“Ilm - aql chirog‘i” deyishadi, biroq buni hamma ham tushunavermaydi. Rivojlangan mamlakatlarda yashovchi maktab o‘quvchilarining yarmi darslarni qoldirishadi. Ularni yangi ayfon relizi va kompyuter o‘yinchoqlarini yangilashdan boshqa narsa qiziqtirmaydi. Ularchalik omadi kelmasa-da, o‘qishga ishtiyoqi kuchli bolalarning ba'zilari har kuni shu qadar murakkab va xavfli yo‘llarni kesib o‘tishadiki, ularni Ironman musobaqasi ishtirokchilariga qiyoslash mumkin. Bilimga tashnalik - quruq so‘z emas. Siz real misollar orqali bolalarning o‘qishga bo‘lgan istagini baholashingiz mumkin. Idoradagi "kulergacha yurib borish" emas, aynan shu bolalarning har kuni to‘siqlarni mardonavor yengib o‘tishi - maqsad sari intilish deyiladi.
Megxalaya, Hindiston
Hindistonning Megxalaya shtatida tahsil oluvchi bolalar maktabgacha yetib kelish uchun tropik o‘rmon va daraxt shoxlari hamda toshlardan yasalgan ko‘prikdan o‘tishga majbur. Bilim olishga bo‘lgan ishtiyoq bolalarga maktabgacha eson-omon yetib olishga yordam beradi.
Gulu, Xitoy
Xitoyda Gulu qishlog‘ida bolalar maktabga kengligi 60 santimetrgina bo‘lgan tosh yo‘lakdan borishadi. Yuqorida osma qoyalar, pastda esa jarlik. Shunday bo‘lsa-da, bolalar har kuni ertalab qo‘ng‘iroqqacha yetib kelishadi. Agar farzandingiz maktabga borgisi kelmay, yomg‘ir yoki qorni bahona qilsa, unga shu suratni ko‘rsating.
Zanskar, Hindiston Himolayi
Zanskar qirolligida yashovchi bolalar 30 darajali sovuqda maktabga ketishmoqda. Bilim o‘chog‘iga olib boradigan yo‘l chuqur daryo orqali o‘tadi. Ba'zan daryodagi muz shu qadar yupqa bo‘ladiki, u hatto 10 kilogramm vaznli boladan ham yorilishi mumkin. O‘quvchilar har kuni ertalab maktabga borish uchun 2,5 soat sarflashadi, qaytishda yana shuncha vaqt. Ular maktabda tunashiga to‘g‘ri kelgan kunlar ham bo‘ladi, chunki daryo qirg‘oqlariga qalin tuman tushadi va yo‘llardagi xavf yanada oshadi.
