Ҳаётда ҳар ким ўзи учун тўғри деб билган йўлдан юради. Аллоҳ томонидан берилган синовлардан қандай ўтиш инсоннинг ўз танловига боғлиқ. Умр аталмиш узоқ сафарда инсон ёруғ ва зулматли кунларни бошдан кечиради. Кимлардир оғир дамда сабр ила яшаса, баъзилар борига қаноат қилишни унутиб қўйишади. “Ҳаётий ҳикоялар” рукнининг навбатдаги қаҳрамони Навоий вилоятидан.
“20 ёшга кирмасимдан уйлантириб қўйишди”
Навоий вилоятиданман. Ёшим 36да. Кўп йиллардан бери механик бўлиб фаолият юритаман. Топиш-тутишим яхши. Тақдир тақозоси билан икки марта оила қурдим. Биринчи уйланганимда эндигина 19 ёшга киргандим. Техникумни энди тугатиб, ишга жойлашган вақтларим эди. Онам уйлантириш пайига тушиб қолди. Хоҳиш-истакларимни ҳисобга олмай бизга қариндош бўлган қизга уйланасан, деб туриб олди. Шу тариқа оила қурдим. Кунлар бир текисда ўтаверди.
Бу орада аёлим ўзини ғалати тута бошлади. Бир йигит билан телефонда гаплашадиган бўлди. Олдин яширинча, кейин очиқчасига телефон қилиб, мен гўшакни кўтарсам аёлимни сўрарди. Бу гапни ота-онамга айтганимда, онам тинчлигимиз учун кўз юмишимизни айтди. Табиийки, жаҳлим чиқди. Ҳар қандай эркак бунга чидаб туролмайди. Шундай бўлсаям, кўнглини олишга ҳаракат қилдим. Бўлмайдигани бўлмас экан: нимадандир жанжал чиқариб, уйига кетиб қолди. Тўққиз ой бирга яшадик. Қариндошлар яраштиришга ҳаракат қилишди. Аммо кўзидан хоҳламаётгани билиниб турарди.
“Қизим ва мен бир-биримизни танимаймиз”
Биринчи аёлимдан қизим бор. Яқинда 16 ёшга киради. У бувисиникида яшайди. Биз бир-биримизни танимаймиз. Чунки бунга ҳар хил сабаблар бор. Ўша пайтлари 20 яшар йигит эдим. Оталик масъулиятини унчалик ҳис қилмасдим.
Биринчи турмушимиз омадсиз бўлишида унинг ҳам, менинг ҳам айбимиз йўқ. Ажрашишимга сабабчи бўлган йигит кейинчалик маълум бўлишича, уйимгача келган экан. Фарзанд меники эканлигига шубҳа қилдим. Тўғри, болада айб йўқ, бироқ эркаклик ғуруримдан ўтолмай қизимни бағримга босолмадим. Фарзанд меники ёки бошқасиники эканлигини аёлимдан сўролмасдим. Оғир гапни кўтаролмасдим. Шу пайтгача қизимнинг алиментини тўлаб келяпман. Лекин оталик меҳрини беролмадим.
Лекин баъзи вақтларда ўқийдиган мактабига бориб, узоқдан кўриб келганман. Бўлган ишларда иккаламиз ҳам алданганмиз, деб ўйлайман. Яхши кўрган йигитига жуда ишонган эди, мен эса унга. Ҳозир аёлим умуман бошқа инсонга турмушга чиқиб, болалари билан бошқа шаҳарда яшашяпти.
