Raddiya. Imom-xatib uning gaplarini notöğri talqin etgan OAVga öz sözini aytdi
|21:40 / 10.03.201882 36020 min
Foto: Videodan kadr Foto: Videodan kadr
Fitnaning ulkan gunoh ekanligi, bu orqali köplab musibatlar kelişi haqida olimlar tomonidan köp gapirilgan, bu haqda maqolalar, asarlar yozilgan. Odamning Alloh qahriga uçrab, jannatdan quvilişiga ham şayton tomonidan qilingan fitna sabab böldi. Fitna şunday baloki, uning asosi, uning aniq dalillari bölmaydi. Barça gaplar, voqeliklar notöğri talqin etiladi, notöğri asosga taqaladi. Fitna balosi nafaqat bir oilani, balki butun jamiyatni, davlatni xonavayron qiluvçi kuçga ega. Rasululloh (s.a.v)dan kelgan bir hadisda şunday deyiladi: “Fitna uxlab yotuvçidir, uni uyğotganga Allohning la'nati bölsin”.
Toşkent şahrining Yunusobod tumanida joylaşgan “Mirzo Yusuf” jome masjidi imom xatibi Sayyid Rahmatulloh Termiziy tomonidan bundan bir neça kun muqaddam “Oilada ayolning vazifasi” mavzusida juma mav'izasi bölgan edi. Unda möminning oilasiga, ayoliga hatto xayolan ham xiyonat qilişi mumkin emasligi, xayolan ham zino haqda öylaşi gunoh ekanligi borasida söz boradi. Uşbu holatlar turli misollar orqali keltirib ötiladi. Ammo xorijdagi ayrim ommaviy axborot vositalari bu amri-ma'rufga nisbatan öz fikrlarini bildirib, maqola e'lon qilib, notöğri talqin etganlari ma'lum böldi. Buning oqibatida özbek internet foydalanuvçilari orasida bu holat keng muhokamaga sabab böldi. Örtada fitna çiqdi. Xöş, aslida nima bölgan edi? Bu holatga Sayyid Rahmatulloh Termiziy öz munosabatini bildirib, uşbu voqeliklarni keskin tanqidga olib, aniq dalil va gaplarga asoslangan raddiya e'lon qildi. Quyida ana şu raddiya mazmuni bilan tanişişingiz mumkin.
Bu bayonotni berişga majbur böldik. Bermasak bölmaydi, çunki ötgan jumada aytgan gaplarimizdan beri internetdagi ijtimoiy tarmoqlarda bu mavzu qaynayapti. Bu gaplar töğri aytilgan edi, töğri gaplar edi, u yerda muhabbatning sofligi haqida, turmuş örtoğiga hatto xayolda ham xiyonat qiliş mumkin emasligi haqida aytilgan edi. “Mömin-musulmon odam jismoniy xiyonat u yoqda tursin, hatto xayolda ham xiyonat qilmaydi”, degan ma'nodagi gap edi.
