Boşqa köplab qon kasalliklaridan farqli ölaroq, kamqonlik juda keng tarqalgan: statistik ma'lumotlarga köra, dunyo aholisining çorak qismi anemiyadan aziyat çekmoqda. Yaxşiyamki, aksariyat hollarda gap kasallikning yengil şakllari haqida boradi, vaholanki ular ba'zida soğliğingizga va kayfiyatingizga tahdid solişi mumkin.

Foto: Andrew Mason / Flickr.com

Anemiya nima?

Har bir katta yoşli odamning tanasida taxminan 5 litr qon mavjud. Agar siz öz tanangizda qança qon borligini bilmoqçi bölsangiz, unda eslab qoling — bu tana vaznining 7 foizini taşkil qiladi. Qon özining asosi böyiça tarkibida tuzlar bölgan suvdir, ammo uning eng muhim tarkibiy qismi qon içida aylanib yuradigan hujayralardir. Uşbu hujayralar suyak iligida hosil böladi va ularning qiymatini ortiqça baholaş qiyin. Eritrotsitlar, ya'ni qizil qon tanaçalarining özigina öpkadan çiqadigan kislorodni tanamizning barça töqimalariga yetkazadi va şu bilan nafas olişda qatnaşadi. Aynan ular qonni qizil rangga kiritadi. Boşqalari, masalan oq qon hujayralari bizni mikrob va viruslardan himoya qiladi. Va nihoyat, uçinçi xil hujayralar — trombotsitlar, şikastlanganimizda qon ketişini töxtatadi. Agar qaysidir hujayra miqdori juda kamayib ketsa yoki öz funksiyasini bajarişdan töxtasa, soğligimiz yomonlaşadi. 

Anemiyaning rivojlanişi uşbu hujayralardan biri — qizil qon tanaçalari yetişmasligi bilan boğliq. Ammo, ba'zida qizil qon tanaçalarining soni saqlanib qolgan holatda ularning asosiy tarkibiy qismi, kislorodni olib yuradigan gemoglobin oqsilining soni kamayadi. Natijada, qizil qon tanaçalari «sifatsiz» bölib qoladi va ularning funksiyalari, hatto qizil qon hujayralari soni özgarmasa ham işdan çiqadi. Şunday qilib, biz anemiya nimaligini bilib oldik — qizil qon tanaçalari yoki ular tarkibidagi gemoglobin miqdori kamayganda yuzaga keladigan holat. Uşbu hujayralar nafas olgan kislorodimizni tanadagi barça töqimalar va hujayralarga yetkaziş uçun javobgardir, şuning uçun kamqonlik bilan organizm asta-sekin «böğila» boşlaydi. 

Yaxşiyamki, tanamiz mukammal moslaşiş qobiliyatiga ega va vaqt ötişi bilan eritrotsitlar yoki gemoglobinning yetişmasligi örnini qoplay oladi (Toğli hududlarda yaşaydigan insonlarning kislorod bosimi kam bölgan siyrak havoga qanday moslaşganini eslaş kifoya). Biroq, ertami-keçmi, organizm kamqonlikka qarşi turiş va uning oqibatlarini yaşiriş uçun sarf etiladigan kuçini yöqotadi. Bunday holda, kamqonlik belgilari paydo bölişni boşlaydi.