Raddiya. Imom-xatib uning gaplarini noto‘g‘ri talqin etgan OAVga o‘z so‘zini aytdi
|21:40 / 10.03.201882 09523 min
Foto: Videodan kadr Foto: Videodan kadr
Fitnaning ulkan gunoh ekanligi, bu orqali ko‘plab musibatlar kelishi haqida olimlar tomonidan ko‘p gapirilgan, bu haqda maqolalar, asarlar yozilgan. Odamning Alloh qahriga uchrab, jannatdan quvilishiga ham shayton tomonidan qilingan fitna sabab bo‘ldi. Fitna shunday baloki, uning asosi, uning aniq dalillari bo‘lmaydi. Barcha gaplar, voqeliklar noto‘g‘ri talqin etiladi, noto‘g‘ri asosga taqaladi. Fitna balosi nafaqat bir oilani, balki butun jamiyatni, davlatni xonavayron qiluvchi kuchga ega. Rasululloh (s.a.v)dan kelgan bir hadisda shunday deyiladi: “Fitna uxlab yotuvchidir, uni uyg‘otganga Allohning la'nati bo‘lsin”.
Toshkent shahrining Yunusobod tumanida joylashgan “Mirzo Yusuf” jome masjidi imom xatibi Sayyid Rahmatulloh Termiziy tomonidan bundan bir necha kun muqaddam “Oilada ayolning vazifasi” mavzusida juma mav'izasi bo‘lgan edi. Unda mo‘minning oilasiga, ayoliga hatto xayolan ham xiyonat qilishi mumkin emasligi, xayolan ham zino haqda o‘ylashi gunoh ekanligi borasida so‘z boradi. Ushbu holatlar turli misollar orqali keltirib o‘tiladi. Ammo xorijdagi ayrim ommaviy axborot vositalari bu amri-ma'rufga nisbatan o‘z fikrlarini bildirib, maqola e'lon qilib, noto‘g‘ri talqin etganlari ma'lum bo‘ldi. Buning oqibatida o‘zbek internet foydalanuvchilari orasida bu holat keng muhokamaga sabab bo‘ldi. O‘rtada fitna chiqdi. Xo‘sh, aslida nima bo‘lgan edi? Bu holatga Sayyid Rahmatulloh Termiziy o‘z munosabatini bildirib, ushbu voqeliklarni keskin tanqidga olib, aniq dalil va gaplarga asoslangan raddiya e'lon qildi. Quyida ana shu raddiya mazmuni bilan tanishishingiz mumkin.
Bu bayonotni berishga majbur bo‘ldik. Bermasak bo‘lmaydi, chunki o‘tgan jumada aytgan gaplarimizdan beri internetdagi ijtimoiy tarmoqlarda bu mavzu qaynayapti. Bu gaplar to‘g‘ri aytilgan edi, to‘g‘ri gaplar edi, u yerda muhabbatning sofligi haqida, turmush o‘rtog‘iga hatto xayolda ham xiyonat qilish mumkin emasligi haqida aytilgan edi. “Mo‘min-musulmon odam jismoniy xiyonat u yoqda tursin, hatto xayolda ham xiyonat qilmaydi”, degan ma'nodagi gap edi.
