmas qismiga aylangan, qaysidir tarixiy g‘alabalar oldidan murabbiylar nimalar deganlari haqida afsonalar yuradi, muxlislar uchun juda qiziq mavzu. Men ham shunaqa motivatsion biror narsa aytmoqchiman va bu uchun Yevropa futbolidan, chet eldan biror misol keltirishim shartmas. Misollar shu yerda, atrofimizda. Masalan, Mirjalol Qosimov hikoyasi. U hech qachon jahon chempionatiga chiqa olmagan bo‘lsa-da, doim shunga loyiq o‘yin ko‘rsatgan, zero natijaga ko‘pincha biz javobgar emasmiz – «bizga yutish emas, kurashish buyurilgan». Ya'ni qoida doim o‘zgarmaydi, natija uchun bor imkoniyatni ishga sol, qolgani bilan ishing bo‘lmasin. Sen mana shu harakating uchun mas'ulsan.
Mirjalol Qosimov istiqlol yillarida shubhasiz, mamlakatimizning eng yaxshi futbolchisi. Futbolimiz tarixida ham uning o‘z o‘rni bor va ancha yuqorida. Abduraimov, Krasnitskiy, Fedorov, Anlar bilan bir qatorda. Lekin bilasizmi, Mirjalol bir jihati bilan bu ruyxatda ustunlik qiladiki, buni ta'kidlash juda ham zarur.
Muxlislar o‘rtasida ham, matbuotda ham juda ko‘p eshitib qolamiz, bizda yulduz futbolchilar uchun sharoit yo‘q, yangi Qosimovlarni boy beryapmiz va hokazo. Sherzod Karimov yangi Qosimov bo‘lishi mumkin edi, biz uni yo‘qotdik. Chirkin futbolimiz falonchiyevga to‘sqinlik qildi va u o‘rtamiyona bo‘lib qoldi. Maxsitaliyevni saqlab qolishimiz kerak edi va hokazo. Yangi Qosimovlar taksistlik qilyapti, deyishadi!
