Ham yolg‘iz farzand, ham yolg‘iz onaman...
Lola 20 yoshda. Ammo shu yoshidayoq 2,5 yoshli bemor qizalog‘i bilan ota uyiga qaytgan. Tun-u kun ishlashga va yarimjon onasi, oqqonga chalingan bolasini boqish, butun ro‘zg‘or yukini yelkasiga olishga majbur.
“Hozir onamnikidaman. Ham yolg‘iz farzand, ham yolg‘iz onaman. Kunim ishda o‘tadi – 24 soatlab ishlagan vaqtlarim bo‘ladi. Bir uyda yashab qizimni sog‘inaman, ishdan kelsam uyam meni sog‘inib ko‘zlari kirtayib qolgan bo‘ladi. Bolamga mehr bergim keladi, lekin ishlamasam bo‘lmaydi. Onamning o‘zi ham kasal bo‘lishiga qaramay qizimga qarab o‘tiradi.
Har safar shifoxonada davolanganimizda qo‘rqaman. Keyingi safar nima bo‘ladi, shifoxonadan chiqamizmi-yo‘qmi deb qo‘rqib yashayman”.
Lola tikuvchilik fabrikasida ishchi bo‘lib ishlaydi. Olayotgan maoshi esa oila tebratishga, bemor qizining davolanishiga yetmasligi ayon.
Uljon Baxtiyorovaga oid ma’lumotlar:
UzCard: 8600 0604 9834 3343 qarindoshi Saparali Chalaboyev nomida
Manzil: Toshkent viloyati Quyi Chirchiq tumani, Paxtachi mahallasi 8-uy.
Bir bolamni yo‘qotdim, yana yo‘qotishdan qo‘rqaman...
2 yashar Nurmuhammad murg‘ak yoshida chalingan kasalligi tufayli o‘ta asabiy va shu bilan birga nihoyatda ziyrak. U chaqaloqligida bu dardning girdobiga tushgan.
“Bolamizning qanday dardga chalinganini bilmasdik. Turmush o‘rtog‘im Rossiyada ishlardi, tekshirtirib, davolatish uchun bizni yoniga chaqirdi. O‘sha yerda bu haqda eshitdik va og‘ir ahvolga tushdik. Ammo qo‘limizdan hech narsa kelmasdi.
O‘shanda Rossiya va Ukraina o‘rtasida urush boshlanib qoldi. O‘zbekistonga qaytishimiz ham juda qiyin bo‘ldi. Shundan beri davolatib kelyapmiz. Bir farzandimni yo‘qotdim, endi bunisigayam nimadir bo‘lishidan qo‘rqaman”, — deya yig‘laydi Navro‘za.