Bu gapni davom ettirishdan avval men sizlarga shonli tariximizdan bir lavhani ko‘z oldingizga keltirib qo‘ymoqchiman. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bir qo‘shin bilan g‘azotdan qaytayotgan edilar. Qo‘shin yo‘lda ketayotib, biron joyda to‘xtab, tunab qolsa, ertasi kuni qo‘shin jo‘nab ketgach, o‘sha yerda qolib ketgan narsalarni yig‘ishtirib ketishga bir odam mas'ul bo‘lardi. Bu safar ham shunday bo‘ldi. Qo‘shin bir joyda tunadi. Odatda Payg‘ambar alayhissalom safarga jo‘nashdan oldin ayollari o‘rtasida qur'a tashlab, kimga tushsa, o‘sha onamiz u zotga hamroh bo‘lardilar. Bu safarda qur'a Oisha onamizga tushgan edi. U paytlarda bugungi kundagidek tahoratxonalar bo‘lmagan, shuning uchun ayollar uzoqroq joyga chiqishardi. Oisha onamiz o‘zlariga hamroh ayollar bilan kechasi xaloga chiqib kelsalar, taqinchoqlari tushib qolibdi. Qaytib borib, o‘sha taqinchoqni izlabdilar. Izlab-izlab, topa olmay, qaytib kelsalar, qo‘shin jo‘nab ketibdi. U paytda ayollar tuyaning ustiga o‘rnatilgan taxtiravon – havdajda yurishardi. Karvon to‘xtaganda havdajni yerga olib qo‘yishar, yo‘lga otlanganda yana tuyaga ortishar edi. Oisha onamiznining jussalari kichik bo‘lgani uchun, havdajlarini ko‘targan sahobalar uning bo‘shligini sezishmabdi. Ichkarida o‘tiribdilar deb o‘ylab, havdajni ko‘tarib, tuyaga o‘rnatib, jo‘nab ketaverishibdi. Oisha onamiz yolg‘iz qolib ketibdilar va «Mening yo‘qligimni bilishsa, qaytib kelib izlab yurishmasin» deb, karvon to‘xtagan joyda qimirlamay o‘tirib, kutibdilar. O‘sha paytda karvondan qolib ketgan narsalarni yig‘ishtirib yurishga mas'ul bo‘lgan sahoba kelib, Oisha onamizni ko‘rib qolibdilar. «Subhanalloh» debdilar, nima bo‘lganini darhol tushunibdilar. Indamasdan, tuyani olib kelib, Oisha onamizning yonlariga cho‘ktiribdilar. U kishini tuyaga mindirib, o‘zlari yetaklab, karvonning ortidan Madinaga kirib bordilar.
Mavzuga oid
Madinada munofiqlar ko‘p edi. Ularning raisi Abdulloh ibn Ubay ibn Salul degan kimsa edi. U tuya yetaklab kelayotgan sahobani ko‘rib, «Bu Oisha emasmi? Begona erkak bilan kechasi nima qilib yuribdi?» dedi. Ana shundan keyin tuhmatlar boshlandi. Bu tuhmatlar Islom tarixida Ifq voqeasi deb ataladi. Nur surasining tafsirida bu voqeaning batafsil bayoni kelgan. Voqea qanday bo‘lgan, aslida nima bo‘lgan, kimlar tuhmat qilgan, kimlar bu gunohdan saqlanib qolgan, musulmonlar bu vaziyatda qanday ahvolga tushishgan, oxiri nima bilan tugagan – hammasi yozilgan. Mo‘min-musulmonlar bundan yaxshi xabardor. O‘zimiz ham tafsirdan dars berganimizda bu surani har safar takrorlab olamiz. Lekin bandaligimga borib, kechagi tuhmatlardan siqilib qolganimda, shu surani takror o‘qib, taskin topdim. Payg‘ambar alayhissalom ham o‘shanda ayollarining sha'niga otilayotgan tuhmatlardan siqilib qolganlar. Vaholanki, haqiqatni bilardilar, lekin u zot ham inson, u zot ham banda. Allohning hikmati bilan shu sinovga duch kelib, siqilib qolganlar, hatto Oisha onamiz bilan yaxshi ko‘rishmay qolganlar. Oisha onamiz bir oy yig‘lab, Alloh taologa duo qilganlar. Nihoyat, Alloh taolo bir necha oyatlar nozil qilib, Oisha onamizning pokligini, munofiqlarning esa tuhmatchi ekanini ochiqlab bergan. Shunda onalari «Ey Oisha, Rasululloh keldilar, seni oqlab, oyat nozil bo‘libdi, Rasulullohni ochiq chehra bilan kutib ol» desalar, ayol kishining nozi bo‘lar ekan-da, «Meni Rasululloh oqlamadilar, meni Alloh oqladi. Men Allohga hamd aytaman» deb, o‘zlaricha biroz araz qilganlar.
Bu voqeaga qariyb o‘n besh asr bo‘lyapti. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam boqiy dunyoga intiqol qildilar. Sahobalar ham, Oisha onamiz ham vafot qildilar. Munofiqlar ham, o‘sha Abdulloh ibn Ubay ibn Salullar ham o‘lib ketishdi. Zamonlar o‘zgardi, ismlar o‘zgardi, lekin o‘sha quyosh, o‘sha osmon, o‘sha yer, o‘sha oy, o‘sha Islom, o‘sha inson turibdi, birodarlar. Hozir o‘sha sahobalarning bugungi avlodi bo‘lgan musulmonlar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning vorislari bo‘lgan ahli ilmlar bor. Ammo afsuslar bo‘lsinki, o‘sha Abdulloh ibn Ubay ibn Salulning davomchisi bo‘lgan munofiqlar ham bor. Shaxslar boshqa, vositalar boshqa, lekin o‘sha holat takrorlanyapti, tuhmatlar, ifqlar hanuzgacha bo‘lyapti.
Munofiqlar har doim eng nozik, eng og‘riqli nuqtani izlashadi. Ularning munofiqligi ham shunda aslida. Ular bir insonni jismonan yoki ruhan yo‘q qilmoqchi bo‘lsa, uning oilasi orqali zarba berishadi. Ifk voqeasida munofiqlar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning oilalariga hujum qilishdi. Bir o‘ylab ko‘raylik, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdek zotning pokdomon ayollarini zinoda ayblash mumkinmi? Bu tuhmat bir-ikki marta emas, naq bir oy davom etdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdek zotning yuragini bir oy davomida siqishdi. Fitnaning kuchini qarangki, hammaga maslahatgo‘y bo‘lgan Abu Bakr roziyallohu anhudek zot ham qizlari haqidagi bu tuhmatga hech bir gap ayta olmay qoldilar. Oisha roziyallohu anhoning onalari esa qizlarini yupatishga bir og‘iz gap topa olmay qoldilar. Bechora onaning topgan gapi «Kundoshlik ayolning boshiga bunday narsalar ko‘p tushib turadi, qizim» deyish bo‘ldi, xolos.
Shukrki, Alloh taolo mazlumni zolimlarga zor qilib qo‘ymaydi. Alloh taolo haqiqatni O‘zi yuzaga chiqardi. Bir oydan keyin tuhmatchilar, munofiqlar ma'lum bo‘ldi.
Endi masalaning ikkinchi tomoniga e'tibor beraylik. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bu qadar og‘ir gunohga qo‘l urgan munofiqlarga qanday chora ko‘rdilar? Hech qanday!
Abu Bakr roziyallohu anhuning bir jiyanlari bor edi, juda kambag‘al edi. U zot o‘sha jiyanlariga yordam berib, kam-ko‘stini ta'minlab yurardilar. O‘sha bechora bilib-bilmay ifkchilarga qo‘shilib qoldi. Qizlari sha'niga tuhmat qilganlarga qo‘shilib qolgani uchun «Allohga qasamki, endi bu jiyanimga hech qanday yordam bermayman», dedilar. Biroq, silai rahmni uzish mumkin emas ekan. Bu qasamning noto‘g‘ri bo‘lgani haqida ham oyat nozil bo‘ldi. Abu Bakr roziyallohu anhu tavba qilib, endi unga ikki karra yordam qilaman, moddiy ta'minotni ikki karra ko‘paytiraman deb, o‘zlarini isloh qilib oldilar.
Ifk voqeasi juda katta fitna bo‘ldi. Bir tomondan Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning oilalari, u zotning sha'nlari, musulmonlarning, Islomning sha'ni. Bir tomonda esa bir hovuch munofiqlar. Lekin o‘rtada ham odamlar bor edi. Bu odamlar haqiqatni bilmay turib, quruq gap-so‘zlarga, shov-shuvga aralashib, o‘zining fikrini aytib, munosabatini bildirib, u yoki bu tomonga moyil bo‘lishdi. Bugun ham ana shunday odamlar bor ekan. Ularning dardi haqiqat emas, mish-mish, reyting, «layk» ekan. Ular munofiqlarning so‘zini aytayotganini, munofiqlarni qo‘llab-quvvatlaganini bilishmas ekan.