Bu gapni davom ettirişdan avval men sizlarga şonli tariximizdan bir lavhani köz oldingizga keltirib qöymoqçiman. Payğambarimiz sollallohu alayhi vasallam bir qöşin bilan ğazotdan qaytayotgan edilar. Qöşin yölda ketayotib, biron joyda töxtab, tunab qolsa, ertasi kuni qöşin jönab ketgaç, öşa yerda qolib ketgan narsalarni yiğiştirib ketişga bir odam mas'ul bölardi. Bu safar ham şunday böldi. Qöşin bir joyda tunadi. Odatda Payğambar alayhissalom safarga jönaşdan oldin ayollari örtasida qur'a taşlab, kimga tuşsa, öşa onamiz u zotga hamroh bölardilar. Bu safarda qur'a Oişa onamizga tuşgan edi. U paytlarda bugungi kundagidek tahoratxonalar bölmagan, şuning uçun ayollar uzoqroq joyga çiqişardi. Oişa onamiz özlariga hamroh ayollar bilan keçasi xaloga çiqib kelsalar, taqinçoqlari tuşib qolibdi. Qaytib borib, öşa taqinçoqni izlabdilar. Izlab-izlab, topa olmay, qaytib kelsalar, qöşin jönab ketibdi. U paytda ayollar tuyaning ustiga örnatilgan taxtiravon – havdajda yurişardi. Karvon töxtaganda havdajni yerga olib qöyişar, yölga otlanganda yana tuyaga ortişar edi. Oişa onamiznining jussalari kiçik bölgani uçun, havdajlarini kötargan sahobalar uning böşligini sezişmabdi. Içkarida ötiribdilar deb öylab, havdajni kötarib, tuyaga örnatib, jönab ketaverişibdi. Oişa onamiz yolğiz qolib ketibdilar va «Mening yöqligimni bilişsa, qaytib kelib izlab yurişmasin» deb, karvon töxtagan joyda qimirlamay ötirib, kutibdilar. Öşa paytda karvondan qolib ketgan narsalarni yiğiştirib yurişga mas'ul bölgan sahoba kelib, Oişa onamizni körib qolibdilar. «Subhanalloh» debdilar, nima bölganini darhol tuşunibdilar. Indamasdan, tuyani olib kelib, Oişa onamizning yonlariga çöktiribdilar. U kişini tuyaga mindirib, özlari yetaklab, karvonning ortidan Madinaga kirib bordilar.
Mavzuga oid
Madinada munofiqlar köp edi. Ularning raisi Abdulloh ibn Ubay ibn Salul degan kimsa edi. U tuya yetaklab kelayotgan sahobani körib, «Bu Oişa emasmi? Begona erkak bilan keçasi nima qilib yuribdi?» dedi. Ana şundan keyin tuhmatlar boşlandi. Bu tuhmatlar Islom tarixida Ifq voqeasi deb ataladi. Nur surasining tafsirida bu voqeaning batafsil bayoni kelgan. Voqea qanday bölgan, aslida nima bölgan, kimlar tuhmat qilgan, kimlar bu gunohdan saqlanib qolgan, musulmonlar bu vaziyatda qanday ahvolga tuşişgan, oxiri nima bilan tugagan – hammasi yozilgan. Mömin-musulmonlar bundan yaxşi xabardor. Özimiz ham tafsirdan dars berganimizda bu surani har safar takrorlab olamiz. Lekin bandaligimga borib, keçagi tuhmatlardan siqilib qolganimda, şu surani takror öqib, taskin topdim. Payğambar alayhissalom ham öşanda ayollarining şa'niga otilayotgan tuhmatlardan siqilib qolganlar. Vaholanki, haqiqatni bilardilar, lekin u zot ham inson, u zot ham banda. Allohning hikmati bilan şu sinovga duç kelib, siqilib qolganlar, hatto Oişa onamiz bilan yaxşi körişmay qolganlar. Oişa onamiz bir oy yiğlab, Alloh taologa duo qilganlar. Nihoyat, Alloh taolo bir neça oyatlar nozil qilib, Oişa onamizning pokligini, munofiqlarning esa tuhmatçi ekanini oçiqlab bergan. Şunda onalari «Ey Oişa, Rasululloh keldilar, seni oqlab, oyat nozil bölibdi, Rasulullohni oçiq çehra bilan kutib ol» desalar, ayol kişining nozi bölar ekan-da, «Meni Rasululloh oqlamadilar, meni Alloh oqladi. Men Allohga hamd aytaman» deb, özlariça biroz araz qilganlar.
Bu voqeaga qariyb ön beş asr bölyapti. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam boqiy dunyoga intiqol qildilar. Sahobalar ham, Oişa onamiz ham vafot qildilar. Munofiqlar ham, öşa Abdulloh ibn Ubay ibn Salullar ham ölib ketişdi. Zamonlar özgardi, ismlar özgardi, lekin öşa quyoş, öşa osmon, öşa yer, öşa oy, öşa Islom, öşa inson turibdi, birodarlar. Hozir öşa sahobalarning bugungi avlodi bölgan musulmonlar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning vorislari bölgan ahli ilmlar bor. Ammo afsuslar bölsinki, öşa Abdulloh ibn Ubay ibn Salulning davomçisi bölgan munofiqlar ham bor. Şaxslar boşqa, vositalar boşqa, lekin öşa holat takrorlanyapti, tuhmatlar, ifqlar hanuzgaça bölyapti.
