Машҳур Гобустон тарихий-бадиий ёдгорлиги Баку шаҳри (Озарбойжон)дан 56 километр масофада жойлашган. "Кун.уз" мухбири Тошкентдаги Ҳайдар Алиев номли Озарбойжон маданият маркази ҳамда Халқаро Евроосиё матбуот фонди (International Eurasia Press Fund) ташаббуси билан ушбу дунёга машҳур тарихий масканда бўлиб, у ҳақидаги маълумотлар ва суратлар билан бўлишди.
Гобустон сўзи "жарликлар ўлкаси" деган маънони англатади ("гобу" - жарлик ва "стон" - ўлка). Гобустон майдони узунлиги тахминан 20 километр, кенглиги эса 5 километрни ташкил қилади. Бу ердаги энг катта тоғнинг баландлиги - 400 метр. Шунингдек Гобустонда лойли вулқонлар ҳам жойлашган. Гобустонда субтропик иқлим ҳукмрон. Қиш - мўътадил, ёз эса - қуруқ ва иссиқ.
Гобустондаги қоятош ёзувлари биринчи марта 1939 йилда таниқли озарбойжон археологи Исҳоқ Жаъфарзода томонидан аниқланган. У 1939 йилда - Жинғиртоғ ва Қизилтепа тоғлари ҳудудидаги, 1940 йилда эса Буюкдош ва Кичикдош тоғлари ҳудудидаги қоятош ёзувларини тадқиқ қилган. Иккинчи жаҳон уруши йилларида Гобустондаги тадқиқотлар тўхтатиб қўйилган, 1947 йилда эса қайта тикланган.
Бугунги кунда Гобустонда 6000 дан зиёд қоятош ёзувлари ва 1000 га яқин топилмалар мавжуд. Гобустондаги қоятош ёзувлари мавзу жиҳатдан хилма хиллиги билан ажралиб туради. Одамлар, жониворлар (ёввойи буқа, эчки, кийик, от ва б.), қушлар ва ҳоказо. Қоятошларда шунингдек қайиқлар, балиқ тутишга мўлжалланган тўр, икки ғилдиракли арава, туялар карвони, қуёш тасвирларини ҳам кўришингиз мумкин.