Birodarlar, men ochiq-oydin aytaman, kechagi gaplarni tarqatayotgan «Ozodlik» radiosi o‘sha Abdulloh ibn Ubay ibn Salul boshchiligidagi munofiqlarning nevara avlodi ekan. «Ozodlik» radiosi munofiqlar radiosi ekan, chunki bu radioning o‘zbekcha xizmati hech qachon O‘zbekistonning manfaatiga xizmat qilgani yo‘q. Uning ishi faqat ig‘vo chiqarish, g‘avg‘o chiqarish, O‘zbekiston ichidagi holatni buzish ekan. Men bu «Ozodlik» chiqargan maqolani o‘qidim. Jurnalist odam aslida xolis yozishi kerak, qo‘liga qalam tutib, bu yo‘lni tanlagan odam xolis bo‘lishi kerak. Bular esa meni dushman sifatida ko‘rib, maqola yozyapti. Ularning ishini qarang, sarlavhani buzib, xalqni g‘azabini keltiradigan, xalqni bizga qarshi qayraydigan sarlavha qo‘yibdi. Holbuki o‘sha ma'ruzada sarlavhadagi gap aytilmagan: «Turk seriallaridagi aktyorlarga oshiq bo‘lgan o‘zbek onalaridan geylar tug‘iladi» deyilmagan. Men aynan «o‘zbek onalari» demaganman, balki umuman dunyodagi holatni aytib misol keltirganman.
Bular hatto bir soha «mutaxassisi»ning fikrini ham keltirishibdi, nomini aytmasdan. Bu kishi «Unday bo‘lishi mumkin emas, ilmiy mantiqqa to‘g‘ri kelmayapti» debdi. Ularning «ilmiy» mantig‘iga bizni Alloh taolo yaratgan degan ta'limot ham to‘g‘ri kelmaydi, chunki bu «ilmiy mantiq» hozirgacha odam maymundan tarqagan deb yuribdi, dunyo bir kuchli portlashdan paydo bo‘lib qolgan, deb yuribdi. Biz esa butun borliqni ham, undagi barcha mavjudotni ham, insonni ham Alloh yaratdi deymiz. Insoniyatni maymunning avlodlari deb yurganlar ilmiy mantiqni qayerdan bilsin?
«Avval ginekologiyaga aralashgan imom endi genetikaga aralashyapti», deyishibdi. Bilmagan narsasini gapiradiganlar bilib qo‘ysinki, men aynan psixogenetika fanini o‘qib-o‘rganyapman, bu sohada o‘zimga yarasha ilmim bor, ma'lum ma'noda bu sohaning mutaxassisiman. O‘sha o‘qib-o‘rganlarimni tahlil qilib, ularni oyat-hadislar bilan solishtirib, xulosalarimni sizlarga havola qilyapman. Birovning gapini ko‘r-ko‘rona, so‘rab-surishtirmay aytmayapman, balki ilmiy ravishda o‘rganib, tadqiq va tahqiqlarning xulosasini aytyapman. Bir musulmon sifatida, shu Vatanning farzandi sifatida xalqimizning ertasini, Vatanimizning kelajagini o‘ylab aytyapman. Shuning uchun bu borada munofiqlar otadigan tuhmat toshlarini tabiiy hol deb bilaman.
Bu munofiqlar Payg‘ambar alayhissalomni nimalar deyishmadi? Sehrgar deyishdi, majnun deyishdi, zurriyodi yo‘q deyishdi. Har qanday gapdan qaytishmadi. Bugun ham xuddi o‘shalarning davomchisi, o‘sha munofiqlar, o‘sha mushriklarning davomchilari xuddi o‘sha gaplar bilan tuhmat qilishyapti.
«Ozodlik» radiosi eshitib qo‘ysinki, sizlar bugungi kunda shu Abdulloh ibn Ubay ibn Salulning davomchilarisiz. Bugungi ahvolingiz ham, ertaga borar joylaringiz ham ma'lum. Men uchun bular o‘lgan. Men bir masjidda imomman, xalqning yaxshi-yomon kunida xizmatdaman, nikoh o‘qiyman, janoza o‘qiyman. Mana, «Ozodlik»ning ham janozasini o‘qidim. To‘rt marta «Allohu akbar, Allohu akbar, Allohu akbar, Allohu akbar!», deb janoza o‘qib qo‘ydim. Bundaylarga, ularning gumashtalariga parvoyim yo‘q.
Mening o‘z vazifam bor, maqsadim bor. Bu yo‘lda qarshiliklar bo‘lishini ham bilaman. Mening maqsadim shu Vatanga, shu xalqqa, shu dinga xizmat qilish. Bu bayroqni Alloh yo‘lida ko‘tarib chiqqanmiz. Otam rahmatlik: «Bu yo‘lda qarshilik ko‘p bo‘ladi. Bu sunnatdir. Bu narsa bizning avlodga Rasulullohdan sunnat», der edilar. Bunaqangi tazyiqlarni yoshligimdan ko‘rib katta bo‘lganman, buni kimlar qilayotganligini ham yaxshi bilaman.