Munofiqlar har doim eng nozik, eng oğriqli nuqtani izlaşadi. Ularning munofiqligi ham şunda aslida. Ular bir insonni jismonan yoki ruhan yöq qilmoqçi bölsa, uning oilasi orqali zarba berişadi. Ifk voqeasida munofiqlar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning oilalariga hujum qilişdi. Bir öylab köraylik, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdek zotning pokdomon ayollarini zinoda ayblaş mumkinmi? Bu tuhmat bir-ikki marta emas, naq bir oy davom etdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdek zotning yuragini bir oy davomida siqişdi. Fitnaning kuçini qarangki, hammaga maslahatgöy bölgan Abu Bakr roziyallohu anhudek zot ham qizlari haqidagi bu tuhmatga heç bir gap ayta olmay qoldilar. Oişa roziyallohu anhoning onalari esa qizlarini yupatişga bir oğiz gap topa olmay qoldilar. Beçora onaning topgan gapi «Kundoşlik ayolning boşiga bunday narsalar köp tuşib turadi, qizim» deyiş böldi, xolos.
Şukrki, Alloh taolo mazlumni zolimlarga zor qilib qöymaydi. Alloh taolo haqiqatni Özi yuzaga çiqardi. Bir oydan keyin tuhmatçilar, munofiqlar ma'lum böldi.
Endi masalaning ikkinçi tomoniga e'tibor beraylik. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bu qadar oğir gunohga qöl urgan munofiqlarga qanday çora kördilar? Heç qanday!
Abu Bakr roziyallohu anhuning bir jiyanlari bor edi, juda kambağal edi. U zot öşa jiyanlariga yordam berib, kam-köstini ta'minlab yurardilar. Öşa beçora bilib-bilmay ifkçilarga qöşilib qoldi. Qizlari şa'niga tuhmat qilganlarga qöşilib qolgani uçun «Allohga qasamki, endi bu jiyanimga heç qanday yordam bermayman», dedilar. Biroq, silai rahmni uziş mumkin emas ekan. Bu qasamning notöğri bölgani haqida ham oyat nozil böldi. Abu Bakr roziyallohu anhu tavba qilib, endi unga ikki karra yordam qilaman, moddiy ta'minotni ikki karra köpaytiraman deb, özlarini isloh qilib oldilar.
Ifk voqeasi juda katta fitna böldi. Bir tomondan Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning oilalari, u zotning şa'nlari, musulmonlarning, Islomning şa'ni. Bir tomonda esa bir hovuç munofiqlar. Lekin örtada ham odamlar bor edi. Bu odamlar haqiqatni bilmay turib, quruq gap-sözlarga, şov-şuvga aralaşib, özining fikrini aytib, munosabatini bildirib, u yoki bu tomonga moyil bölişdi. Bugun ham ana şunday odamlar bor ekan. Ularning dardi haqiqat emas, miş-miş, reyting, «layk» ekan. Ular munofiqlarning sözini aytayotganini, munofiqlarni qöllab-quvvatlaganini bilişmas ekan.
