Сўнгги пайтларда ўқитувчи касбининг обрўсини кўтариш масаласи кўп муҳокама қилинди ва уларнинг маоши босқичма-босқич ошириб борилмоқда. Аммо бюджетнинг ўта муҳим яна бир қатлами борки, улар ҳам алоҳида эътиборга муҳтож.
Шифокорларнинг давлатдаги, жамиятдаги ўрни беқиёс, бу шубҳасиз. Лекин сўнгги йилларда бу соҳа бўйича ҳам зиддиятли фикрлар кўп учрамоқда. Тизим ходимлари маошлар камлигидан, моддий техник база сустлигидан, аниқ белгиланмаган ва оғир иш вақти каби муаммолардан шикоят қилишса, беморлар шифокорларнинг порахўрлигидан, етарли эътибор қаратмаслиги ва малакаси пастлигидан нолишади. Бир қарашда ҳар икки томон ҳам ўзича ҳақ. Келинг, ҳар икки томоннинг фикрларини ўрганамиз.
Бемор нуқтаи назари
Шифохонага ишингиз тушса, тамом бўлдим деяверинг. Таниш-билишингиз бўлсаку яхши, агар ҳеч кимга суянмай борсангиз навбат кутиб умрингиз ўтиб кетади. Бир амаллаб шифокорга кирганингизда ҳам қўл учида кўради ва оламжаҳон дориларни ёзиб бериб, қўлингизга тикилиб туради. Атаганингизни қистириб, дорихонага жўнайсиз. У ерда шифокор белгилаган дориларнинг нархини эшитиб, капалагингиз учади.
Яна камига диагностика учун беш-олти жойга жўнатади ва керак-нокерак аппаратларга тушиб, бор-будингиздан айриласиз. Наҳотки, шифокорлар турли-туман ускуналарга шу қадар суяниб қолган бўлсалар?
Айниқса туғруқхоналарда вазият чатоқ. Бола эсон-омон дунёга келсин деб сўраганини берасиз, яна камига чиқиб кетаётганингизда ҳам суюнчи деб аллақанча пулингизни шилиб олишади. Бермайман десангиз иложи йўқ, қатор бўлиб тургандан кейин, болангиз уларнинг қўлида бўлганидан кейин нима ҳам қилардингиз?..
Оғир операциялар пайтида жарроҳларнинг куни туғади. Аввал келишиб, берадиганингизни бериб қўймасангиз, операциянгиз ҳам чўзилади, соғ-саломат чиқишга ҳам кафолат йўқ.
Энг алам қиларлиси, кўпчилиги ўз касбининг сирларини билмайди, таваккалига дори ёзиб бераверади. Сизнинг саломатлигингиз иккинчи даражали.
Шифокор нуқтаи назари
Агар ҳаётимни қайта бошлаш имконияти бўлганида, шу касбни танламасдим! Мутлақо жиддий айтяпман. Тўғри, кўча тозалаш, пахта териш, ягана қилишга очиқдан-очиқ мажбурлашларидан қутулдик. Аммо ҳалиям бюджетнинг пулини бекордан-бекорга еб ётибсан, деган миннатли гаплардан халос бўлганимиз йўқ. Ўша бюджет бизга маош учун ажратаётган пулнинг ўзи кулгили. Хўп, айтайлик мен пора олмайман ва ҳалол ишлайман. 1,3-1,5 миллион сўм ойлик оламан. Хўш, бу пулга оиламни, ўсиб келаётган уч боламни боқишим мумкинми? Лекин шугина маошнинг ҳам осмон қадар жавобгарлиги бор — бемор учун сиз шифокорсиз, ойликни оляпсизми, давлат сизни ўқитганми, вазифангизни бажаришингиз шарт! Балки сиз контракт тўлаб, ўз пулингизга ўқигандирсиз, маошингиз тирикчиликка етмас, лекин бунинг кимга қизиғи бор?