Faqat meni achintirayotgan narsa shuki, ular odamlarni chalg‘itishyapti, behuda narsa bilan band qilib qo‘yishyapti. Odatda ilmga tegishli, ma'rifatga tegishli bir mavzu chiqsa, muhokama bo‘lsa, nari borsa 100-200 ta odam o‘qiydi. Kechagi gaplarga esa 2000 dan «layk» qo‘yibdi. Buni ko‘rib, xorijdagi emas, o‘zimizdagi ba'zilar ham hovliqib qolyapti. Qarasaki, xalq «ozodlik»ni qo‘llamayapti. Bular kecha yanada qo‘polroq sarlavha bilan, turli rasmlar bilan yangi gaplar chiqarishdi.
Alhamdulillah, xalqimiz zakiy xalq, kim haq, kim nohaqligini darrov tushunadi. Lekin shunday bo‘lsa ham, sofdil, oqko‘ngil, sodda birodarlarimizni ogohlantirib qo‘ymoqchimanki, bu fitnalarga uchishmasin. Iloji bo‘lsa, bu “ozodlik” va unga o‘xshaganlarning saytiga kirib, ular yoqayotgan olovga o‘tin tashlamaylik, birodarlar. Ular aytayotgan gaplarni qanchalik muhokama qilsak, komment yozsak, “layk” bossak, ular shuncha semiradi, shuncha xursand bo‘ladi. Buning o‘rniga boshqa, foydali ish bilan band bo‘lishni taklif qilgan bo‘lardim.
Tarafimizni olaman deb qancha odamlar ular bilan ovora bo‘lyapti, asablari buzilyapti. O‘sha birodarlarimizga aytmoqchimanki, bularning kimligi ma'lum, ular bilan vaqtingizni bekorga sarflamang. It huradi, karvon o‘tadi. Bular vovullab-vovullab qolaveradi, akillab-akillab qolaveradi. Chunki “Ozodlik” shu ishi uchun pul oladi. O‘zbekistonning tinchini ko‘ra olmaganlar biror gap uyg‘onsin, tinch-xotirjam hayot buzilib tursin deb “ozodlik” va shunga o‘xshaganlarni pul bilan ta'minlaydi. Bu «ozodlik»ning kimlar bilan sherik bo‘lishini yaxshi bilaman, lekin ayta olmayman. Bu maqola buyurtma asosida bo‘lganini, bu yerda asosiy e'tibor shaxsga qaratilganini sizlarga eslatib o‘tmoqchiman. Shuning uchun aziz onalarimizga, ayollarimizga aytamanki, bizning kechagi jumadagi mav'izamiz ayollarga otilgan tosh emas, bu faqat ayollarning tanqidi emas. Biz u yerda erkaklarni ham zikr qilganmiz. Bu gaplarni umumiy holatdan kelib chiqib aytganmiz. Shuning uchun bu munofiqlarning aldoviga uchib qolmaslikni tavsiya qilgan bo‘lardim. Ba'zi ayollarimiz bu fitnaga aldanib, bizni noto‘g‘ri tushunib, ba'zi gaplarni yozishyapti. Xotirjam bo‘ling, u yerda sizlar aytayotgan gap-so‘z mutlaqo bo‘lmagan. Xolis bo‘lsangiz, mening ma'ruzamni to‘liq eshiting, shunda tushunib olasiz.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bu munofiqlarga qanday muomala qilganlar? Oisha onamizdek pokiza insonga tuhmat qilgan Abdulloh ibn Ubay ibn Salul o‘lganda, uning musulmon o‘g‘li, sahoba o‘g‘li Rasulullohga odam yuborib, “Bir kiyimingizni, badaningizga tegib turgan kiyimingizni bersangiz, otamning jasadini shunga o‘ray, shoyadki azobi yengilroq bo‘lsa” deb iltimos qilgan. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam hech ikkilanmasdan, kiyimlarini berib yuborganlar. Janozasiga xabar kelganda esa Rasululloh alayhissalom borganlar. O‘zlariga bir umr dushmanlik qilgan, mushriklardan ham qattiqroq dushman bo‘lganlarning kattasi – munofiqlarning raisining janozasiga borganlar. Shuning uchun Umar roziyallohu anhu yo‘llarini to‘sib, «Ey Allohning Rasuli, nima qilyapsiz? Bu munofiq-ku? Axir u unday degan edi, bunday degan edi», deganlar. Bo‘lmasa hazrati Umardek zot Rasulullohning yo‘llarini to‘sarmidi?! Shunda Payg‘ambar alayhissalom «Ey Umar, nari tur, yo‘limni to‘sma. Menga uning janozasini o‘qish-o‘qimaslikda ixtiyor berildi. Men uning janozasini o‘qishni tanladim», deganlar.