Birodarlar, men oçiq-oydin aytaman, keçagi gaplarni tarqatayotgan «Ozodlik» radiosi öşa Abdulloh ibn Ubay ibn Salul boşçiligidagi munofiqlarning nevara avlodi ekan. «Ozodlik» radiosi munofiqlar radiosi ekan, çunki bu radioning özbekça xizmati heç qaçon Özbekistonning manfaatiga xizmat qilgani yöq. Uning işi faqat iğvo çiqariş, ğavğo çiqariş, Özbekiston içidagi holatni buziş ekan. Men bu «Ozodlik» çiqargan maqolani öqidim. Jurnalist odam aslida xolis yozişi kerak, qöliga qalam tutib, bu yölni tanlagan odam xolis bölişi kerak. Bular esa meni duşman sifatida körib, maqola yozyapti. Ularning işini qarang, sarlavhani buzib, xalqni ğazabini keltiradigan, xalqni bizga qarşi qayraydigan sarlavha qöyibdi. Holbuki öşa ma'ruzada sarlavhadagi gap aytilmagan: «Turk seriallaridagi aktyorlarga oşiq bölgan özbek onalaridan geylar tuğiladi» deyilmagan. Men aynan «özbek onalari» demaganman, balki umuman dunyodagi holatni aytib misol keltirganman.
Bular hatto bir soha «mutaxassisi»ning fikrini ham keltirişibdi, nomini aytmasdan. Bu kişi «Unday bölişi mumkin emas, ilmiy mantiqqa töğri kelmayapti» debdi. Ularning «ilmiy» mantiğiga bizni Alloh taolo yaratgan degan ta'limot ham töğri kelmaydi, çunki bu «ilmiy mantiq» hozirgaça odam maymundan tarqagan deb yuribdi, dunyo bir kuçli portlaşdan paydo bölib qolgan, deb yuribdi. Biz esa butun borliqni ham, undagi barça mavjudotni ham, insonni ham Alloh yaratdi deymiz. Insoniyatni maymunning avlodlari deb yurganlar ilmiy mantiqni qayerdan bilsin?
«Avval ginekologiyaga aralaşgan imom endi genetikaga aralaşyapti», deyişibdi. Bilmagan narsasini gapiradiganlar bilib qöysinki, men aynan psixogenetika fanini öqib-örganyapman, bu sohada özimga yaraşa ilmim bor, ma'lum ma'noda bu sohaning mutaxassisiman. Öşa öqib-örganlarimni tahlil qilib, ularni oyat-hadislar bilan soliştirib, xulosalarimni sizlarga havola qilyapman. Birovning gapini kör-körona, sörab-suriştirmay aytmayapman, balki ilmiy ravişda örganib, tadqiq va tahqiqlarning xulosasini aytyapman. Bir musulmon sifatida, şu Vatanning farzandi sifatida xalqimizning ertasini, Vatanimizning kelajagini öylab aytyapman. Şuning uçun bu borada munofiqlar otadigan tuhmat toşlarini tabiiy hol deb bilaman.
Bu munofiqlar Payğambar alayhissalomni nimalar deyişmadi? Sehrgar deyişdi, majnun deyişdi, zurriyodi yöq deyişdi. Har qanday gapdan qaytişmadi. Bugun ham xuddi öşalarning davomçisi, öşa munofiqlar, öşa muşriklarning davomçilari xuddi öşa gaplar bilan tuhmat qilişyapti.
«Ozodlik» radiosi eşitib qöysinki, sizlar bugungi kunda şu Abdulloh ibn Ubay ibn Salulning davomçilarisiz. Bugungi ahvolingiz ham, ertaga borar joylaringiz ham ma'lum. Men uçun bular ölgan. Men bir masjidda imomman, xalqning yaxşi-yomon kunida xizmatdaman, nikoh öqiyman, janoza öqiyman. Mana, «Ozodlik»ning ham janozasini öqidim. Tört marta «Allohu akbar, Allohu akbar, Allohu akbar, Allohu akbar!», deb janoza öqib qöydim. Bundaylarga, ularning gumaştalariga parvoyim yöq.
Mening öz vazifam bor, maqsadim bor. Bu yölda qarşiliklar bölişini ham bilaman. Mening maqsadim şu Vatanga, şu xalqqa, şu dinga xizmat qiliş. Bu bayroqni Alloh yölida kötarib çiqqanmiz. Otam rahmatlik: «Bu yölda qarşilik köp böladi. Bu sunnatdir. Bu narsa bizning avlodga Rasulullohdan sunnat», der edilar. Bunaqangi tazyiqlarni yoşligimdan körib katta bölganman, buni kimlar qilayotganligini ham yaxşi bilaman.
