O‘zbekiston terma jamoasining 2018 yilgi Jahon chempionati saralashidagi muhim o‘yinda Janubiy Koreya terma jamoasidan yengilishi rezonans keltirib chiqarmoqda. «Tribuna.uz» sayti blogeri bu o‘yinni tahlil qilib, ikki terma jamoa murabbiylarining harakatlarini baholadi.
«O‘yinga aniq reja asosida tushamiz». Bu gapni Samvel Babayan Janubiy Koreya terma jamoasiga qarshi o‘yin oldidan aytib o‘tgandi. Umuman aniq rejaning qanday ekanini bilish uchun amerika ochish shart emasdi. O‘zbekiston eplaganicha bor e'tiborini himoyaga qaratadi. O‘xshab qolsa qarshi hujumda omadini izlab ko‘radi.
Seuldagi o‘yin ssenariysi boshida Babayan o‘ylaganidek kechdi. Uning shogirdlari bor e'tiborini himoyaga qaratdi. Yaratilgan birgina vaziyatdan unumli foydalandi. Barchasi umid qilinganidek (kutilganidek deyish Koreyaga nisbatan hurmatsizlik bo‘lsa kerak, har xolda). Futbol tarixini titkilasak ko‘p-a xuddi shunaqa futbol bilan ham g‘alaba qozonib ketgan jamoalar. Butun Yevro-2004ni shunaqa tarzda o‘tkazgan Rexxagelning Gretsiya terma jamoasi, «Nou Kamp»da fantastikani real hayotga aylantira olgan Qurbon Berdiyevning «Rubin»i. Mourino va «Inter» (albatta!). Bu o‘rinda «jabrdiyda» rolini o‘ynagan o‘sha jamoalarni Janubiy Koreyaga tenglashtirish balki unchalik ham to‘g‘ri emasdir, lekin o‘yin davomida terma jamoamiz ko‘rsatgan futbol qaysidir ma'noda o‘sha yuqorida sanagan qahramonlarning o‘sha g‘alabalariga asos bo‘lgan taktikasiga o‘xshab ketardi (keling, ikkala tomon saviyasini shu nisbatda bo‘lib ko‘ramiz). Marat Bikmayev gol urganidan keyin, «nimaga Koreyani mehmonda yutmasligimiz kerak ekan» degan o‘y sizda ham o‘tgani rost to‘g‘rimi? O‘sha Babayanning aniq rejasi bilan ham natijaga umid qilishga to‘liq haqqimiz bor edi. Lekin baribir biz «Rubin» emasligimiz, Babayan esa Qurbon Berdiyev emasligi ko‘rinib qoldi. Xo‘sh qaysi sabablar bizga o‘sha umidlarimiz amalga oshishiga to‘sqinlik qildi? Fikrlarimni sanab o‘tishga harakat qilaman.
«Kvadrat»dagi «ovchi»
Futbol mashg‘ulotining eng taniqli o‘yinlaridan biri «kvadrat»da eng ko‘p kuchni kim sarflaydi? Albatta o‘rtaga tushvolib to‘pni ovlashga urinayotgan ta'qibchi. Odatda to‘pni egallab turgan jamoa (guruh) deyarli harakatlanmaydi va jismoniy jihatdan toliqmaydi. Oddiy o‘zimizning jismoniy tarbiya arifmetikasi. O‘yinning boshidanoq Janubiy Koreya to‘pni total ustunlik bilan nazorat qilishi ko‘rinib qoldi. O‘zbekiston terma jamoasi esa to‘psiz harakatlanishi kerak edi. To‘psiz harakat degani xuddi o‘sha kvadrat o‘yinidagi «ovchi»ning ishini takrorlash kerakligini bildirardi. Butun jamoaning 90 daqiqaning asosiy qismiini to‘psiz harakat bilan o‘tkazishi uchun juda katta kuch talab qilinadi. Umuman bunaqa futbolda qanday qilib kuchni to‘g‘ri taqsimlay olish mumkinligi bilish uchun balki Diyego Simeone bo‘lish kerakdir, balki. O‘zbekiston esa bu o‘rinda «Atletiko» ham, «Rubin» ham emasdi. Deyarli yarim tarkibi sekinlashtirib ko‘rsatilayotgan futbolga o‘xshab ketadigan Oliy ligada to‘p suradigan jamoaning jismoniy holati 90 daqiqa mobaynida to‘psiz harakat qiladigan jamoaning kerakligi natijaga erishishiga yetmasdi. Birinchi bo‘limning qaysidir qismida buni tushungan terma jamoamiz to‘pni nazorat qilishga harakat qildi. Faqat qaysidir qismida. Bo‘ldi.