Eslasangiz, o‘tgan jumada bir gapni aytgan edim, juda foydali gap edi. «Haqqingiz bor, talashing, talab qiling. Lekin fazlingiz ham bor, kechib yuboring. Shunda bu muammoni oxiratga olib bormaysiz», degan gap edi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ham bu munofiqqa marhamat ko‘rsatdilar, munofiqlar raisining janozasini o‘qidilar. Shu sunnatga amal qilib, men ham “ozodlik”ning janozasini o‘qidim. Mana shu ishda qatnashgan hamma munofiqlarning janozasini o‘qidim.
Birodarlar, keling, bunday arzimas narsalarga chalg‘imaylik, fitnadan ehtiyot bo‘laylik. Inshaalloh karim, bizning yo‘limiz ma'lum, kelajagimiz porloq. Yurtimizda so‘nggi yil ichida ma'rifiy sohada bo‘layotgan o‘zgarishlar, islohotlar Allohning juda katta marhamati. Islomparvar, xalqparvar davlat rahbari, u kishining bugun olib borayotgan siyosatlari – Allohning bizga bergan marhamati. Alloh bu xayrli ishlarni shu insonning qalbiga solyapti, har kuni bir xushxabar, bir yangilik, orzuingizda bor, ammo xayolingizda yo‘q loyihalar amalga oshyapti. Inshaalloh karim, bu kabi xayrli ishlar ketma-ket chiqib, bizni xursand qilyapti.
Ammo buni ko‘rolmayotganlar ko‘p, o‘shalar chekka-chekkalarda yurib, mana shunday fitnalar uyushtirishyapti. Bu yoqqa kela olmaydi, chunki qilg‘iligi ko‘p. Lekin bizni ko‘rolmaydi. Shuning uchun boshqalar bergan pul bilan kun kechirib, shu bilan bola-chaqasini boqib, O‘zbekiston halqining tinchligini buzishga harakat qilishyapti. Vaholanki, jurnalist xolis bo‘lishi kerak edi. Bular yozgan gaplar esa dushmanlik kayfiyatida yozilgan maqola edi. Bu birinchisi emas. Bu “ozodlik” va unga o‘xshaganlarning bizni shaxsimizga bo‘layotgan uchinchi hujumi, birodarlar. Payg‘ambar alayhissalomning zamonlarida ham munofiqlarning o‘zining kallasiga biron nima kelmas edi, ularga mushriklar o‘rgatishar edi. Bu munofiqlarning ham o‘rgatuvchilari bor. Afsuski, ichimizda yurib, o‘zimizda turib, bularga aql o‘rgatuvchi guruhlar ham bor. Kimligini yashirib, birovlarning nomidan yoki yo‘q odamning nomidan sahifa ochib olib, o‘sha yerdan turib yozishyapti. Bu sahifalar bir shaxsniki emas, bir xizmatniki, bir guruhniki. Maqsadlari esa ma'lum. Ijtimoiy fikrni bilishning shunaqa usullari bor, ammo men buni sizlarga ochiq-oydin aytib bera olmayman. Shuning oqibatida bu fitnaga uchgan ba'zi bir nashrlar, hatto o‘zimizda yurib, bizga birodarlik izhor qilib yurgan axborot portallari ham biroz hovliqib, “ozodlik”ni qo‘llab, maqola chiqarishibdi. Bir og‘iz gapimizdan keyin esa uzr so‘rashib, maqolalarini olishdi. Bu maqolani yozgan kimsa esa bizning hamshahrimiz ekan, keyin bilsak, “ozodlik”ning gumashtasi ekan. Barchalariga Alloh kifoya qilsin!
