Ravshan Ermatov O‘FA vitse-prezidenti etib saylangani yaxshi yangilik bo‘ldi. O‘zbek futbolidagi eng katta avtoritet bo‘lgan bu shaxsning xalqaro maydondagi muvaffaqiyatlari o‘zbek futboli rahbarligida ham qo‘l kelishiga ko‘pchilik umid qilmoqda. To‘g‘risi, futbolimizga ilk marta uning ichidagi inson rahbar bo‘ldi. Bungacha futboldan yiroq bo‘lgan ko‘plab insonlar bu lavozimlarni egallab kelishdi.
Oldingi rahbar Umid Ahmadjonov futbol uchun nimalardir qilishga intildi. Homiylik shartnomalari, chempionat o‘yinlari translatsiyasi, xorijlik murabbiyning kelishi (xorijlik murabbiy kelishi Ahmadjonovdan kattaroq insonlarning tashabbusi bo‘lganini ta'kidlash adolatli bo‘ladi) – bular albatta yaxshi o‘zgarishlar. Lekin keraksiz islohotlar ham ko‘p bo‘ldi. Masalan, PFLning yangi rahbariyati bekor qilgan bo‘yinbog‘ taqib yurish haqidagi topshiriq o‘ta mantiqsiz qarorlardan biri edi. Futbolni bunday narsalar bilan rivojlantirib bo‘lmaydi, axir.
Bundan tashqari, chempionat formati, reglament hadeganda o‘zgaraverishi yaxshi oqibatlarga olib kelmadi.
Bizningcha, Ravshan Ermatov yaxshi ishlashi uchun o‘zidan oldingi rahbarlar yo‘l qo‘ygan xatolarni ko‘rib chiqishi zarar qilmaydi. Xo‘sh, O‘FAning yangi rahbariyati nimalarga e'tibor berishi kerak?
Islohotlarga berilmaslik kerak
Odatda biror tashkilotga yangi rahbar tayinlansa, u yeng shimarib islohot qilishiga kirishadi. Islohotlar esa doim ham samara beravermaydi. Ba'zan shunchaki mavjud tizimning «murvatlarini burab qo‘yish»ning o‘zi kifoya. Futbolimizning oldingi rahbariyati mana shunday islohotga o‘chligi sabab ko‘p xato qildi. Bir qarasa tashkilotning, bir qarasa stadionning nomi o‘zgargan. Oqibatda bugungi rahbariyat o‘sha xatolarni tuzatish bilan vaqt o‘tkazyapti.
Yangi rahbariyat ham mana shunday keskin o‘zgarishlar qilaman deb vaqt sarflamasligi kerak. Mavjud tizimdagi kichik o‘zgarishlar bilan ham oldinga siljish mumkin. Gari Lineker aytganidek, futbolda eng qiyin ish eng oddiy narsani to‘g‘ri bajarish. O‘sha Lineker bir vaqtlar o‘ynagan «Lester» qanday chempion bo‘lganini eslang. Ular shunchaki qarshi hujumlarda to‘g‘ri o‘ynab Angliyaning grand klublarini changida qoldirib ketishgandi. Xuddi shu misolni Xorvatiya milliy jamoasi haqida ham keltirish mumkin. Kambag‘al davlat hisoblangan Xorvatiya milliy jamoasi jahon chempionati finaligacha yetib bordi.
To‘g‘ri, Xorvatiya futbolchilari Yevropaning kuchli jamoalarida o‘ynashadi, lekin o‘sha futbolchilar kuchli jamoaga o‘tish uchun avval Xorvatiyada o‘zini ko‘rsatgan-ku! Bu mamlakat futbolining eng katta yutug‘i Modrich, Rakitich yoki Perishich kabi futbolchilarda deyishadi. Ammo menimcha, xorvat futbolining asosiy yutug‘i uning rahbarida. Xorvatiya futbol ittifoqini 2012 yildan buyon Davor Shuker boshqarib keladi. Mamlakat tarixidagi eng kuchli futbolchi hisoblangan Shuker o‘sha finalga chiqqan yigitlarning bolalikdagi kumiri.
