Zamon shiddat bilan o‘zgarib borayapti. Bu shiddatni Yer yuzining har qaysi burchagida yashayotgan inson his qilayotganini Internet tarmoqlari isbotlab turibdi. Mana shu shiddatga hamohang bo‘lib yashash — alohida mavzu.

Bugungi zamonamizning o‘zgarish shiddati shu darajadaki, ko‘z ochib yumguncha oraliqdagi dunyoda ro‘y berayotgan voqea-hodisalar insoniyatni, yer yuzini muammolar-u imkoniyatlarga to‘ldirib tashlayapti. Olamshumul o‘zgarishlar insoniyat hayotini, uning qarashlarini lahzalar sayin o‘zgarib turishiga sabab bo‘layapti.

Diyorimiz sizning va mening ajdod-u avlodlarimizga beshik bo‘lgan va bo‘ladigan mo‘'tabar zamindir. Bu aziz yurt dunyo tamaddunining barcha bosqichlari kesishgan chorraha hisoblanadi. Shunday ekan bu diyor rivojlanishga, undagi fuqarolar esa baxtli va farovon hayot kechirishga haqlidirlar.

Foto: Pixabay

Farovonlik — osmondan tushadigan yoki tug‘ilganimizda har birimizning qo‘limizga yo‘llanma sifatida beriladigan mukofot emas. Yaxshi hayot va farovon turmushni bizlarni o‘zimiz, jamiyat fuqarolari — jamiyatimizdagi muammo va kamchiliklarni hal qilib borish davomida yaratamiz. Shuning uchun ham ushbu maqolada o‘zbekistonliklar uchun dolzarb bulgan muammolar ko‘lami tilga olindi va yechim axtarishga harakat qilindi.

Maqolamni shu kundagi muammolar yechimi yo‘lida yozilayotgan maqolalar dengizidan bir tomchi o‘laroq qabul qilgaysiz.

Muammolar esa qalashib yotibdi: ta'lim-tarbiyada, maorifda, sog‘liqni saqlashda, huquq muassasalarida, mehnat bilan bandlikda, mafkurada va boshqa-boshqa — jamiyatni rivojlantiradigan yoki botqoqqa botiradigan yacheykalarda.

Ammo bu haqda faqat bir odam gapiradi, u qayg‘uradi, u kuyunadi! Qolganlar esa, aynan mana shu muammolar ustida o‘tirganlar — qarsak chaladilar, bloknotiga bir nimalarni yozadilar, ma'qullaydilar, ammo bir og‘iz muammolarni aytmaydilar («odob saqlaydilar», lekin bu «odob saqlash» faqat ularning o‘zlarining foydasiga ishlashini birinchi sinf o‘quvchisining ham aqli yetadi), qaytaga uni yashirishga harakat qiladilar. Faqat davlat rahbari aytganidan so‘nggina plastinka o‘zgaradi, niqob almashadi, bosh egiladi, kechirim so‘raladi va h.k. va sh.k...

Nima uchun va qachongacha shunday holat davom etadi?

Mana shunday ko‘plab achinarli holatlarda miyamda tug‘iladigan savollar ustida bosh qotirib, quyidagi uzil-kesil bir to‘xtamga keldim va bu fikr mulohazalarimni siz azizlarimga ulashgim keldi.