Бир дўстим бор. «Интер»нинг ашаддий мухлиси. Мауро Икарди порлаб чиққанда мана, Дзанеттидан кейин энди сизларда ҳам киройи етакчи бор деганимда, Дзанетти билан Икардини таққослаш мантиқсизлик эканини айтганди. Чиндан ҳам, «Интер» мухлиси учун Дзанеттидан яхшироқ футболчи йўқ. Ахир Европага келгач, фақат «Интер»да ўйнаган, бутун фаолиятини шу клубга бағишлаган Дзанетти қаёқда-ю, дўстининг хотинини бола-чақаси билан бирга «олиб қочган» безори қаёқда, тўғрими? Лекин бу нуқтаи-назар билан қараш ҳам унчалик тўғри эмасдек.
«Интер» Мауро Икардидан сардорлик боғичини олиб қўйди. 4 йилдан буён жамоа сардори бўлиб келаётган футболчи бу қарорни ўзининг ҳамиятига тегиш деб қабул қилди. Майдондан ташқаридаги воқеалар учун футболчини бу тарзда жазолаш тўғрими? Қуйида шу ҳақда мулоҳаза юритамиз.
Аввал «Интер» мухлислари нега Икардини ёмон кўриб қолишганини эсласак. 2014 йилда Икарди Аргентина миллий терма жамоасидаги ва клубдаги дўсти Макси Лопеснинг хотини Ванда Нарага уйланди. У дўстининг хотини билан олдиндан учрашиб юргани катта можароларга сабаб бўлди. Бу воқеадан кейин Икардига футболчи сифатида эмас, бадахлоқ сифатида қарай бошлашди. Бироқ Мауро ўйиндан-ўйинга очилиб, 2014/15 йилги мавсумда 27та гол урди.
Ҳужумчининг самарадорлиги жамоа ўйинига ижобий таъсир қилаётганини сезган раҳбарият 2015 йил ёзда сардорлик боғичини 22 ёшли Икардига топширди. Бунга клубнинг мухлислари, айниқса «ультрас» аъзолари (ашаддий фанатлар гуруҳи, бундай мухлислар учун футболнинг унча қизиғи йўқ. Улар ўйинлар вақтида олов ёқиш ва жанжал чиқариш билан банд бўлишади) бундан норози бўлди. Шундай бўлса-да, клуб сардорлик боғичини Андреа Раноккиадан олиб, Икардига топширди. «Интер» афсонаси Хавьер Дзанетти 2014 йилда футболдан кетгач, сардорлик боғичини айнан Раноккиага қолдирганди.
Икарди сардор бўлгач, унинг ўйини янада очилди. Уни аста-секин яхши кўра бошлашди, лекин ҳалиги мухлис дейишга арзимайдиган тўда Икардига тош отишда давом этди. Ўйинлардан бирида Мауро гол уриб, уни нишонлаш учун мухлислар олдига югуриб борди. У ерда турган бир болакай Мауродан либосини сўрайди. Икарди либосини болакайга бериб, уни хурсанд қилади. Бироқ «ультрас» сафидан биттаси чиқиб, боланинг қўлидан Икардининг кийимини олиб, уни футболчига қараб улоқтиради. Шунда Мауро жаҳли билан ўша мухлисни сўкади.
Икарди бу воқеани ўзининг автобиографиясида келтиргач, унга бўлган норозилик янада кучайди. Стадионда ҳар хил баннерлар пайдо бўлди. Уларда футболчини ҳақорат қилишди, таҳқирлашди. Лекин Мауро голлар уришда давом этди. Айниқса Милан дербиларида Икардининг қаҳрамон бўлиши одатга айланди. Жорий мавсум аввалида ҳам «Интер» ҳамшаҳари «Милан»ни айнан Икардининг голи эвазига мағлуб этди. Ўша гол урилгач, «Интер» учун Икарди дерби тарихига кирди. Икарди Милан дербиларидаги «Интер»нинг охирги 5та голига муаллифлик қилди. Бунақасини «кўк-қоралар» тарихидаги ҳеч бир ҳужумчи эплолмаганди.