Faqat meni açintirayotgan narsa şuki, ular odamlarni çalğitişyapti, behuda narsa bilan band qilib qöyişyapti. Odatda ilmga tegişli, ma'rifatga tegişli bir mavzu çiqsa, muhokama bölsa, nari borsa 100-200 ta odam öqiydi. Keçagi gaplarga esa 2000 dan «layk» qöyibdi. Buni körib, xorijdagi emas, özimizdagi ba'zilar ham hovliqib qolyapti. Qarasaki, xalq «ozodlik»ni qöllamayapti. Bular keça yanada qöpolroq sarlavha bilan, turli rasmlar bilan yangi gaplar çiqarişdi.
Alhamdulillah, xalqimiz zakiy xalq, kim haq, kim nohaqligini darrov tuşunadi. Lekin şunday bölsa ham, sofdil, oqköngil, sodda birodarlarimizni ogohlantirib qöymoqçimanki, bu fitnalarga uçişmasin. Iloji bölsa, bu “ozodlik” va unga öxşaganlarning saytiga kirib, ular yoqayotgan olovga ötin taşlamaylik, birodarlar. Ular aytayotgan gaplarni qançalik muhokama qilsak, komment yozsak, “layk” bossak, ular şunça semiradi, şunça xursand böladi. Buning örniga boşqa, foydali iş bilan band bölişni taklif qilgan bölardim.
Tarafimizni olaman deb qança odamlar ular bilan ovora bölyapti, asablari buzilyapti. Öşa birodarlarimizga aytmoqçimanki, bularning kimligi ma'lum, ular bilan vaqtingizni bekorga sarflamang. It huradi, karvon ötadi. Bular vovullab-vovullab qolaveradi, akillab-akillab qolaveradi. Çunki “Ozodlik” şu işi uçun pul oladi. Özbekistonning tinçini köra olmaganlar biror gap uyğonsin, tinç-xotirjam hayot buzilib tursin deb “ozodlik” va şunga öxşaganlarni pul bilan ta'minlaydi. Bu «ozodlik»ning kimlar bilan şerik bölişini yaxşi bilaman, lekin ayta olmayman. Bu maqola buyurtma asosida bölganini, bu yerda asosiy e'tibor şaxsga qaratilganini sizlarga eslatib ötmoqçiman. Şuning uçun aziz onalarimizga, ayollarimizga aytamanki, bizning keçagi jumadagi mav'izamiz ayollarga otilgan toş emas, bu faqat ayollarning tanqidi emas. Biz u yerda erkaklarni ham zikr qilganmiz. Bu gaplarni umumiy holatdan kelib çiqib aytganmiz. Şuning uçun bu munofiqlarning aldoviga uçib qolmaslikni tavsiya qilgan bölardim. Ba'zi ayollarimiz bu fitnaga aldanib, bizni notöğri tuşunib, ba'zi gaplarni yozişyapti. Xotirjam böling, u yerda sizlar aytayotgan gap-söz mutlaqo bölmagan. Xolis bölsangiz, mening ma'ruzamni töliq eşiting, şunda tuşunib olasiz.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bu munofiqlarga qanday muomala qilganlar? Oişa onamizdek pokiza insonga tuhmat qilgan Abdulloh ibn Ubay ibn Salul ölganda, uning musulmon öğli, sahoba öğli Rasulullohga odam yuborib, “Bir kiyimingizni, badaningizga tegib turgan kiyimingizni bersangiz, otamning jasadini şunga öray, şoyadki azobi yengilroq bölsa” deb iltimos qilgan. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam heç ikkilanmasdan, kiyimlarini berib yuborganlar. Janozasiga xabar kelganda esa Rasululloh alayhissalom borganlar. Özlariga bir umr duşmanlik qilgan, muşriklardan ham qattiqroq duşman bölganlarning kattasi – munofiqlarning raisining janozasiga borganlar. Şuning uçun Umar roziyallohu anhu yöllarini tösib, «Ey Allohning Rasuli, nima qilyapsiz? Bu munofiq-ku? Axir u unday degan edi, bunday degan edi», deganlar. Bölmasa hazrati Umardek zot Rasulullohning yöllarini tösarmidi?! Şunda Payğambar alayhissalom «Ey Umar, nari tur, yölimni tösma. Menga uning janozasini öqiş-öqimaslikda ixtiyor berildi. Men uning janozasini öqişni tanladim», deganlar.
