2013 yilda Damashq yaqinidagi qishloqda Suriya armiyasi tomonidan kimyoviy qurol qo‘llanadi. Oqibatda qariyb 2 ming kishi halok bo‘ladi. Ularning katta qismi bolalar bo‘lgan.
Bundan biroz avval prezident Bashar Asad Moskvaga qochdi va Suriyada hokimiyat isyonchi kuchlar qo‘liga o‘tdi. Shu tariqa Suriyani 24 yil boshqargan Bashar taxtdan mosuvo bo‘ldi va Asadlar sulolasining hukmronligi tugadi.
Asad Suriya hukmronligiga 2000 yilda kelgandi. Ungacha bu davlatni 30 yil uning Otasi Hafiz Asad boshqargan. Bu oila mansub bo‘lgan Alaviylar jamoasi Suriyada ozchilikni tashkil etadi.
Shu sababli Suriya xalqi avvaliga Hafiz Asadning, keyin Bashar Asadning boshqaruviga qarshi bo‘lgan. Lekin ularning ikkalasi ham mamlakatni juda qattiqqo‘llik bilan boshqargan.
Asadlar o‘z hukmronligi davrida muxolifatni, o‘zlariga qarshi chiqqanlarni va o‘zgacha fikrlaydiganlarni ayovsiz jazolashadi. Ota va o‘g‘ilning Suriyani uzoq yillar davomida boshqarishi ham ana shu qattiqqo‘llik tufayli edi.
2010 yilda Tunisda tarixda “arab bahori” deb nomlangan namoyishlar boshlanadi. Keyinchalik uning to‘lqinlari boshqa arab davlatlariga yoyiladi.
Natijada Misr rahbari Husni Muborak hokimiyatdan ketadi. Liviya rahbari Muammar Qazzofiy o‘ldiriladi. 2001 yilda namoyishlar to‘lqini Suriyaga ham kirib keladi.

Shundan so‘ng Bashar Asad o‘z hokimiyatini saqlab qolish uchun namoyishchilarga qattiq choralar qo‘llaydi. Ularga qarshi jangovar o‘qlar, kimyoviy qurollar qo‘llana boshlanadi.
2013 yilda Damashq yaqinida odamlarga kimyoviy qurol qo‘llanishi ham Asad tuzumi tomonidan sodir etilgan mash’um voqealardan biri edi.
Hodisa tafsilotlari
2013 yil 6 fevral kuni isyonchilar Suriya poytaxti Damashqqa hujum boshlaydi. Biroq poytaxtni egallashning imkoni bo‘lmaydi. Shunda isyonchilarning bir qismi Damashq yaqinidagi Guta vodiysiga joylashadi.
Oradan bir oydan oshiqroq vaqt o‘tgach Halab shahrida kimyoviy qurol ishlatiladi. Asad hukumati isyonchilarni, isyonchilar esa Suriya armiyasini bu ishni sodir etganlikda ayblab chiqadi.











