Тошкент ўз метросига эга оз сонли шаҳарлардан биридир. 1977 йилда ишга тушган бу тизим ўзига хос янгилик, шаҳар тараққиётида муҳим қадам бўлган. Аммо Тошкент метрополитени узоқ вақт турғунлик даврини бошдан кечирди, ривожланмади, йўловчилар сони мунтазам камайиб борган йиллар бўлди.
Тошкент метросини ўзгартириш борасида янги режалар эълон қилиниб, унинг Юнусобод, Қўйлиқ, Сергели массивларигача тўлақонли етиб бориши ҳақида гапирилганида, кўпчилик ишонмагани бор гап. Аммо қатъий ирода, туну-кун меҳнат, зарур маблағ ва пойтахт ҳаётига дахлдорлик ҳисси ўз самарасини берди. Кечагина Юнусобод ва Қўйлиқни забт этган метро поездлари бугун Сергелига ҳам равон бориб келаяпти.
Умуман, метро ҳақида гап кетганда аксариятимиз қулай, арзон, экологик тоза транспортни тушунамиз ва унинг автомобил йўлларидаги тирбандликларни камайтиришини эътироф этамиз. Пойтахтликлар ва меҳмонлар жуда яхши биладиларки, айнан тирбандлик масаласи Сергелида сўнгги йилларда ниҳоятда кескинлашди. Шаҳар билан боғловчи 4-5 километрли йўлга бир соатлаб вақт сарфлаш (яъни амалда пиёда тезлигида юриш) одатий ҳолга айландики, бу ҳайдовчиларнинг асабий фикрларига, асосли эътирозларига сабаб бўлди.
26 декабр куни расман ишга тушган ва дастлабки поездда фаоллар, мутасаддилар ва ОАВ вакиллари ҳамроҳлигида шахсан президентнинг ўзи ташриф буюрган Сергели йўналиши ҳудуд ривожида алоҳида аҳамиятга эга.
