Italiya prezidentini yanvar oyida asosan deputat va senatorlardan tashkil topgan, taxminan ming kishidan iborat saylovchilar kollegiyasi tanlaydi.
Italiya prezidenti mamlakatni boshqarmaydi, biroq ayniqsa inqirozlar vaqtida siyosatdagi muhim moderator sanaladi. Berluskonining o‘zi prezidentlikka nomzodi qo‘yilishi haqida hech narsa demadi, ammo Italiyada prezidentlikka nomzodlar odatda oldindan ko‘rsatilmaydi. Biroq Berluskonining «Olg‘a, Italiya» (Forza Italia) partiyasi deputatlari kamida dekabr oyi boshidan beri matbuotga u tayyor ekani va qat’iy qaror qilgani haqida aytib kelishmoqda.
«Berluskoni – tadbirkor sifatida yetakchi, «Milan» egasi sifatida futbolda yetakchi, u transatlantik aloqalarni mustahkamlash ustida tinim bilmay ishlagan mamlakatimiz tarixidagi eng ko‘zga ko‘ringan siyosatchilardan biri», deya fikr yuritadi Antonio Tayani. U 1993 yilda Berluskoni bilan birgalikda «Olg‘a, Italiya» partiyasiga asos solgan. Hozir esa partiya raisi o‘rinbosari hisoblanadi.
Nafaqat «transatlantik munosabatlar ustida ishlagan», balki Rossiya yetakchisi Vladimir Putin uchun «do‘st Silvio» bo‘lgan Berluskonining karera va siyosatdagi yutuqlari so‘nggi o‘n yilliklarda ko‘plab mojaro va rasmiy ayblovlar soyasida qoldi.
Barcha ayblovlardan faqat bittasi sudga tortilgan va hukm qilingan: 62 million yevrolik soliq bilan bog‘liq firibgarlik (Berluskoni 4 yilga qamoq jazosiga hukm qilindi, biroq yoshi tufayli u yerga yuborilmagan).
«Yuraklarni sindiruvchi Rubi» laqabli marokashlik voyaga yetmagan qiz bilan jinsiy aloqada bo‘lganlik ayblovi Berluskonidan olib tashlangan, biroq mazkur ish bo‘yicha ikki guvohni sotib olganlik ayblovi saqlanib qolmoqda. Berluskoni villasida «bunga-bunga» laqabli modellar bilan jinsiy aloqa qilgani haqida esa butun Yevropa biladi.
Ammo Antonio Tayani Berluskoni o‘z imiji bilan prezidentlikka munosibmi, degan savolni qat’iy rad etadi.
«Bularning barida behuda gaplar ko‘p. Bu rasm so‘l partiyalar, gazeta va sudyalar tomonidan chizilgan», deydi u.
Berluskonining o‘zi ham siyosiy raqiblari tomonidan ta’qibga uchragani haqida ko‘p marta gapirgan hamda bir vaqtlar o‘zini «dunyo tarixida eng ko‘p ta’qibga uchragan prokuratura» deb atagan.
