Туғилиб ўсган гўша, она-Ватан инсон учун энг мўътабар макон. Унинг қайноқ тафтини, қадрини ҳеч нараса билан қиёслаб бўлмайди. Шу боис уни асраб-авайлаш, тинч ва осудалиги, равнақи йўлида меҳнат қилиш ҳар биримизнинг муқаддас бурчимиздир.
Юртимиздаги улкан ўзгаришлар, яратилаётган имкониятлардан фойдаланган минглаб ватандошларимиз бунёдкорлик борасида жонбозлик кўрсатмоқда. Уларнинг меҳнати билан бунёд этилган иморатлардан кўз қувнайди, замонавий талаблар даражасида тайёрланган маҳсулотлардан баҳраманд бўлар эканмиз, дилимизда шукроналик туямиз. Юртимизда тадбиркорликка қўл урган инсон борки, рўзғори бутланиб, меҳнату лаёқатига яраша мулк эгаси бўлади. Бу дунёда ҳар бир киши фаровон турмуш кечиришни истайди.
Бинобарин, хорижий мамлакатларга кетаёганларни иқтисодий ночорлик ундаяпти, деб бўлмайди. Чунки дунёдаги халқи бахтли мамлакатлар ўттизлигига кирган юртимизда меҳнат қилишни истаган ҳар қандай инсон учун етарли шароитлар яратилган.
Нафс инсонни ҳамиша ҳалокат ёқасига етаклаган. Осон пул топиш, мўмай даромад орттириш замирида ҳам нафс қутқуси ётади.
Дарҳақиқат, мол-дунё ташвишига тушган инсонлар бандилик занжирини бўйинларига тақиб, қўлларида эса пулдан ясалган кишан билан ҳузур-халоват топишяпти. У қалбларга шундай яра тоштирадики, унинг асло давоси йўқ. Энг ачинарлиси, мана шу молу дунёга қул бўлишни ихтиёр қилиб, ўзга юртларда сарсон-саргардон юрган инсонларнинг аксарияти ўз юртига ҳеч вақосиз ва ҳатто ярим жон холатда қайтиб келмоқда. Ўзга юртларда мардикорлик қилаётганлар орасида ароқхўрлик, қимор ўйнаш, фоҳишабозлик каби иллатлар тобора одат тусига кириб бормоқда. Бу эса яхши ахлоқ ва тарбия кўриб ўсган мусулмон йигитларнинг ватанга безори, ахлоқсиз бўлиб, айниқса ОИТС каби оғир дарди бедаво касалликларини юқтириб олишига сабаб бўлмоқда.
Афсуски ҳанузгача айрим инсонларнинг “хорижда осон, мўмай пул топиш мумкин” деган ёлғон гапларига учиб, бугун ўзга юртларда сарсону саргардон бўлган ватандошларимиз пистирма қўйиб, пайт пойлаб ётган террорчилар домига илинмоқда. Шундай тоифалардан бири – ИШИД (Ироқ ва Шом ислом давлати) бўлиб, бу хатарли террорчи гуруҳнинг таркибида юз минглаб жангари бўлиб, аксарияти четдан ёлланган нафс қулларидир.
Бу борада яқинда «Мовароуннаҳр” нашриёти томонидан чоп этилган “Интернетдаги таҳдидлардан ҳимоя” номли китобда ана шундай аламли азобларни бошидан кечирган бир йигитнинг афсус-надоматлари қуйидагича келтирилган.
- “Кунларнинг бирида айримлар каби мен ҳам “Чет элда ишлаб, осон пул топиш ва тез бойиш” фикрига тушиб қолдим. Шу мақсад билан Санкт-Петербург шаҳрига бордим. У ерда мени укам Шавкат кутиб олди. Ишга жойлашиб, оиламнинг моддий аҳволини яхшилашга иштиёқим кучли эди. Аммо у ердаги ҳаёт мен ўйлаганчалик осон эмас экан. Укам Шавкат ва атрофидагилар алланиманидир режалаштирар, тундан тонггача суҳбатлашиб, кундузлари эса уйқудан бош кўтаришмасди.
