Deniz Akin ayni paytda 23 yoşda, u Toşkentda tuğilib ösgan. 2018 yilda Londonga Brunel universitetining bakalavriat bosqiçi biotibbiyot va genetika yönalişida öqiş uçun ketadi. Va şu davrdan uning ilm-fan dunyosiga sayohati boşlanadi.

Örganişdan çarçamaydigan Deniz universitetdagi öqişidan taşqari turli nufuzli taşkilotlarda amaliyot ötaşga ham vaqt topadi. U Özbekistonda Molekulyar tibbiyot va hujayra texnologiyalari laboratoriyasi, Nobel farmatsevtika, Respublika Saraton markazida bir muddat işlab, amaliyot qiladi. Turkiyada Myogen genetik kasalliklar va diagnostika markazida, Buyuk Britaniyada esa GSKʼda (GlaxoSmithKline - ingliz farmatsevtika kompaniyasi) genetik toksikologiya sohasida iş olib boradi.

Deniz hozirgi kunda Birlaşgan Qirollik – Uelsdagi Suonsi universitetida saratonni erta aniqlaş böyiça tadqiqot olib boryapti. Unga erişgan yutuqlari sabab magistraturani öqimasdan turib doktoranturada öqiş imkoniyati berilgan. Tadqiqotlarini himoya qilsa, vatandoşimiz Yevropaning rivojlangan davlatida tibbiyot va soğliqni saqlaş fanlari doktori (PhD) ilmiy darajasini oladi.

Deniz “Mikrofon qizlarda” loyihasida özining qanday qilib tibbiyotga qiziqib qolgani, saratondan qörqiş kerak emasligi haqidagi muhim ma’lumotlari bilan bölişdi.

“Ertak kitoblar örniga tibbiy jurnallar öqib berişgan”

Men Toşkent şahrida tuğilib ösganman. Otamning millati turk, u 90 yillarning boşlarida iş uçun bu yerga köçib kelgan va Özbekistonda onam bilan tanişib qolib, oila qurişgan.

Bolaligim boşqalarniki bilan deyarli bir xil ötgan. Kunlarimning köp qismini mahallamiz atrofida yugurib, quyoş botgunça döstlarim bilan öynab ötkazardim. Ammo keçqurun men uçun kunning eng sevimli qismi edi. Sababi, har oqşom onam menga bolalar tibbiy jurnallarini öqib berardi. Ularning har biri tananing turli qismlari haqida ma’lumot berar, uning qanday işlaşini va nima vazifa bajarişini tuşuntirardi. Öşa paytlari onam bilan ötgan keçki mutolaa vaqti men uçun eng sevimli davr edi.