Eslasangiz, ötgan jumada bir gapni aytgan edim, juda foydali gap edi. «Haqqingiz bor, talaşing, talab qiling. Lekin fazlingiz ham bor, keçib yuboring. Şunda bu muammoni oxiratga olib bormaysiz», degan gap edi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ham bu munofiqqa marhamat körsatdilar, munofiqlar raisining janozasini öqidilar. Şu sunnatga amal qilib, men ham “ozodlik”ning janozasini öqidim. Mana şu işda qatnaşgan hamma munofiqlarning janozasini öqidim.
Birodarlar, keling, bunday arzimas narsalarga çalğimaylik, fitnadan ehtiyot bölaylik. Inşaalloh karim, bizning yölimiz ma'lum, kelajagimiz porloq. Yurtimizda sönggi yil içida ma'rifiy sohada bölayotgan özgarişlar, islohotlar Allohning juda katta marhamati. Islomparvar, xalqparvar davlat rahbari, u kişining bugun olib borayotgan siyosatlari – Allohning bizga bergan marhamati. Alloh bu xayrli işlarni şu insonning qalbiga solyapti, har kuni bir xuşxabar, bir yangilik, orzuingizda bor, ammo xayolingizda yöq loyihalar amalga oşyapti. Inşaalloh karim, bu kabi xayrli işlar ketma-ket çiqib, bizni xursand qilyapti.
Ammo buni körolmayotganlar köp, öşalar çekka-çekkalarda yurib, mana şunday fitnalar uyuştirişyapti. Bu yoqqa kela olmaydi, çunki qilğiligi köp. Lekin bizni körolmaydi. Şuning uçun boşqalar bergan pul bilan kun keçirib, şu bilan bola-çaqasini boqib, Özbekiston halqining tinçligini buzişga harakat qilişyapti. Vaholanki, jurnalist xolis bölişi kerak edi. Bular yozgan gaplar esa duşmanlik kayfiyatida yozilgan maqola edi. Bu birinçisi emas. Bu “ozodlik” va unga öxşaganlarning bizni şaxsimizga bölayotgan uçinçi hujumi, birodarlar. Payğambar alayhissalomning zamonlarida ham munofiqlarning özining kallasiga biron nima kelmas edi, ularga muşriklar örgatişar edi. Bu munofiqlarning ham örgatuvçilari bor. Afsuski, içimizda yurib, özimizda turib, bularga aql örgatuvçi guruhlar ham bor. Kimligini yaşirib, birovlarning nomidan yoki yöq odamning nomidan sahifa oçib olib, öşa yerdan turib yozişyapti. Bu sahifalar bir şaxsniki emas, bir xizmatniki, bir guruhniki. Maqsadlari esa ma'lum. Ijtimoiy fikrni bilişning şunaqa usullari bor, ammo men buni sizlarga oçiq-oydin aytib bera olmayman. Şuning oqibatida bu fitnaga uçgan ba'zi bir naşrlar, hatto özimizda yurib, bizga birodarlik izhor qilib yurgan axborot portallari ham biroz hovliqib, “ozodlik”ni qöllab, maqola çiqarişibdi. Bir oğiz gapimizdan keyin esa uzr söraşib, maqolalarini olişdi. Bu maqolani yozgan kimsa esa bizning hamşahrimiz ekan, keyin bilsak, “ozodlik”ning gumaştasi ekan. Barçalariga Alloh kifoya qilsin!
