O‘zbekiston milliy jamoasi JCh-2022 saralashini sharmandali mag‘lubiyat bilan boshladi. Tarixda biror marta O‘zbekistonga gol ura olmagan Falastin O‘zbekistonni yengdi. Xuddi qit'a o‘rtamiyonasini mag‘lub etgandek osongina yengdi. Bu sharmandali holatga aybdor sifatida bosh murabbiy iste'foga chiqarib yuborildi. Xo‘sh, aybdor kim? Faqat murabbiymi?
Hamma!
Millatning bosh jamoasiga aloqador har qanday inson Falastinga uchralgan mag‘lubiyatda aybdor edi. Sezib turibsiz, bu shunchaki uch ochko yo‘qotish emas, milliy jamoada jiddiy o‘zgarishlarga olib kelgan juda alamli mag‘lubiyat edi.
Bu sharmandali mag‘lubiyatda hamma aybdor edi: Toshkentdan boshqa yerga chiqmagan, O‘zbekiston chempionati o‘yinlarini diqqat bilan tomosha qilmagan, legioner futbolchilarning o‘yinini tomosha qilish tugul poytaxtdan boshqa viloyatga borib futbol ko‘rmagan Kuper ham, juda ko‘p variant bo‘laturib mana shu davri o‘tgan murabbiyni olib kelgan oldingi rahbariyat, milliy jamoaga javobgar bugungi odamlar va turgan gapki maydonda harakat qilgan futbolchilar ham.
Biz asosan Kuperni aybladik, chunki u futbolimizga chindan mos kelmadi, o‘zbek futbolining o‘z odami bo‘la olmadi, bunga harakat ham qilgani yo‘q. Masalan, u katta ehtimolki, «Navbahor» stadionini «So‘g‘diyona» stadionidan farqlay olmasdi. Yoki u «Andijon», «Buxoro» va «Dinamo» kabi jamoalar tarkibida kimlar o‘ynashini aytib bera olmasdi. Vaholanki, milliy jamoa bosh murabbiyi mamlakat futbolini hammadan yaxshi bilishi kerak edi.
Masalan, Qatar murabbiyi Feliks Sanches asosiy hujumchisi Ali al Muoz qaysi ovqatni yoqtirishigacha bilsa kerak, chunki bu murabbiy Qatar futbolida 2006 yildan buyon ishlab keladi. Xullas, Kuper o‘zbek futbolining ichiga kira olmadi. Shu bois, natijalar keskin yomonlashuvida katta aybdor baribir murabbiy bo‘lib qolaveradi.
Ammo natijani futbolchilar yaratishini ham unutmaylik. Axir, Kuper Falastin bilan o‘yin oldidan Farrux Sayfiyevga o‘z qanotidan uyushtirilayotgan barcha hujumlarni o‘tkazib yuborishni ko‘rsatma bermagandir? Yoki murabbiy Odil Ahmedovga ikki metrdan turib bo‘sh qolgan darvozaga gol urmaslikni ko‘rsatma bermagan. Kuper markaziy himoyaning asosiy vakili Anzur Ismoilovga ham hujumchini qarshiliksiz o‘tkazib yubor demagani, Eldor Suyunovga qanotdan to‘p darvoza yaqiniga uzatilsa, hujumchi bilan birga yugurib, to‘pni o‘tkazib yubor deb aytmagani aniq.
Falastin bilan o‘yinda meni bir narsa ranjitdi: futbolchilar go‘yoki maydonda murabbiyning ko‘rsatmalaridan arazlab o‘ynayotgandek taassurot uyg‘ondi. Axir futbolchi uchun asosiy vazifa vatan uchun o‘ynash emasmi? Qo‘pol qilib aytganda, millatning bosh jamoasi uchun o‘ynayotganda murabbiy senga yoqmasa, uning kimligi, qanday ko‘rsatma berayotgani ikkinchi darajali bo‘lib qolmaydimi? Kuperga O‘zbekistonni jahon chempionatiga olib chiqish ko‘pi bilan odamlarga nimanidir isbotlash uchun kerak edi, lekin bizgachi? Biz hech qachon mundialda o‘ynamaganmiz va o‘sha o‘lib-tirilayotganimiz yo‘llanma bizga kerak.
