Дард инсонга кутилмаганда келади дейилгандай, анча йил аввал дабдурустдан кўричак бўлиб қолдим. Шифохонада операциядан сўнг икки кишилик палатага олишди. Ярим кечада палатадаги шовқиндан уйғониб кетдим. Қарасам врач, ҳамшира ва яна бир неча киши ҳамма ёғи бинт билан ўраб ташланган, бир оёғи гипс қилинган йигитни ёнимдаги койкага жойлаштиришяпти.
Эртаси куни йигит билан танишиб олдим. Айтишича, бундан бир неча кун олдин автоҳалокатга учраган экан.
«Рўпарадан келаётган машинанинг чироғи кўзимни қамаштирди, хаёлимда машинам йўлдан чиқиб кетаётгандай туюлаверди. Рулни тўғрилайман деб уни бурганимда тўғридан келаётган юк машинасининг олдига чиқиб кетдим. Қарсиллаган овозни эшитганим эсимда, уёғини билмайман. Кўзимни очганимда жонлантириш бўлимида ётардим. Бироз ўзимга келганимдан кейин мана, сизга ҳамхона қилиб қўйишди», деди йигит.
Йигит бир-икки кунда анча ўзига келиб қолди. Менинг ҳам операциядан сўнг орттирган ярам бита бошлади. Кунлардан бир кун йигит «Ҳаммасини ўзимга ўзим қилдим, кўпнинг ҳақи шунақа оқибатга олиб келишини билардим», деб қолди. Мен унинг гапларига қизиқиб, нима бўлганини сўрадим. У ҳикоясини бошлади.
«Коллежни битиргач иш қидира бошладим. Сўнг туман электр тармоқлари корхонасига монтёр бўлиб кирдим. Аввалдан хонадонларда электр тармоқларини тортиш қўлимдан келгани учун, иш жойимга осон мослашдим.
Ишхонамда маош унча катта эмас, рўзғорга ҳам етмасди. Аммо одамлар электр билан боғлиқ турли юмушларга чақириб туришар, ишлари битгач ўзлари рози бўлиб хизмат ҳақи беришарди. «Хизмат ҳақи»ни инсоф билан олардим ва ҳеч ким норизо бўлмасди. Аксинча, иши битган одамлар дуо ҳам қилишарди.
Шу соҳада 3 йил ишлаб қўйгач раҳбарият лавозимимни оширди. Оддий монтёрликдан назоратчи вазифасига тайинландим. Ишхонамизда назоратчи вазифаси тез-тез бўш қолар, айримлар негадир бу вазифада узоқ ишламасди. Ўшанда хаёлимдан «Ўзимнинг ишим яхши, назоратчи бўлмасамми?» деган ўй ҳам ўтди. Аммо амалнинг ҳам шайтони бўлади дейишгани рост экан, назоратчи бўлиш иштиёқи устун келди.
Назоратчи бўлгач тезда бу ишга бекор ўтганимни тушундим. Назоратчининг «оти улуғ» бўлгани билан даромад яхши эмасди. Ойлик кам, одамлардан «буюртма» тушмас, шу сабабли монтёрлик қилиб ишлаган пулимни бу ерда топа олмасдим.
Орадан бироз ўтиб, аввалроқ ишга келган айрим назоратчилар менга «пул топишнинг турли йўлларини» ўргата бошлашди. Кейин билсам уларнинг баъзилари ўзаро тил бириктириб, ҳамжиҳатликда ишлашар ва топилган маблағни ўртада тенг тақсимлашар экан.
