Нагоро қишлоғи Япониянинг Шикоку оролида жойлашган, олис водийда жойлашган қишлоққа автобуслар қатнови жуда кам, энг яқин поезд станциясигача 1 соатдан узоқроқ юрилади. Лекин бу кичик қишлоққа ҳар йили 3 мингдан ошиқ одам боради. Сабаби – унинг ғайриоддийлигида.
Нагорода аҳоли сони 27 киши атрофида, энг ёш резидентнинг ёши ҳам 50 дан ошган. Лекин бу ерда “яшовчи” қўғирчоқлар сони эса одамлардан кўпроқ: 300 дан ошиқ қўғирчоқлар инсонлар ўрнини эгаллаган.
Нагоро қишлоғида дастлаб, 300 дан ортиқ аҳоли яшарди. Бироқ 20-аср охирларида уларнинг сони камая бошлайди. Ёшлар яхшироқ ҳаёт илинжида катта шаҳарларга кўчиб кета бошлашади, қишлоқда қолган ёши катталар кексаяди, баъзилар вафот этади.
Камгина одам қолган қишлоққа 2001 йилда шу ерда туғилиб-ўсган ҳунарманд Тсукими Аяно отасига ғамхўрлик қилиш мақсадида қайтиб келади. У ўша пайт ерга сепилган уруғларни қушлар еб кетмаслиги учун ўз отаси кўринишидаги қўғирчоқ қўриқчи ясаб уни далага ўрнатади. Ва Аянода кўчиб кетган одамларнинг қўғирчоқ моделларини ясаш ғояси туғилади.
