Dunyoga kelgan chaqaloqdagi bokiralik, poklik va beg‘uborlik aslida bir umrga saqlab qolish uchun beriladi. Ammo yaratgan in'om etgan umr keyinchalik qismat, taqdir, peshona deya izohlanuvchi ne-ne so‘qmoqlardan o‘tmaydi deysiz. Aslida esa u SINOV. Uni iroda bilan qarshilash, mashaqqatlar uchraganda yelkadosh bo‘lish ong va jamiyatning uyg‘unligiga bog‘liq. Taajjub, dunyoda necha milliard aholi bo‘lmasin, barchasining taqdiri o‘zgacha.
Farg‘ona tumanining O‘rta qishlog‘idan bo‘lgan Salimaxon Matkasirova oiladagi yetti farzandning biri edi. Onasi, otasi, boshqa yaqinlaridan ajrab qoldi. Yaxshi hamki akasi bor ekan. Bolalikdan ko‘zi og‘rir edi, 8-sinfni tugatish chog‘ida batamom ko‘rmay qoldi. Balog‘at yoshi arafasidagi qiz bolaning ko‘zi ojizligi kamxarj oila tashvishini ikki qildi. Na chora, taqdir ekan dedilar. Oradan yillar o‘tib Salimaxonga ham o‘z tenggi chiqdi. Oila qurdilar. Bitta farzand dunyoga keldi. Falakning kajraftorini qarangki salgina quvonchli kunlar xam uzoq cho‘zilmadi. Salimaxon qo‘lida o‘g‘li bilan beva qoldi.
– Endi qayoqqa boraman, degan xayol butun vujudimni tirnab tashlagan edi, o‘shanda, - deydi u. – Erimdan keyin uning ota-onasiga “ko‘zi ojiz” va boqimanda kelin kerak bo‘lmay qoldi. Ota hovlimizdagi to‘rtta chog‘-chog‘ xonalarda akam Abduqahhorning to‘rt o‘g‘li oilalari bilan yashardi. Bu xonalarda aqalli daxliz xol yo‘q edi. Oxir-oqibat oshxonani bo‘shatib berishdi, menga... Shu yerda o‘g‘lim ulg‘aydi, kasb-hunar kollejini bitirib qo‘shni qishloqdagi bir fermer qo‘lida suvchilik qiladi, hozir. Topganini arang tirikchilikka yetkazamiz...
Salimaxon yashaydigan hovlida ulardan tashqari 18 jon, 5 oila bor. Qishloqda ish o‘rni muammosi to‘liq yechimini topmagan. Norg‘uldek 4 yigit oilasi, bola-chaqasi, ota-onasini boqaman, deb duch kelgan ishni qilaveradilar.
Xudodan menga ato etgan ne'mati – aziz jonimni qaytarib olishini iltijo qilib so‘ragan tunlar xam bo‘ldi...
Salimaxonning yorug‘ dunyoni butunlay ko‘rmay kelgan qorachiqlari yoshga to‘ldi. Keyin bir oz sukut qildida:
