Генерал Собир Раҳимов 1902 йил 25 январда туғилган. Унинг туғилган жойи сифатида 2та ҳудуд тахмин қилинади: Тошкент шаҳри ёки айрим маълумотларга кўра, ҳозирги Жанубий Қозоғистон вилояти, Казигурт тумани. Бўлажак ҳарбийнинг отаси қозоқ, онаси эса ўзбек миллатига мансуб бўлган.
Собир Раҳимов 1922 йилда қизил армия сафига хизматга борган. 1925 йилда эса Боку бирлашган ҳарбий мактабини тамомлаган. Кейинчалик 1930 йилда қўмондонлик малака ошириш курсларини тугатган, турли ҳарбий округларда хизмат қилган.
1938 йилда қизил армия сафидан захирага бўшатилган, бироқ 1940 йилда армияга қайта тикланади ва Раҳимов ғарбий махсус ҳарбий округга юборилади.
Урушга қадам
Собир Раҳимов 1941 йил июнь ойида Иккинчи жаҳон урушига майор унвонида, мотоўқчилар полкининг командири ўринбосари лавозимида киришган.
У ғарбий фронтда Беларусь ва Смоленск вилоятидаги мудофаа жангларида қатнашган. 1941 йил июль ойида яраланиб, госпиталга юборилади.
Собир Раҳимов даволангач, яна уруш ҳаётига қайтарилади, лекин 1942 йил январда иккинчи марта яраланади. Сўнг яна тузалиб урушга қайтади. 1943 йил бошида у бошчилик қилган дивизия Шимолий Кавказдаги ҳужум операцияларида жонбозлик кўрсатади.
Олдинги сафлардаги генерал
Полковник Собир Раҳимов 1943 йил 19 мартда генерал-майор ҳарбий унвонини олган.
Тошкент шаҳрида жойлашган «Шон-шараф музейи» тарихчи олимларининг маълумот беришича, Собир Раҳимов генерал бўлишига қарамай, ҳамиша оддий аскарлар билан суҳбатдош ва ҳамфикр бўлган.
Тарихчиларнинг айтишича, Раҳимов ҳар қандай жангда олдинги сафларда бўлгани ҳақида маълумотлар бор. Балки шунинг учундир, Сталин уни «темир генерал» дея сифатлаган эди.
1943 йил 8 апрелда генерал-майор Раҳимов дивизион бошқарувидан озод қилиниб, Москвага, Ворошилов номидаги бош штаб ҳарбий академиясига ўқишга юборилади.
Академияни тамомлагач, генерал фронтга қайтади ва 1944 йил ноябрда ўқчилар дивизиясига командир этиб тайинланади.
