«Интерфутбол» нашри Ўзбекистон терма жамоасининг собиқ футболчиси Азамат Абдураимовдан терма жамоанинг сўнгги натижалар ҳақидаги фикрларини сўраб, интервью олди.
- Азамат ака, шахсан сизда Теҳрондаги ўйиндан олдин ижобий натижага умид бормиди?
- Албатта, мен ҳам барча мухлислар сингари ғалабага умид қилгандим. Ишонган эдим, демоқчи эмасман. Ишонч ва умид ўртасида фарқ бор. Бунгача Эронни Миржалол Қосимов мураббийлигида «Озоди» стадионида мағлуб этишни уддалаган эдик. Очиғини айтсам, мен мураббийларга эмас, кўпроқ футболчиларга ишонгандим. Айниқса, терма жамоамиз етакчилари Одил Аҳмедов, Азиз Ҳайдаров ва Сервер Жепаровни саралашнинг энг муҳим ўйинида жамоадошларини ўз ортларидан эргаштира олади, деб ўйлагандим. Сабаби, ЖЧ-2018 финал босқичига чиқиш учун бизни фақат ва фақат ғалаба қониқтирарди. Шунинг учун, бу ўйинга «майдонда жон бер, лекин ғалаба қозон», деган шиор берган бўлардим. Қолаверса, терма жамоанинг аксарият футболчилари ўйиндан олдин берган интервьюларида Эронни мағлуб этишларини, мураббийимиз эса мезбонларга «сюрприз» тайёрлаб қўйилганини айтганди. Мана шу омиллар терма жамоамизнинг саралашдаги энг зўр ўйинини кўрсатиши ва ғалаба қозониши учун умид уйғотганди. Афсуски, амалда бундай бўлмади. Рақибга аталган «сюрприз»ни ҳам кўрмадик. Энг ёмони, ғалабага бўлган ҳаракат ҳам кўзга ташланмади. Футболда мўъжизалар учрайди. Буни ҳеч ким инкор эта олмайди. Ўз мисолимизда айтсак, 1994 йилги Осиё ўйинлари фикримга яққол исбот бўлади. Ўша мусобақанинг ярим финалида Жанубий Корея термасини мўъжиза эвазига мағлуб этгандик. Тан оламиз, кореяликлар биздан яққол устун ва кучли эдилар. Дарвозабонимиз Юрий Шейкин бўлмаганида биз аниқ ютқазардик. Қолаверса, ҳимоячиларимиз ҳам ўйинга жонларини тиккандилар. Агар омад бизга кулиб боқмаганида, ўша учрашувда дарвозамиздан аниқ 5-6та тўп ўтказиб юборардик. Омадга ҳам кўп нарса боғлиқ. Лекин омад ғалабага иштиёқи жуда кучли жамоаларга кулиб боқади. Яна бир бор айтаман, бизнинг йигитларда иштиёқ йўқ эди. Ўтган йилги Европа чемпионатини эсга оламиз. Уэльс ва Исландия термалари ҳар бир учрашувда сўнгги сонияларгача кураш олиб боришди. Бу икки жамоа маҳорат ва тажриба бобида рақибларидан яққол кучсиз эдилар. Аммо ўша иштиёқ эвазига ҳеч ким кутмаган ғалабаларга эришдилар. Ўз навбатида, мураббийлар штабига ҳам кўп нарса боғлиқ. Эътибор бердингизми, мен мураббийлар штаби жумласини ишлатдим. Ҳали ўйиннинг тактик томондан шакллантирилиши ҳақида гапирмаяпман. Футболчиларнинг оддий руҳий ҳолати ҳам маромида эмасди. Биз шу кунгача Бабаяннинг яхшигина психолог, кучли мотиватор экани ҳақида кўп эшитганмиз. Унинг бу маҳорати Филиппин ёки Яман терма жамоасига қарши кечадиган баҳсга тайёрлашга етади, ундан кўпига эмас. Масалан, Сурия билан бўлган ўйинда ҳам футболчилар мураббийлари ва энг муҳими, Ватан учун жон фидо қилишга тайёр эканликларини кўрмадим.
