Қолаверса, миллий менталитет, маънавият, миллат руҳияти ва маданияти каби жиҳатларнинг демократик қадриятларни ўзлаштириш учун тўла тайёр эмаслиги ҳам ўтиш даври ислоҳотларига салбий таъсир этмоқда.
Хўш, жамиятимизнинг бу муаммолари ечилиши учун у қандай тизимлаштирилиши, касалликларни даволаш дастлаб қайси соҳалардан бошланиши керак?
Kun.uz таниқли журналист, ёзувчи, филология фанлари доктори Хуршид Дўстмуҳаммад билан айни шу мавзуда суҳбат уюштирди.
«Саволлар кўп, жавоб йўқ» – ўзбек жамияти муаммолари ҳақида Хуршид Дўстмуҳаммад билан суҳбат
— Бугун ўзбек жамиятидаги коррупция иллати ўзидан бошқа яна юзлаб муаммоларга доя бўляпти. Фикрингизча, бу иллатга қарши қандай чоралар етарли самара беради?
— Ўзбек жамиятида коррупция ва порахўрликнинг илдизи жуда чуқур.
Хўш бунга қарши нима қилиш керак? Одамлари коррупция ва порахўрлик орқасидан келадиган даромадга қараб қолмаган жамият қуриш керак. Бу шундай жамият бўлсинки, унда кишилар порага, коррупцияга муҳтож бўлмасин. Коррупция гуноҳ, деган тушунча одамларнинг қон-қонига сингиб кетган бўлсин.
Kun.uz сайтининг шу мавзуда зиёлилар билан қилаётган суҳбатларини синчиклаб ўқидим. Шундан кейин Акмал Бурҳоновнинг бу фикрларга жавобан берган интервьюсини ҳам кўрдим. Рости, саволларга етарли жавоб ололмадим.
Акмал Бурҳонов порахўрлар жавобгарликка тортиляпти, деди, лекин бундан жамоатчилик бехабар-ку.
Юқори даражадаги коррупционерлар ҳалқнинг кўз ўнгида жазоланиши керак. Одамлар билсин, жиноятга жазо борлигини. Агар шундай қилинса, кўрасиз, албатта, ўзгариш бўлади.
Албатта, бу ҳам ягона ечим эмас, бошқа чораларини ҳам кўриш керак. Масалан, диний уламолар ёшларга диний тарбия берайлик, деяпти. Тўғри. Чунки, диний тарбия коррупцияга қарши курашдан ташқари, шунингдек, ўзликни тарбиялаш дегани ҳам. Бу энг катта омил. Бизнинг ишонган боғимиз, суянган тоғимиз.
Шуларсиз одамлар коррупцияга қўл уришдан қўрқмай қўйди. Улар 5-6 йил ўтириб, коррупция орқали йиққан, тергани билан яшайверишга рози бўляпти.
