«Реал» ва «Барселона» дунё футболида энг асосий тўқнашувлардан ҳисобланса-да, доим ҳам бирор мусобақа финалида тўқнаш келавермайди. Суперкубок учун ўйинларни қўшмаганда, ғолиб жамоа якунида боши узра кубок кўтарган класико ўйинлари фақат Қироллик кубогида финалларида кузатилган ва тарихда фақат 8 марта шундай ҳолат кузатилган. Охирги пайтларда эса жуда кам, асримиз давомида фақат 2011 ва 2014 йилларда Валенсияда бўлиб ўтган финалларда мухлислар класико гувоҳи бўлган. Ҳар икки ўйин ҳам мадридликлар ғалабаси билан якунига етганди. Шу омиллар туфайли ҳам бу сафарги финалга қизиқиш катта эди, ўйин олдидан рўй берган турли воқеалар, ҳакамлик можароси ҳам интригани чўққига кўтарди, барчанинг эътиборини ўзига жалб қилди.

Ўйин олдидан

Бевосита футболнинг ўзига тўхталадиган бўлсак, ўйин олдидан ҳар икки жамоада ҳам йўқотишлар етарли эди. Айниқса, икки томондан ҳам асосий тўпурарлар – Роберт Левандовски ва Килиан Мбаппе асосий таркибдан ўрин олмагани – мураббийларга янги режалар учун мажбурият юклади. Шунингдек, «Реал»да ҳимоя чизиғидаги эски жароҳатларга қўшилиб, Камавинга ҳам мавсум охиригача сафдан чиққани, Флик эса Балденинг ёрдамидан фойдалана олмаслиги турли тактик маневрлар имкониятини чеклаши тайин эди.

«Реал»да Мбаппенинг ўрнини ҳеч ким боса олмайди. Айниқса, ҳозир, чунки жамоа ўйин ташкил қилиш борасида муаммоларга дуч келмоқда. Бундай сценарийда, айниқса, рақиб ташаббускор футбол кўрсатаётганда «Реал» қарши ҳужумларга чиқиши, тўпни Мбаппега етказиб бериб, ундан индивидуал маҳорат кутилиши анча мантиқли режалардан бири саналади. Анчелотти илк дақиқалардан франциялик ҳужумчидан фойдалана олмаслиги уни мана шу муҳим кузирдан маҳрум этди.

Каталонияликларда эса Левандовскидан ҳам кўра Балденинг жароҳати ўйин услубига жиддий таъсир кўрсатади. Айнан чап қанот ҳимоячиси ҳужумларга фаол қўшилиши Рафинянинг ҳам имкониятларини кенгайтиради. Маълумки, «Лидс»да ҳам, Хави бошқаруви даврида ҳам вингер сифатида ҳаракат қилган бразилиялик футболчи Флик даврида умуман бошқа савияга чиқди. Унга топширилган янгича рол – чап ярим қанотда ва марказда фаол ҳаракат қилиш, керак пайтда жарима майдонида пайдо бўлиш ҳисобланади. Бунга эса Кейтанинг чап қанотдаги роли замин яратади – ҳимоячи аут чизиғига яқин нуқтадан ҳужумни қўллаб-қувватлаб, қанотни кенгайтиради, яъни рақиб ҳимоячисини четга тортади. Бу эса Рафиняга керакли нуқталарда бўшлиқлар яратиб беради. Балде майдонга тушмаган ўйинларда ёки Ямалга дам берилиб, Рафинядан аввалгидек вингер сифатида фойдаланишганда ушбу мавсумда биз ўрганиб қолган, «Олтин тўп»нинг асосий фаворитларидан бири бўлган Рафиняни кўрмаймиз.

Хуллас, ҳар икки мураббий рақибига кутилмаган сюрприз тайёрламади, ҳар иккиси ҳам бир кун олдин тахмин қилинган футболчиларни асосий таркиб сифатида танлашди. Балки, айнан мана шу ерда кўпроқ Анчелоттида хато бўлиши мумкин.