Туркиядаги зилзиладан бир ҳафтадан зиёд вақт ўтди. Энди қидирув-қутқарув ишлари секин якунланмоқда. Тирик қолганларнинг топилиши даргумон. Вайроналар остида қамалиб қолганлар энди тунлари минус даражага тушаётган об-ҳаво шароитида, сувсиз емаксиз бунча муддатда тирик қолиш имконсизлигини барча тушуниб, тақдирга тан бериб турибди. Шунинг учун топилаётган ҳар бир тирик жон мўъжиза сифатида кутиб олинмоқда.
Вайронлар орасида жон сақлаётган Эрдўғанбей билан бироз суҳбатлашдик. У кўчаларни айлантириб, вайронкор зилзиладан олдин қандай ҳаёт кечиргани ҳақида гапириб берди.
- Бу ерда қаерда яшардингиз?
- Эпраллар маҳалласида...
- Юқоридами?
- Ҳа. Бироз юқорида. Зилзилада амакимнинг ўғли, аммамнинг ўғли, рафиқаси вафот этди. Олтита жанозамиз бор.
- Аллоҳ раҳмат қилсин.
Кимдир биз томон овоз берди. “Сени чақиришяпти”, деди Эрдўғанбей. Овоз келган томон кета бошладик.
- Бу ерда ким билан турибсиз, аби?
- Амакиларим билан.
- Кўрганларинг шу бўлсин, аби. Аллоҳ раҳмат айласин.
- Унинг исми Рамазон, — деди Эрдўғанбей ўтинда овқат пишираётган қария томон ишора қилиб.
- Яхшимисиз, Рамазонбей.
- Кўрганларинг шу бўлсин, аби. Аллоҳ раҳмат айласин.
- Саломатлик бўлсин. Уйимиз йиқилди.
- Нечанчи қаватда яшардингиз?
- Энг юқори қаватда. Саккизинчи қаватда.
- Эрдўғанбей, сизнинг уйингиз қаерда эди? Бу ерда эмас-а, йўқотганингиз?
- Бироз тепароқда.
- Тепароқдами?
- Эпраллар маҳалласида.
- Пиёда етиб бороламизми?
- Ҳозир борамиз.
- Бу ерда неча қаватли уй бор эди?
