Асила Мирзаёровани кўпчилик Токио Паралимпия ўйинларида узунликка сакраш бўйича кумуш медал соҳиби бўлганидан бери яхши танийди. У 2021 йилда Ўзбекистонда “Йилнинг энг яхши матонатли аёл спортчиси” деб эътироф этилди.

Асила айни пайтда кейинги Паралимпия ўйинларида олтин медал олиш учун ҳаракат қиляпти. Спортчи Kun.uz'нинг “Микрофон – қизларда” рукнининг навбатдаги сонида спорт йўлидаги машаққатлари, кўзи ожиз бўлишига қарамай ҳаётда ўз ўрнини топишга ҳаракат қилиб келаётгани ҳақида сўзлаб берди.

“Бирданига кўрмай қолиш қийинчилигини енгишим осон бўлмаган”

— Оилада тўртинчи фарзандман. Болалигим жуда қизиқарли ўтган: мусиқа, рақс тўгаракларига қатнашардим. Укам каратэ спорт турига қатнаша бошлагач, у билан қўшилиб каратэга ҳам борганман.

Ота-онам доим қизиқишларимни инобатга олишган ва чеклашмаган. Узунликка сакраш спорт турига кириб келишим эса, осон бўлмаган.

Мактабни тугатаётган пайтим кўзим хиралашишни бошлаган. Шифокорлар мактабга боришимга рухсат беришмаган. Камроқ китоб ўқиш, камроқ телевизор кўриш каби чекловлар қўйишган. Кейин операциядан сўнг кўриш қобилиятимни бутунлай йўқотганман. Бу қийинчиликни енгиб ўтиш, мослашиш мен учун жуда қийин бўлган. Шундай бўлса-да, тузалиб кетишимга жуда ишонардим. Ота-онамнинг ёрдами билан ўзимга келганман. Дадам эса тушкунликдан чиқиб кетишим учун паралимпия спортига берган. Бошида мен ҳали тузалиб кетаман, нега бу спорт билан шуғулланишим керак, деб хафа бўлганман. Лекин спорт билан шуғулланишни бошлагач, ҳақиқатан ҳам бу тушкунликдан чиқишимга катта ёрдам берган.

Дастлаб, Қашқадарёда ўзим машғулот қилиб юрардим. Кейин Тошкентда, Ўзбекистон терма жамоаси учун саралашда иштирок этганман. Ўшанда мураббийим Сардор ака Абдуҳолиқов интилиш, қатъиятимни кўриб, мени терма жамоага қабул қилган. Бошида Сардор аканинг уйида яшаганман, мени машғулотга олиб келиб-кетарди. Кунига 2 маҳал шуғулланардим. Қизиққаним учун бир йиллик тайёргарликдан сўнг Осиё паралимпия ўйинларида югуриш бўйича олтин медал олиб келганман. Ҳамма жуда хурсанд бўлганди.

“Оёқларим синган, жароҳатлар олганман...”

— 2018 йилда Индонезияда ўтказиладиган катталар ўртасидаги Осиё ўйинларида қатнашишим керак эди. Шунда мураббийим рақибларим рўйхатини кўриб, узунликка сакраш спорт турида қатнашишни тавсия қилган. Ўшанда жуссаси кичик қизча эдим, рақибларим эса бўйдор ва бақувват эди.