Совет даврида “Ўзбекфилм” ҳақида гап кетганда ҳатто москвалик ижодкорлар уни киноя билан “Басмачфилм” деб аташарди. Бу бежизга эмасди. Иттифоқнинг бошқа республикаларида жойлашган киностудиялар турли мавзуларда филмлар суратга олиб юрган пайтда “Ўзбекфилм”да асосан “босмачи”ларни қоралаб филм ишланган.

Тарих саҳнида 74 йил умр кўрган совет даврида давлат томонидан жуда кучли тарғибот олиб борилди. Одамларни пуч ғояларга ишонтириш учун ёлғонлар уқтирилди, тарих бузиб кўрсатилди.

Айниқса, ХХ асрнинг иккинчи ярмида телевидение ва кино саноати ривожлангандан сўнг ёлғон тарғибот учун кенг имкониятлар пайдо бўлди.

Ўшангача тарихни сохталаштириш учун адиблардан, тарихчилардан фойдаланилган бўлса, кейинроқ бутунлай ёлғондан иборат филмлар ишланадиган ва телевидениеда бот-бот кўрсатиладиган бўлди.

КГБ ва “МВД”нинг “ижод”даги рақобати

1960-70 йилларда СССРда Ички ишлар вазири Николай Шчёлоков ва Давлат хавфсизлик қўмитаси (КГБ) раҳбари Юрий Андропов бир-бирига тескари бўлиб қолади.

Шундан сўнг уларнинг ҳар иккиси турли адибларни ёллаб бири милициянинг, иккинчиси КГБ ходимларининг “шарафли” хизмати ҳақида асарлар ёздиради.

Андропов, Брежнев ва Шчелоков
nnm.me

Улар бу билан чекланиб қолмайди ва режиссёрларга ҳар икки соҳани улуғлаб филмлар суратга олдиради.

Шчёлоковнинг буюртмаси билан суратга олинган филмларда милиционерлар жасур, ҳеч нарсадан тап тортмайдиган инсонлар сифатида тасвирланади.

Андропов суратга олдирган филмларда эса КГБ ходимлари, турли разведкачилар “супермен” қиёфасида гавдалантирилади.

Узоққа бормайлик, “Баҳорнинг ўн етти лаҳзаси” филмини кўпчилик томоша қилган. Кўп қисмли мазкур филмда совет разведкачиси Штирлицнинг мисли кўрилмаган қаҳрамонликлари ҳикоя қилинади.

Ана шу филм Юлиан Семёновнинг “Баҳорнинг ўн етти лаҳзаси” номли романи асосида суратга олинган. Адиб ушбу романни айнан КГБ раҳбарияти буюртмаси билан ёзган.