Sarlavhadagi muammo mamlakat miqyosida dolzarblik kasb etgani hech kimga sir emas. OAVda «xit» darajasiga yetgan ayrim hokimlarning o‘ziga xos chiqishlari, kundalik faoliyat davomida katta-kichik bo‘g‘indagi rahbarlarning ko‘pchilikka ham ovoza bo‘lmagan muomala madaniyati xalq orasida ijro hokimiyati haqida salbiy taassurotlar qoldirmoqda. Aksariyat hollarda yuqori doiralarning bunday hollarga munosabati ta'sirchan bo‘lmayapti. Islohotlarning shiddatli davrida ijro hokimiyati vakillariga keragidan ortiqcha yuklama yuklanayotganini ham tan olishimiz kerak. Ijro uchun tushirilayotgan turli qaror, farmon va buyruqlarning muddatlari shu qadar qisqaki, O‘zbekistonda sutka 24 soatdan ko‘proqmi deb o‘ylab qolasan. Mehnat qonunchiligidagi ish vaqtlariga amal qilish haqida-ku o‘ylangani ham yo‘q shekilli. Qizig‘i, qisqa muddatlarda ijro risoladagidek bo‘lmasligini barcha biladi. Lekin ijro bo‘lishi shart, kamida qog‘ozda bu aks ettirilishini ta'minlash talab etiladi. Shunday bosim ostida ishlayotgan xizmatchilarning asabi dosh bermasligi ham tabiiydek. Lekin bu omillar yuqorida aytganimiz qusurlarning paydo bo‘lishiga sabab bo‘lmasligi kerak. Aksincha, turli darajadagi ijrochi rahbarlar yuqoridagi rahbariga real vaziyatni ochiq-oydin tushuntirib, ijro uchun haqqoniy muddatlar so‘rashni ham o‘rganishlari kerak. «Boshliq hamma narsani biladi» degan noto‘g‘ri tasavvurdan allaqachon voz kechishimiz zarur. «Kadrlar hamma narsani hal qiladi» degan gap turli davrlarda o‘z isbotini topgan, hozirgi davrimiz uchun ham o‘z ahamiyatini yo‘qotmadi. Kadrlar muammosini bunday ish uslubi bilan hal qila olmasligimiz ham aniq. Turli sohalarni boshqarishga salohiyati yetuvchi yurtdoshlarimiz yetarli, lekin ular aynan shunday bosim ostida ishlashni xohlashmayapti. Taklifni, tanqidni to‘g‘ri qabul qiluvchi yuqori darajadagi mansabdorlar ularga erkin, ijodiy, tashabbus bilan ishlash muhitini yarata olmayapti. Chet ellik yurtdoshlarimizning xalqaro tajribalaridan foydalanish haqida ko‘p gapirdik, lekin ularga yetarli sharoit yaratish deganda faqatgina munosib oylik maosh tayinlashni tushunmasligimiz kerak. Yurtga qaytayotganlarda moddiy manfaat birinchi o‘rinda emas, ular o‘z ish uslublari, islohotlarni amalga oshirishdagi o‘z fikrlarini amaliyotga erkin tatbiq etishni xohlashmoqda. Shu bilan birga, normal hayot tarzidan ham batamom uzilib qolish niyatlari yo‘q. Mamlakat ichidagi munosib kadrlarda ham shunday o‘y-fikrlar bor. «Chidasang shu, bo‘lmasa katta ko‘cha!» qabilidagi munosabat bilan barcha sohalarni noto‘g‘ri yo‘llarga solib yuborilish ehtimoli katta.
Mehnat qonunchiligida ko‘rsatilgan ish vaqtlariga amal qilib islohotlarni amalga oshirishning iloji yo‘qmi? Yaxshilab o‘ylansa, buning yo‘lini topsa bo‘ladi, albatta. Buning uchun siyosiy iroda talab etiladi. Prezident Shavkat Mirziyoyev «davlat xizmatchilari dam olish kunlarini oila davrasida o‘tkazsin», deb alohida ta'kidlaganiga qaramasdan ahvol yaxshilangani yo‘q. Sababi yuqorida aytib o‘tganimiz nomutanosib ijro muddatlari.
