Toshkent shahridagi Borovskiy nomidagi kollejning 2-kursida tahsil olgan Jasurbek Ibrohimov 1 iyun kuni kasalxonada vafot etdi. U 3 may kuni kollejdoshlari tomonidan qattiq kaltaklangach, shifoxonaga tushgandi. U shifoxonada 5 marta operatsiya qilingan, biroq uning hayotini saqlab qolishning iloji bo‘lmagan. 

Change.org saytida esa Jasurbek Ibrohimovni o‘lasi qilib kaltaklaganlarni jazolash so‘ralgan petitsiya paydo bo‘ldi.

«Ayni vaqtda petitsiyaga imzo qo‘yganlar soni 6500 nafardan oshdi (minimal - 7500). 

Marhumning onasi, qarindoshlari va do‘stlari ushbu fojia aybdorlarini aniqlab, jinoiy javobgarlikka tortib, jazolashni so‘rab, O‘zbekiston prezidentiga va hukumatga murojaat qildi.

Quyida Jasurbekning onasi tomonidan yozilgan maktub keltiriladi. Bu maktub o‘smirning o‘limidan oldinroq yozilgan.

Mening o‘g‘lim, 1999 yil, 11 dekabrda tug‘ilgan Ibrohimov Jasurbek Mahammadjon o‘g‘li, Borovskiy nomidagi tibbiyot kollejining 2-kursida, 213-guruhda ta'lim oladi. U odobli bola, yaxshi o‘qiydi, ichmaydi, chekmaydi, sport bilan shug‘ullanadi. U otasi va kichik farzandlarimiz bilan yaxshi munosabatda. Men va turmush o‘rtog‘im oliy ma'lumotlimiz va barcha farzandlarimiz sog‘lom oilada, mehr va muhabbat bilan tarbiyalanmoqda.

3 may kuni, men ishga ketayotganimda, soat 08:30da o‘g‘lim uyda edi, shu kuni uning kollejdagi darslari soat 13:20da boshlanishi kerak edi. Kechki soat 17:08da o‘g‘lim Jasur menga uyimiz telefon raqamidan qo‘ng‘iroq qildi va tezroq uyga kelishimni so‘radi. U yiqilib tushgani va burnidan to‘xtamay qon oqib, qorni qattiq og‘riyotgani haqida aytdi.

Uning ovozi meni qattiq qo‘rqitib yubordi, chunki u so‘zlarni zo‘rg‘a aytar,  uning gaplarini tushunish qiyin edi. Uyga qaytishda men «Tez yordam» mashinasini chaqirdim va shu zahoti turmush o‘rtog‘im Mahammadjon Tursunovga qo‘ng‘iroq qilib, undan uyga tezroq yetib kelishni so‘rab, unga Jasur yiqilib tushganini, uning qo‘rqinchli ovozda gapirganini aytdim.

Men va turmush o‘rtog‘im uyga bir vaqtda yetib keldik, biz podezdda ko‘rishib, uyga kirayotganimizda eshik ochiqligini ko‘rdik, ichkarida Jasur baland ovozda ingrayotgandi. Bolalar xonasiga yugurib kirdik va qo‘rqinchli manzaraga duch keldik: O‘g‘lim polda ichki kiyimda bukilib yotar, qattiq ingrardi. Unga yugurib borib, boshini ko‘targanimizda uning holatidan dahshatga tushdik: uning burni, og‘zi va quloqlaridan qon oqar, beli momataloq, tirsaklari shilingan, tizzalari singan, peshonasi yorilgandi.