Özbekistonda istalgan soha örganib körilsa, keragidan ortiq muammolar borligi körinadi. Şulardan biri – ilmiy faoliyat va tadqiqotlar. Biz bu borada kundan kunga orqaga qolib boryapmiz.

Xorijda PhD şunçalik qadrliki, bitta ibora bilan «Everything is impossible until it is done» (Bajarmaguningça imkonsiz bölib qolaveradi) deb ta'rif berişadi.

Öz vaqtida Mariya Kyuri, Jon Neş, Svante Arrenius, Kerol Greyder kabi maşhur kaşfiyotçilar PhD davridayoq Nobel mukofotiga sazovor körilgan bir paytda, biz plagiatlar domiga tuşib qoldik.

Ayni vaqtda özim ham PhD tadqiqotçisi sifatida ilmiy izlanişlarimni olib boryapman. Bundan taşqari, bir muddat oliy ta'limda ham işlaganman. Şu sababli sohadagi mavjud muammolar begona emas.

Samara bermayotgan PhD doktorant tayyorlaş mexanizmi

Rivojlangan davlatlarda PhD darajasiga hujjatlar sifat va miqdor jihatdan yaxlitlanadi. Hujjat topşiriş jarayonida, hujjatlar onlayn ravişda ma'lum bir yirik platforma yoki mavjud universitetlar kafedralar yoki fakultetlarga töğridan töğri topşiriladi. Mamlakatimizda esa PhD darajasiga topşiriş uçun kandidatlardan talab etiladigan hujjatlar miqdori köpligi ularning körib çiqiş muddati uzayişiga olib keladi.

PhD darajasini oliş uçun Buyuk Britaniya va köpgina Yevropa Ittifoqi davlatlarida 3 yil, AQŞda 6 yilgaça vaqt kerak böladi. Yurtimizda esa, masalan, mustaqil izlanuvçi toifasida ilmiy iş boşlagan kandidat ba'zida 1-2 yilda himoya qiladi, ba'zida 8 va undan ham köp yilga çözilib ketişi kuzatilmoqda.

Köpgina Yevropa doktorlik dasturlarida talabalardan kurs işlari unçalik talab qilinmaydi. Nomzodlar darhol özlarining dissertatsiya loyihalari ustida işlaşni boşlaydilar. AQŞda PhD dasturlari, qaysi sohada bölişidan qat'i nazar, talabalardan dissertatsiya ustida işlaşdan oldin ikki yoki uç yillik öquv kurslari va seminarlarda qatnaşişni talab qiladi.

Mamlakatimizda ayniqsa 3 yillik PhD stipendiyasi böyiça öqiyotgan nomzodlar deyarli har hafta keraksiz hisobotlar bilan maşğul bölişga majbur. Bu esa öz navbatida vaqtdan yutqaziş, ortiqça stress va ilmiy işga bölgan qiziqişning sönişiga olib keladi.

Yevropaning bir qator mamlakatlarida doktorantlar xodimlar sifatida qabul qilinadi va mehnat şartnomalari mavjud. Xodimlar sifatida doktorantlarga tibbiy suğurta, pensiya va işsizlik suğurtalari tölanadi.

Şuningdek, tibbiy suğurta va konferensiyalarga sayohat qilişni ham öz içiga oladi. Boşqa universitetlarda talabalar doktorlik dissertatsiyasini himoya qiliş uçun universitet, ştat yoki milliy darajadagi stipendiyalar uçun kuraşişlari kerak. Uşbu masala – hozirgi paytda mamlatimizda ilmiy salohiyatni oşirişga tösiq bölayotgan eng yirik muammo.