
Ўтган якшанба куни Аргентинада ўтган президентлик сайловларининг иккинчи турида 55,7 фоиз овоз жамғарган Милейнинг ўзи ғалабасини «мўъжиза» деб атаган.
«Икки йил давомида Аргентинани ўзгартириш ва мўъжизага эришиш – либерал-либертариан президент сайланиши учун тинмай меҳнат қилган жамоамга ташаккур», – деган Хавиер Милей ўзининг сайловдан кейинги дастлабки нутқида.
Ҳукуматда ишлаш тажрибасига эга бўлмаган, ўзи каби бир неча аутсайдерларни бирлаштирган «Эркинлик босиб келмоқда» сиёсий коалицияси етакчиси ҳукмрон партия ва перонизм – сўнгги бир неча ўн йиллар давомида Аргентина сиёсатида устунлик қилиб келган куч устидан ғалаба қозона олди.
Хўш, Милей қандай қилиб ҳокимият чўққиси томон бошни айлантирар карьерага эришди? Бунга камида учта сабаб бор.

1. Иқтисодий кризис
Аргентина жиддий иқтисодий ва ижтимоий инқирозга дучор бўлган, аргентиналикларнинг 40 фоизи қашшоқликда кун кечиришмоқда, октябр ойида йиллик инфляция даражаси 143 фоизга етган.
Аргентиналик сиёсатшунос Росендо Фраганинг қайд этишича, бу – мамлакатда 40 йил муқаддам демократия қарор топгач рўй бераётган учинчи йирик кризис.
Бунгача 1989 йилда гиперинфляция рўй берган ва Раул Алфонсиннинг ҳокимиятига нуқта қўйган. 2001 йилдаги ижтимоий портлаш президент Фернандо де ла Руани мансабдан кетказган.


















