Paralimpiya bahslarida ikki nafar sportchimiz ikkitadan medal sohibi bo‘ldi. Nurxon Qurbonova nayza uloqtirish bahslarida oltin, yadro uloqtirishdan esa bronza medali sohibi bo‘ldi. U Tokio olimpiadasida kumush va bronza medali bilan taqdirlangandi. Endilikda chempion Los-Anjyeles o‘yinlarida ikki oltin medalni qo‘lga kiritishni maqsad qilgan.
Namangan viloyati Mingbuloq tumani Dovduq qishlog‘ida yashovchi chempion va uning yaqinlari musobaqa tafsilotlari, bunday natijalarga erishish yo‘lida oila boshiga tushgan tashvishlar haqida Kun.uz muxbiriga so‘zlab berdi.
Nogironning onasi bo‘lish qiyin
“6 nafar farzandim bor. Ikkinchi farzandim tug‘ilganda shifokorlar uning umurtqa pog‘onasida nuqsoni borligini aytishdi. Nurxonni voyaga yetkazib, odamlar orasiga qo‘shish oson bo‘lmadi.
Bunday odamni tushunish qiyin, chunki uning o‘jarliklari bo‘ladi. Vaqt o‘tib qizim imkoniyati cheklanganlar kollejiga qabul qilindi va yengil atletikaning nayza uloqtirish turi bo‘yicha darslarga qatnay boshladi. Boshida 9 metrgacha nayza uloqtira olgan edi. Keyinchalik darslarga qatnab natijalarini yangiladi. Tortinchoqligi uchun ham boshida darslarga bormayman deb turib oldi. Qo‘shnimiz Yorqinbek o‘z yutuqlari bilan qizimni sportning ushbu turiga qiziqtira boshladi. Keyin olimpiada zaxiralari kollejiga qabul qilindi.
Allohga shukur, yaxshi kunlar ham keldi. Katta mashinalarda qizim butun mahalla bo‘ylab yurib barchaning havasini keltirmoqda. Sog‘lom odamlar erisha olmayotgan natijalarga erishmoqda. Olimpiada taqdimotida ham bu yutuqlar meniki emas, ota-onamniki deganida o‘zimni qo‘yarga joy topa olmadim. Qizimning haqqiga doim duodaman”, deydi chempionning onasi Dilfuza Bozorova.
“Birka”ni ko‘rib qotib qoldim...
“1994 yil. Tuman shifoxonasida xururg bo‘lib ishlayman. O‘sha kun hamon yodimda. Kasalxonada edim. Yordamchim “roddom”da nuqsonli bola tug‘ilgani, holatini ko‘rishim kerakligi haqida aytib qoldi. Chaqaloqlar endi tug‘ilganida ularning ismlari bo‘lmaydi. Qazaloq oyog‘idagi “birka”ni ko‘rib bo‘shashib qoldim.
